ὑπέρογκος
ὑπέρογκος, of excessive bulk, swollen to a great size
ὑπέρογκ-ος, ον,
- of excessive bulk or size, γενομένης τῆς κνήμης ὑ. swelled to a great size, X. HG 5.4.58; [μαστοὶ] οἱ ὑ. Sor. 1.88; πιμελὴς καὶ ὑ. Luc. Tim. 15; δύναμις ὑ., opp. ταπεινή, D. 4.23; τὰ ὑ. τῶν βελῶν Arist. Aud. 802b34.
- 2 immoderate, excessive, οὐσίαι Pl. Ep. 317c; τιμαί, εὐτυχίαι, etc., Plu. Praec. 2.820f, Aem. 34, etc.; φρόνημα Id. Luc. 21; τὰ ὑ., opp. τὰ ἐλλείποντα, Pl. Lg. 728e; of style, ponderous, verbose, Plu. Lib.educ. 2.7a (but also ὑπέρογκα λαλεῖν talk ‘big’, Ep.Jud. 16, cf. 2 Ep.Pet. 2.18): generally, exceedingly great, πρᾶγμα Luc. DMort. 28[23].2. Adv. -κως Ph. 1.103, Plu. Demetr. 30: neut. as Adv., ὑπέρογκον φρονεῖν Iamb. Protr. 14.
- 3 difficult, LXX 2 Ki. 13.2.
ὑπέρ·ογκος, ος, ον :
I gonflé outre mesure, Xén. Hell. 5, 4, 58 ||
II p. ext.
1 très gros, chargé d’embonpoint, joint à πιμελής, Luc. Tim. 15 ; p. opp. à ἄσαρκος, Alciphr. 1, 39, 5 ||
2 ampoulé, en parl. du style, p. opp. à ἰσχνός, Plut. M. 7a ||
3 énorme, démesuré, excessif, au propre, Plat. Ep. 317c ; Plut. Marc. 15, M. 820f, etc. ; fig. Plat. Leg. 728e ; p. opp. à ταπεινός, Dém. 46, 16 ; joint à μέγας, Plut. Æmil. 34, M. 820f ; particul. orgueilleux, Plut. Arist. c. Cat. ma. 3 ; τὸ ὑπερογκότερον, Arr. An. 7, 29, 1, orgueil excessif ||
Cp. -ότερος, Arr. l. c.
Étym. ὑ. ὄγκος.
1. bovenmatig gezwollen:
2. excessief, overdreven:
3. hoogdravend:
ὑπέρογκος, von übermäßigem Umfange, angeschwollen, Xen. Hell. 5.4.58 ; von übergroßer Masse, bes. allzu fleischig, Sp., wie Alciphr. 1.39, Ggstz von ἄσαρκος ; vgl. Poll. 4.136 ; – allgem., unmäßig, Plat. Legg. V.728e ; δύναμις, Dem. 4.23 ; auch πρᾶγμα, Luc. D.Mort. 23.2 ; vom Styl, schwülstig, Plut. ed.lib. 9.
Strong 5246
of excessive weight or size; metaph., excessive, immoderate, in late writers, of arrogant speech (v. Mayor on Ju, l.c.): n. pl., II Pe 2:18, Ju 16.†
ὑπέρογκος
ὑπέρ-ογκος, ον,
- 1of excessive bulk, swollen to a great size, Xen., Dem.
- 2immoderate, excessive, Plat.