ῥάπισμα

ῥάπ-ισμα [ᾰ], ατος, τό,

• stroke, ἀνθράκων ῥαπίσμασι (Abresch ῥιπ-) Antiph. 217.21.
• • • 2 slap on the face, Ev.Marc. 14.65, Ev.Jo. 18.22; in Lat. form rhapismata, Cod.Just. 8.48.6; ῥ. λαμβάνειν Luc. DMeretr. 8.2; ῥ. ἀμφὶ πρόσωπα AP 5.288 (Agath.).
    • 2 weal, Arch.Pap. 3. 418.30 (vi A.D.).

ῥάπισμα, τό, das Schlagen mit der Rute, bes. der Schlag mit der flachen Hand, Backenstreich, Ohrfeige ; ῥαπίσματα λαμβάνειν, Luc. D.meretr. 8, u. a.Sp.; ῥαπίσμασι ἀμφὶ πρόσωπα πλήσσει, Agath.; vgl. Lobeck Phryn. 176 ; nach den Atticisten der vulgäre Ausdruck für ἐπὶ κόρρης πάταξις.

ῥάπισμα, ατος, τό, ῥαπίζω

• a stroke, a slap on the face, Luc.