ὑπεροπλίη
ὑπεροπλίη, presumption, arrogance
ὑπεροπλίη
-ης
[ὑπέροπλος.]
Insolence, arrogance.
In pl. : ᾗς ὐπεροπλίῃσι τάχʼ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ Il. 1.205.
ὑπεροπλίη : presumption, arrogance, pl., Il. 1.205†. The ῑ is a necessity of the rhythm.