ὑπέρλαμπρος
ὑπέρλαμπρος, exceeding bright
ὑπέρλαμπ-ρος, ον,
- exceedingly bright, ἀκτῖνες Ar. Nu. 571 (lyr.).
- 2 very splendid, ἀγορά Aristid. Or. 18(20).6.
- II of sound, very clear or loud: neut. as Adv., ὀλολύζειν οὐχ ὑπέρλαμπρον D. 18.260.
- III very distinguished, Plu. Pomp. 14; in titles, ἡ ὑ. ὑμῶν εὐσέβεια, τὸ ὑ. ὑμῶν ὕψος, PLips. 34.21 (iv A. D.), PMasp. 8.9 (vi A. D.).
ὑπέρ·λαμπρος, ος, ον :
1 très brillant, Ar. Nub. 571 ||
2 en parl. de la voix, adv. ὑπέρλαμπρον, Dém. 313, 22, avec de trop grands éclats de voix.
Étym. ὑ. λαμπρός.
ὑπέρλαμπρος, übermäßig hell, glänzend, ἀκτῖνες Ar. Nub. 562 ; – laut, ὑπέρλαμπρον ὀλολύζειν Dem. 18.259 ; – berühmt, Sp.
ὑπέρλαμπρος
ὑπέρ-λαμπρος, ον,
- Iexceeding bright, Ar.
- IIof sound, very clear or loud, Dem.