ὑπέροικος
ὑπέροικος, dwelling above
ὑπέροικος, ον,
- dwelling above or beyond, τῆς χώρης Hdt. 4.7.
ὑπέρ·οικος, ος, ον, qui habite au-dessus, c. à d. au delà de, gén. Hdt. 4, 7.
Étym. ὑ. οἰκέω.
ὑπέροικος, darüber oder jenseits wohnend, τινός, Her. 4.7.
ὑπέροικος
ὑπέρ-οικος, ον,
- dwelling above or beyond, c. gen., Hdt.