ὑπερεύγομαι
ὑπερεύγομαι, vomit up
ὑπ-ερεύγομαι,
- vomit up, ἄχνην (ἄκρην codd., corr. Ruhnken) ἐς πόντον A.R. 2.984.
ὑπ·ερεύγομαι, venir ou rejeter de son sein, en parl. d’un fleuve, acc. A. Rh. 2, 984.
ὑπερεύγομαι, aus dem Innersten herausbrechen, Ap.Rh. 3.984.