ὠχρότης
ὠχρότης, paleness
ὠχρότης, ητος, ἡ,
- pallor, Pl. R. 474e; χρόας Luc. Icar. 5; opp. μελανία, Arist. Cat. 9b22: pl., Plu. Profect. 2.84e; opp. ἐρυθήματα, Arist. MA 701b31.
ὠχρότης, ητος (ἡ) pâleur, Plat. Rsp. 474e ; Plut. M. 56d ; Luc. Ic. 5 ; p. opp. à μελανία, Arstt. Categ. 8, 14 ; au plur. p. opp. à ἐρυθήματα, Arstt. Mot. an. 7, 12 ; Plut. M. 84e.
Étym. ὠχρός.
ὠχρότης, ητος, ἡ, Blässe, Bleichheit ; Plat. Rep. V.474e ; Plut.
ὠχρότης, ητος, ἡ,
from ὠχρός
- paleness, Plat.