ῥάκωμα
ῥάκωμα, rags
ῥᾰκ-ωμα, ατος, τό, in pl., = ῥάκη,
- rags, Ar. Ach. 432.
ῥάκωμα, ατος (τὸ) [ᾰκ] vêtement déguenillé ; haillon, Ar. Ach. 432.
Étym. ῥακόω.
ῥάκωμα, τό, = ῥάκος, Lumpenzeug, Ar. Ach. 407.
ῥάκωμα
from ῥᾰκόω
ῥάκωμα, ατος, τό,
- in pl., = ῥάκη, rags, Ar.