ὑποκλάζω
ὑποκλάζω, bend the knees under one, sink down
ὑποκλάζω2, cry out a little, groan
ὑποκλ-άζω,
- bend the knees under one, sink down, Hld. 7.7, Nonn. D. 43.47; ὑ. τινί bow the knee before . ., ib. 47. 627; ἄρνες ταῖς μητράσιν ὑποκλάσαντες τὴν θηλὴν ἔσπασαν Longus 3.13 (ὑ. αὑτοὺς codd.); ὑπώκλασε γαῖα χανοῦσα (in an earthquake) Epic. in BKT 5(1) p.85 (iv B. C.): metaph. of an expiring lamp, AP 5.278 (Paul.Sil.); of a declining fever, Paul.Aeg. 2.47; τὰ δʼ ὑπείροχʼ, ὁπανίκα νεύσω, κῦρος ὑποκλάζοισʼ the mighty, when I nod, bow down before my power, Hymn.Is. 143.
ὑπο-κλάζω or ὑπο-κλαγγάνω,
- cry out a little, groan, τί μάτην ὑπέκλᾰγες; S. Ichn. 171 (lyr.).
ὑπ·οκλάζω :
I intr. :
1 tomber à genoux, Hld. 7, 7 ||
2 p. ext. s’affaisser, chanceler, vaciller, Nonn. D. 43, 47 ; fig. en parl. d’une lampe près de s’éteindre, Anth. 5, 279 ||
II tr. incliner : αὑτούς, Lgs 3, 8, se baisser pour se glisser sous (leurs mères), en parl. d’agneaux.
ὑποκλάζω, allmälig in die Knie sinken, niederkauern ; übertr., ἄρχεται ἤδη λύχνος ὑποκλάζειν ἦκα μαραινόμενος Paul.Sil. 28 (V.279); von sinkendem Mute, ὑποκλασθέντα θυμὸν χαλᾶν Agath. 4 (V.216), was aber auch von ὑποκλάω abgeleitet werden kann.