ὑπεικτικός
ὑπεικτικός, disposed to yield, yielding
ὑπεικ-τικός, ή, όν,
- disposed to yield, yielding, Arist. GC 326a14.
ὑπεικτικός, ή, όν [ῠ] qui cède facilement, Arstt. Gen. et corr. 1, 8, 16.
Étym. ὑπείκω.
ὑπεικτικός, nachgiebig (?).