ὑπεροπλία
ὑπεροπλία, overweening confidence in arms, proud defiance, presumptuousness
ὑπεροπλ-ία, ἡ,
- insolence, presumptuousness, ἧς ὑπεροπλίῃσι Il. 1.205: in sg., Rhian. 1.12.
- II high courage, Theoc. 25.139. [Always with ῑ, metri gr.]
ὑπεροπλία, ας (ἡ)
1 orgueil qu’inspire la force des armes, d’où orgueil, arrogance, Il. 1, 205 au plur. ; Rhian. (Stob. Fl. 4, 34) ||
2 en b. part, sentiments belliqueux, courage à la guerre, Thcr. Idyl. 25, 139 ||
➳ Dat. pl. épq. ὑπεροπλίῃσι [πλῑ] Il. l. c.
Étym. ὑπέροπλος.
ὑπεροπλία, ἡ, übermütiger Trotz, bes. auf Waffengewalt ; im plur., Il. 1.205 ; bei Theocr. 25.139 im guten Sinne, hoher Kriegsmut.
[Ι ist des Verses wegen lang.]
[Ι ist des Verses wegen lang.]
ὑπεροπλία, ἡ,
ὑπέροπλος
- overweening confidence in arms, proud defiance, presumptuousness, ὑπεροπλί_ῃσι [Epic dat. pl., with ῑ], Il.