ὑπέρωρος
ὑπέρωρος, over-ripe
ὑπέρωρος, ον,
- over-ripe, Dsc. 1.64, Poll. 6.54; κάλλος Them. Or. 13.165c.
ὑπέρ·ωρος, ος, ον, qui n’est plus de saison, trop mûr, déjà passé ou vieux, Diosc. 1, 77.
Étym. ὑ. ὥρα.
ὑπέρωρος, überzeitig, überreif, Diosc., u. a.Sp.