ὠχριάω
ὠχριάω, to be pallid
ὠχρ-ιάω,
- = ὠχράω, to be pallid, Ar. Nu. 103, Ra. 307, Com.Adesp. 342; ὠχριηκώς Hp. Ep. 17; ὠχριήσας Babr. 92.8; opp. ἐρυθριάω, ἐρυθραίνομαι, Arist. Cat. 9b31, EN 1128b14; of wine, Plu. QConv. 2.692e.
ὠχριάω-ῶ (f. -άσω, ao. -ασα, pf. -ακα [ᾱκ]) devenir ou être jaune ou pâle, Soph. fr. 115 ; Ar. Nub. 103, Ran. 307 ; Arstt. Categ. 8, 15 ; Nic. 4, 9, 2, etc. ; en parl. du vin, Plut. M. 692e ||
➳ Ao. part. ὠχριήσας, Babr. 42, 8.
Étym. ὠχρός.
ὠχριάω, blaß, bleich werden, sein, erblassen, erbleichen ; Soph. frg. 115 ; Ar. Nub. 104 u. öfter ; Hippocr. u. Sp.; ὠχριήσας Babr. 42.8 ; Ggstz ἐρυθριᾶν Plut. Cat. mai. 9 ; bei Apoll. Lex. Hom. Erkl. des homerischen ὠχράω.
ὠχριάω,
from ὠχρός
= ὠχράω
- to be pallid, Ar., Arist.