ὑπερευδαιμονέω
ὑπερευδαιμονέω, to be exceeding happy
ὑπερευ-δαιμονέω,
- to be exceedingly happy, Arist. Rh. 1385b21, Luc. Gall. 20 (v.l. for ὑπερευδαίμονα εἶναι), Aristaenet. 1.18.
ὑπερ·ευδαιμονέω-ῶ, être trop heureux ou très heureux, Arstt. Rhet. 2, 8, 3 ; Aristén. 1, 18.
ὑπερευδαιμονέω, überglücklich u. selig sein, Arist. rhet. 2.8.
ὑπερευδαιμονέω
fut. ήσω
- to be exceeding happy, Arist.