ῥακόεις
ῥακόεις, ragged, torn, tattered
ῥᾰκόεις, εσσα, εν,
- ragged, torn, tattered, AP 6.21.
- II (ῥάκος II) wrinkled, χρώς ib. 11.66 (Antiphil.).
ῥακόεις, όεσσα, όεν [ᾰ] déchiré, d’où :
1 déguenillé, Anth. 6, 21 ||
2 sillonné de rides, ridé, Anth. 11, 66.
Étym. ῥάκος.
ῥακόεις, εσσα, εν,
1) lumpig, zerrissen, zersetzt, τήν τʼ ἐπινωτίδιον βροχετῶν ῥακόεσσαν ἀγωγόν Ep.adesp. 176 (VI.21).
2) wie ῥαγόεις, runzlig, χρὼς παρειῆς Antiphil. in Paralip. 122 (XI.66).
1) lumpig, zerrissen, zersetzt, τήν τʼ ἐπινωτίδιον βροχετῶν ῥακόεσσαν ἀγωγόν Ep.adesp. 176 (VI.21).
2) wie ῥαγόεις, runzlig, χρὼς παρειῆς Antiphil. in Paralip. 122 (XI.66).
ῥακόεις
ῥᾰκόεις, εσσα, εν
- Iragged, torn, tattered, Anth.
- IIwrinkled, Anth. from ῥάκος (ᾰ)