ὑπερῴα
ὑπερῴα, palate
ὑπερῴα, Ion. ὑπερῴ-η, ἡ,
- palate, Il. 22.495, Hp. Mochl. 39, Plu. Cat.Ma. 9, Gal. 6.828, 17(2).439, UP 11.11, Aristid. Or. 47(23).69, al.; ὑπερῷα (v.l. -ώα) Arist. HA 492b26:—elsewh. οὐρανός, οὐρανίσκος (καὶ οὐρανίσκου καὶ ὑπερῴας Gal. 18(2).286, where one cod. omits καὶ οὐρανίσκου). (Cf. ὑπερῷος.)
ὑπερῴα, ας (ἡ) v. ὑπερῷος.
ὑπερῴα, ἡ, ion. ὑπερῴη, der Gaumen ; Il. 22.495 ; Plut. Cat. mai. 9 ; eigtl. fem. von ὑπερῷος, sc. ὑπήνη.