ἀείδω

ἀείδω, Ion. and poet. form used by Hom., Pi., and sometimes in Trag. and Com. (even in trim., A. Ag. 16, E. Fr. 188; in tetram., Cratin. 305), also in Ion. Prose; contr. ᾄδω (also Anacr. 45, Theoc.), Trag., Pl., etc.: impf. ἤειδον Od., Ep. ἄειδον Il., etc.; Trag. and Att. ᾖδον E. Alc. 761, Th. 2.21: fut. ἀείσομαι Od. 22.352, Thgn. 943, but ᾄσομαι h.Hom. 6.2, 32.19, Thgn. 243, and always in Att. (ᾄσεις, σουσιν in Ar. Pax 1297, Pl. Lg. 666d are corrupt); rarely in act. form ἀείσω, Sapph. 11, Thgn. 4, Ar. Lys. 1243 (Lacon.), and late Poets, as Nonn. D. 13.47 (in E. HF 681 ἀείδω is restored by Elmsl.); still more rarely ᾄσω, Babr. 12.13, Men.Rh. p.381S., Him. Or. 1.6; Dor. ᾀσεῦμαι Theoc. 3.38, ᾀσῶ Id. 1.145: aor. ἤεισα Call. Epigr. 23.4, Opp. C. 3.1, Ep. ἄεισα [ᾰ] Od. 21.411; ἄεισον E. Tr. 513 (lyr.); ἀείσατε Ar. Th. 115 (lyr.); ᾖσα Ar. Nu. 1371, Pl. Ti. 21b:—Med., aor. ἀεισάμην (in act. sense) PMag.Lond. 47.43, imper. ἀείσεο h.Hom. 17.1 (nisi leg. ἀείσεο):—Pass., ἀείδομαι Pi., Hdt.: poet. impf. ἀείδετο Pi.: aor. ᾔσθην, v. infr. ΙΙ.1: pf. ᾖσμαι Pl.Com. 69.11. (ἀϝείδω, cf. αὐδή, ὑδέω.) [ᾰ: but ᾱ metri gr. Od. 17.519, h.Hom. 12.1, 27.1, Il.Parv.1 [28?], Thgn. 4, Theoc. 7.41, etc.]:—

• sing, Il. 1.604, etc.: hence of all kinds of vocal sounds, crow as cocks, Pl. Smp. 223c; hoot as owls, Arat. 1000; croak as frogs, Arist. Mir. 835b3, Thphr. Sign. 3.5, etc.; οἱ τέττιγες χαμόθεν ᾄσονται Stes. ap. Arist. Rh. 1412a23:—of other sounds, twang, of the bow-string, Od. 21.411; whistle, of the wind through a tree, Mosch. Fr. 1.8; ring, of a stone when struck, Theoc. 7.26:—prov., πρὶν νενικηκέναι ᾄδειν ‘to crow too soon’, Pl. Tht. 164c.—Constr.:—ἀ. τινί sing to one, Od. 22.346; also, vie with one in singing, Theoc. 8.6; ᾄ. πρὸς αὐλὸν ἢ λύραν sing to . ., Arist. Pr. 918a23; ὑπʼ αὐλοῖς Plu. Aud. 2.41c:—ἀείσας . . χαίρειν Δημοκλέα, poet. for εἰπών, Epigr.Gr. 237.7 (Smyrna).
• • II trans.,
  • • 1 c. acc. rei, sing of, chant, μῆνιν ἄειδε Il. 1.1; παιήονα 1.473; κλέα ἀνδρῶν, νόστον, 9.189, Od. 1.326; τὸν Βοιώτιον νόμον S. Fr. 966: c. gen. (sc. μέλος), sing an air of . ., Φρυνίχου Ar. V. 269, cf. 1225: abs., ἀ. ἀμφί τινος to sing in oneʼs praise, Od. 8.266; ἀμφί τινα Terp. 2, cf. E. Tr. 513; εἴς τινα Ar. Lys. 1243: later, simply = καλεῖν, Ael. NA 3.28:—Pass., of songs, to be sung, Hdt. 4.35; τὰ λεχθέντα καὶ ᾀσέντα Pl. Ly. 205e; ᾆσμα καλῶς ᾀσθέν, opp. λόγος καλῶς ῥηθείς, X. Cyr. 3.3.55; ᾄδεται λόγος the story runs, Ph. 1.189.
    • 2 of persons, places, etc., sing, praise, celebrate, B. 6.6, etc.:—Pass., ἀείδεται θρέψαισʼ ἥρωας is celebrated as the nurse of heroes, Pi. P. 8.25, cf. 5.24.
    • 3 Pass., to be filled with song, ἀείσετο πᾶν τέμενος . . θαλίαις Pi. O. 10(11).76.

ἀείδω, att. ᾄδω, singen, besingen, fut. ἀείσομαι und att. ᾄσομαι Thuc. 2.54 ; ἀείσω Theogn. 4 ; Eur. Herc.Fur. 681 ; ᾀσῶ Theocr. 1.145 neben ᾄσομαι 8.55 u. ᾀσεῦμαι 3.38, ᾀσεῖ 7.72 ; ᾄσουσι auch Plat. Legg. II.666d ; ᾖσεν Ion 535 at ᾖσται Plat. com. Ath. XV.665 (v. 11); ᾀσθέν Xen. Cyr. 3.3.55 ; – ἀείσεο imper. futur. oder aor., wie z.B. ἐπιβήσεο, hymn. Hom. 19.1. – In Ilias u. Odyssee oft praes. ἀείδω, impft. ἄειδον, ἤειδον, fut. ἀεισόμενος Od. 22.352, aor. ἀεῖσαι Od. 14.464, ἄεισον (v.l. ἄειδε Apoll. Lex. Hom. 10.13) 8.492, niemals die kontrah. Att. Formen ; μῆνιν ἄειδε, θεά Il. 1.1, ἄειδε δʼ ἄρα κλέα ἀνδρῶν 9.189, μοῦσʼ ἄρʼ ἀοιδὸν ἀνῆκεν ἀειδέμεναι κλέα ἀνδρῶν Od. 8.73, ἀοιδόν, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀείδω 22.346 ; das α steht auch in der Arsis, Od. 17.519 ἀείδῃ δεδαώς, u. so auch bei anderen Dichtern ; wahrscheinlich hatte das Wort ein Digamma, ἀϜείδω, verdoppelt ἀϜϜείδω, welche Erscheinung auch in andern Wörtern sich zeigt. – Pind. oft das praes., ἀεῖσαι Ol. 11.26 ; ἀείσομαι I. 8.39 ; pass-, ἀείδετο δὲ πᾶν τέμενος θαλίαις P. 11.79 ; – Aesch. Ag. 16.691 ; sp. Ep.; Ar. Lys. 1243 ; in Prosa überall ; ἅπερ αἱ γραῖαι ᾄδουσιν, wovon sie immer sprechen, Plat. Lys. 203c, u. so Sp., ᾄδεται παρὰ πάντων Luc. Somn. 12, u. Plut.; oft abs., singen ; auch μέλος, ein Lied singen, Plat. Ion 535a, ποιήματα ᾀδέσθω Legg. VIII.829d ; φρουράς (so Bekker, Andere φρουρᾶς), Wachtlieder singen. = ἀγρυπνεῖν Ar. Nub. 711. Auch von Vögeln, Theocr. 7.141 ; Ael. H.A. 6.19 ; bes. vom Krähen des Hahnes, Plat. Symp. 223c, Theaet. 164c.

ἀείδω

Fut. pple. in mid. form ἀεισόμενος Od. 22.352.

3 sing. aor. ἄεισε Od. 21.411.

Imp. ἄεισον Od. 8.492.

Infin. ἀεῖσαι Od. 14.464.

(παρ-.)

• • 1

    To sing: μουσάων, αἳ ἄειδον Il. 1.604. Cf. Il. 2.598, Il. 9.191: ἀοιδὸς ἄειδεν Od. 1.325. Cf. Od. 1.154, 155, Od. 8.45, 87, 90, 266, Od. 10.221, 254, Od. 14.464, Od. 17.262, 358, 385, 520, Od. 22.331, 346, 352.

    With cognate acc.: παιήονα Il. 1.473, Il. 22.391. Cf. Il. 18.570: Od. 17.519.

    Of the nightingale Od. 19.519.

    Of a bowstring Od. 21.411.

  • 2

    To sing of, tell of in song: μῆνιν Il. 1.1. Cf. Il. 9.189: Od. 1.326, 339, 350, Od. 8.73, 83 = 367 = 521, Od. 8.489, 492, 538.

    With infin. : πόλιν κεραϊζέμεν Od. 8.516.

    With clause : ὡς . . . Od. 8.514.

ἀ˘είδω (ἀείδω, -ει; -ων; -ειν· impf. ᾰειδʼ(ε), ἄειδον: fut. med. pro act. ἀείσομαι, -εται codd.: aor. ἀεῖσαι: pass. ἀείδεται; -όμενον: impf. ᾰείδετο.)

• • a sing abs. πρόφρων δὲ καὶ κείνοις ἄειδʼ ἐν Παλίῳ Μοισᾶν ὁ κάλλιστος χορός (Pauw: ἀείδει Παλίῳ codd.) N. 5.22 ἀείσομαι χαίταν στεφάνοισι ἁρμόζων I. 7.39 χρύσεαι δʼ ἓξ ὑπὲρ αἰετοῦ ἄειδον Κηληδόνες Pae. 8.71
  • b sing of, celebrate c. acc. ἀείδει μὲν ἄλσος ἁγνὸν τὸ τεὸν O. 5.10 ἀγῶνα δʼ ἐξαίρετον ἀεῖσαι θέμιτες ὦρσαν Διός O. 10.24 Λυδῷ γὰρ Ἀσώπιχον ἐν τρόπῳ ἐν μελέταις τʼ ἀείδων ἔμολον O. 14.18 τὸν Εὐφάνης ἐθέλων γεραιὸς προπάτωρ σὸς ἄεισέν ποτε, παῖ (Hermann, Boeckh: ὁ σὸς ἀείσεται παῖ codd.: ἀείσεται, παῖ, ὁ σός Mommsen: locus non sanatus.) N. 4.90 εἰ δὲ Θεμίστιον ἵκεις ὥστʼ ἀείδειν, μηκέτι ῥίγει N. 5.50 γνώτʼ ἀείδω θεῷ τε καὶ ὅστις ἁμιλλᾶται N. 10.31 οὐκ ἄγνωτʼ ἀείδω Ἰσθμίαν ἵπποισι νίκαν I. 2.12 τί κάλλιον ἢ βαθύζωνόν τε Λατὼ καὶ θοᾶν ἵππων ἐλάτειραν ἀεῖσαι; fr. 89a. 3. pass. σε ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον P. 5.24 πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις (Αἴγινα sc.) P. 8.25 παῖς ὁ Θεαρίωνος ἀρετᾷ κριθεὶς εὔδοξος ἀείδεται Σωγένης N. 7.8 fig. ἀείδετο δὲ πὰν τέμενος τερπναῖσι θαλίαις was filled with the songs of O. 10.76

ἀείδω (ἀϝείδω), fut. ἀείσομαι, aor. ind. ἄεισε, imp. ἄεισον, inf. ἀεῖσαι: sing —I. trans., παιήονα, κλέα ἀνδρῶν, ‘lays of heroes;’ also w. acc. of the theme of minstrelsy, μῆνιν, Il. 1.1; Ἀχαιῶν νόστον, Od. 1.326; with ὡς, Od. 8.514; acc. and inf., Od. 8.516.—II. intrans., μάλʼ ἀεῖσαι, ‘merrily’, λίγα, καλόν (adv.); met. of the bow-string, Od. 21.411.

ἀείδω compare the morphological problems with ἀείρω

• • Ito sing, Il., etc.:—then of any sound, to twang, of the bowstring, Od.; to whistle, of the wind, Mosch.; to ring, of a stone struck, Theocr.
  • IItrans.,
  • • 1c. acc. rei, to sing, chant, μῆνιν, παιήονα, κλέα ἀνδρῶν Hom.:—absol., ἀείδειν ἀμφί τινος to sing in oneʼs praise, Od.:—Pass., of songs, to be sung, Hdt.; ᾆσμα καλῶς ᾀσθέν Xen.
    • 2c. acc. pers. to sing, praise, Attic