ὕμνος

ὕμνος, ὁ,

• hymn, ode, in praise of gods or heroes (καί τι ἦν εἶδος ῳδῆς εὐχαὶ πρὸς θεούς, ὄνομα δὲ ὕμνοι ἐπεκαλοῦντο Pl. Lg. 700b; ὕμνους θεοῖς καὶ ἐγκώμια τοῖς ἀγαθοῖς Id. R. 607a, cf. Arist. Po. 1448b27), once in Hom., ἀοιδῆς ὕμνος Od. 8.429 (folld. by Demodocus’ song of the Wooden Horse, 499 sqq.); ὕμνῳ νικήσαντα φέρειν τρίποδʼ Hes. Op. 657; ἀνδρῶν τε παλαιῶν ἠδὲ γυναικῶν ὕμνον ἀείδουσιν h.Ap. 161; freq. in Pi., ὕμνος πολύφατος, ἐπικώμιος, etc., O. 1.8, N. 8.50, al.; Θήρωνος Ὀλυμπιονίκαν ὕμνον O. 3.3; and in B., ὑφάνας ὕμνον 5.10, cf. 6.11, al.; ὕμνοι θεῶν to or in honour of the gods, Pl. Lg. 801d; τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν E. Hipp. 56; τοὺς χοροὺς . . καὶ τοὺς ὕ. τῷ θεῷ ποιεῖτε D. 21.51, cf. Pl. Smp. 177a; ὕμνοι Δαυείδ psalms of David, LXX 2 Ch. 7.6; ψαλμοὶ καὶ ὕ. καὶ ᾠδαί Ep.Eph. 5.19: in Trag. also of mournful songs, addressed to gods or heroes, τὸν δυσκέλαδον ὕ. Ἐρινύος A. Th. 868 (lyr.), cf. Pers. 620, 625 (anap.), Ch. 475 (lyr.); ὕ. ἐξ Ἐρινύων, δέσμιος φρενῶν, ἀφόρμικτος Id. Eu. 331 (lyr.), cf. 306; ἐν ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις E. Alc. 447 (lyr.); ὕ. Ἅιδου, of one whose songs are death, Phryn. Com.69 (lyr.).—On ὕμνοι of various kinds v. Men.Rh.p.333 S.; ὁ κυρίως ὕ. πρὸς κιθάραν ᾔδετο ἑστώτων Procl. Chr. ap. Phot. Bibl. p.320 B., cf. Did. ap. EM 777.9. [Most commonly ῡ, but only by position; ῠ proved by εὔῠμνος (q.v.), ῠμνῳδεῖ A. Ag. 990 (lyr.), ῠμνήσω E. Ba. 72 (lyr.).]

ὕμνος, ὁ, der Gesang, das Lied ; ἀοιδῆς Od. 8.429, die einzige Stelle Homers, wo dies Wort vorkommt ; öfter in H.h.; Hes. O. 659 ; bes. Festgesang, zum Preise der Götter, Heroen ; Pind. ὅθεν ὁ πολύφατος ὕμνος ἀμφιβάλλεται Ol. 1.8 ; ἐπικώμιος N. 8.50 ; Aesch. Suppl. 1005 ; Eur. Hipp. 56 u. öfter ; vgl. Plat. Legg. III.700b καί τι ἦν εἶδος ᾠδῆς εὐχαὶ πρὸς θεούς, ὄνομα δὲ ὕμνος ἐπεκαλοῦντο ; u. so ὕμνοι θεῶν καὶ ἐγκώμια VII.801d ; Rep. X.607a vrbdt er ὕμνους θεοῖς καὶ ἐγκώμια τοῖς ἀγαθοῖς. – Nach Didymus im EM. 777 bes. von den mit der Kithara begleiteten Gesängen gebraucht, vgl. Böckh Pind. frg. p. 559. – Uebh. Loblied, Lobgesang, Θήρωνος Ὀλυμπιονίκαν ὕμνον ὀρθώσαις Pind. Ol. 3.3 ; πλέκων ποικίλον ὕμνον 6.87 ; εὐαχέα ὕμνον ἐτέλεσσεν P. 2.14 ; ὕμνον κελάδησε καλλίνικον N. 4.16, u. öfter ; ἐπινυμφίδιος, Hochzeitslied, Soph. Ant. 809 ; vgl. Plat. Rep. V.459e. – Seltener Klagelied, Aesch. Spt. 849, Pers. 612. – Orakelspruch, weil diese wie die Hymnen verfaßt waren.

ὕμνος

-ου, ὁ.

A lay : ὕμνον ἀκούων Od. 8.429.

ὕμνος (-ος, -ου, -ῳ, -ον, -οι, -ων, -οις (ιν), -ους.)

• 1song of praise ὁ πολύφατος ὕμνος O. 1.8 δαιδαλωσέμεν ὕμνων πτυχαῖς O. 1.105 ἀναξιφόρμιγγες ὕμνοι O. 2.1 τίνα κεν φύγοι ὕμνον κεῖνος ἀνήρ; O. 6.6 χρὴ τοίνυν πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν αὐταῖς O. 6.27 ἀνδράσιν αἰχματαῖσι πλέκων ποικίλον ὕμνον O. 6.87 ἐμῶν δʼ ὕμνων ἄεξʼ εὐτερπὲς ἄνθος O. 6.105 τίμα μὲν ὕμνου τεθμὸν Ὀλυμπιονίκαν O. 7.88 Μελησία ἐξ ἀγενείων κῦδος ἀνέδραμον ὕμνῳ O. 8.54 αἴνει δὲ παλαιὸν μὲν οἶνον, ἄνθεα δʼ ὕμνων νεωτέρων O. 9.48 μελιγάρυες ὕμνοι O. 11.4 Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον P. 1.60 παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένεος τελέσαις P. 1.79 ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἂλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον P. 2.14 ὄφρα αὔξῃς οὖρον ὕμνων P. 4.3 [ὕμνων (coni. Pauw, Beck: κώμων codd.) P. 5.100] ἑτοῖμος ὕμνων θησαυρὸς P. 6.7 ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ P. 8.57 ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον P. 10.53 Ὀρτυγία, σέθεν ἁδυεπὴς ὕμνος ὁρμᾶται θέμεν αἶνον ἀελλοπόδων μέγαν ἵππων N. 1.5 ἄρχε δʼ, οὐρανοῦ πολυνεφέλα κρέοντι, θύγατερ, δόκιμον ὕμνον N. 3.11 ἀγών, τὸν ὕμνος ἔβαλεν ὀπὶ νέων ἐπιχώριον χάρμα κελαδέων N. 3.65 (ῥῆμα) τό μοι θέμεν Κρονίδᾳ τε Δὶ καὶ Νεμέᾳ Τιμασάρχου τε πάλᾳ ὕμνου προκώμιον εἴη N. 4.11 τῷδε μέλει κλιθείς, ὕμνον κελάδησε καλλίνικον (υἱὸν coni. Bergk) N. 4.16 ποικίλων ἔψαυσας ὕμνων N. 5.42 Πιερίδων ἀρόταις δυνατοὶ παρέχειν πολὺν ὕμνον ἀγερώχων ἐργμάτων ἕνεκεν N. 6.33 ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.13 ἀμφὶ Νεμέᾳ πολύφατον θρόον ὕμνων δόνει ἡσυχᾷ (Er. Schmid: ὕμνων θρόον codd.) N. 7.81 ἦν γε μὰν ἐπικώμιος ὕμνος δὴ πάλαι N. 8.50 ἐθέλω ἢ Καστορείῳ ἢ Ἰολάοιʼ ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ I. 1.16 πάντα δʼ ἐξειπεῖν ἀφαιρεῖται βραχὺ μέτρον ἔχων ὕμνος I. 1.63 μήτʼ ἀρετάν ποτε σιγάτω πατρῴαν, μηδὲ τούσδʼ ὕμνους I. 2.45 ὦ Μέλισσʼ, εὐμαχανίαν γὰρ ἔφανας Ἰσθμίοις, ὑμετέρας ἀρετὰς ὕμνῳ διώκειν I. 4.3 τόνδε πορὼν γενεᾷ θαυμαστὸν ὕμνον (sc. Ποσειδάν) I. 4.21 προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ I. 4.43 τὸ δʼ ἐμόν, οὐκ ἄτερ Αἰακιδᾶν, κέαρ ὕμνων γεύεται I. 5.20 καὶ πτερόεντα νέον σύμπεμψον ὕμνον I. 5.63 ἀνὰ δʼ ἄγαγον ἐς φάος οἵαν μοῖραν ὕμνων I. 6.62 κώμαζʼ ἔπειτεν ἁδυμελεῖ σὺν ὕμνῳ καὶ Στρεψιάδᾳ I. 7.20 κελαδ[ήσαθʼ ὕμ]νους (supp. Snell e Σ.) Πα. 7B. 10. ὕμνων ερ[ Πα. 13. a. 9. ὕμνων σέλας Pae. 18.5 Αἰολεὺς ἔβαινε Δωρίαν κέλευθον ὕμνων *fr. 191.* [ὕμνων (del. Heyne.) fr. 192.] τὸν ὕμν[ον (supp. Blass) ?fr. 333b. 2. ἀνοῖξαι πίθον ὕμνων ?fr. 354. c. gen., Θήρωνος Ὀλυμπιονίκαν ὕμνον ὀρθώσαις O. 3.3 ὕμνος δὲ τῶν ἀγαθῶν ἐργμάτων βασιλεῦσιν ἰσοδαίμονα τεύχει φῶτα N. 4.83 ἀλλʼ ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε N. 9.3 in general, εἰ τί οἱ φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι ἁμέτεροι τίθεν P. 3.64 dirge ἔδοξʼ ἦρα καὶ ἀθανάτοις ἐσλόν γε φῶτα καὶ φθίμενον ὕμνοις θεᾶν διδόμεν I. 8.60 ἁ δʼ Ὑμέναιον ἐσχάτοις ὕμνοισιν (sc. ὕμνει: Schneidewin, Hermann: ἔσχατον ὕμνον cod.) Θρ. 3. 9. love song, ῥίμφα παιδείους ἐτόξευον μελιγάρυας ὕμνους I. 2.3

ὕμνος : strain, melody, Od. 8.429†.

ὕμνος, ὁ,

• a hymn, festive song or ode, in praise of gods or heroes, Od.; ὕμνος θεῶν to or in honour of the gods, Aesch.; τιμῶν θεὸν ὕμνοισιν Eur.:—in Trag. also of mournful songs, Aesch., etc.