ῥαντισμός
ῥαντισμός, a sprinkling
ῥαν-τισμός, ὁ,
- sprinkling, ὕδωρ ῥαντισμοῦ LXX Nu. 19.9 sq.; αἷμα ῥαντισμοῦ Ep.Hebr. 12.24, cf. 1 Ep.Pet. 1.2.
ῥαντισμός, οῦ (ὁ) aspersion, Spt. Num. 19, 9 ; NT. Hebr. 12, 24 ; 1 Petr. 1, 2.
Étym. ῥαντίζω.
ῥαντισμός, ὁ, Besprengen, Benetzung, LXX. u. NT.
ῥαντισμός
from ῥαντίζω
ῥαντισμός, οῦ, ὁ,
- a sprinkling, NTest.