ὑπερευδαίμων
ὑπερευδαίμων, utterly blessed
ὑπερευ-δαίμων, ον, gen. ονος,
- utterly blessed, Plot. 5.8.4, 5; cf. foreg.
ὑπερ·ευδαίμων, ων, ον, gén. ονος, trop heureux ou très heureux, Luc. Gall. 20.
ὑπερευδαίμων, ον, überglücklich, Luc. Gall. 20.