ὑπερμεγέθης
ὑπερμεγέθης, immensely great
ὑπερμεγέθ-ης, Ion. ὑπερμεγάθης [ᾰ], ες,
- = ὑπέρμεγας, [λίθοι], ὄφιες, κέρεα, Hdt. 2.175, 4.191, 7.126; κυούμενον Sor. 2.55; ἀδίκημα Aeschin. 3.7; παρασκευάς Isoc. 9.61; εὐεργεσίαι, ψεῦδος, D. 18.316, 43.29; μηδὲν ὑ. τὴν πόλιν βλάψειν Id. 23.190; ὑ. ἔργον exceedingly difficult, X. Cyr. 1.6.8. Adv. -θως Ph. 1.103; κολάζεσθαι Phld. Ir. p.57 W.
ὑπερ·μεγέθης, ης, ες, d’une grandeur démesurée, énorme, Hdt. 2, 175 ; 4, 191, etc. ; Xén. Cyr. 7, 3, 17, Mem. 1, 4, 8 ; Plut. Rom. 16, etc. ; fig. Xén. Cyr. 1, 6, 8 ; Dém. 330, 12 ; 684, 4 ; 1059, 2 ||
Sup. ὑπερμεγεθέστατος, Jos. A.J. 12, 2, 8 ||
➳ Ion. ὑπερμεγάθης, Hdt. ll. cc.
Étym. ὑ. μέγεθος.
ὑπερμεγέθης, ες, = ὑπέρμεγας, ion. ὑπερμεγάθης, Her. 2.175, 4.191, 7.126 ; Dem. u. Sp., wie Plut. Rom. 16 ; – übermäßig schwer, ἔργον Xen. Cyr. 1.6.8.
ὑπερμεγέθης
ὑπερ-μεγέθης, Ionic -άθης, ες
= ὑπέρμεγας, Hdt., Dem.