ῥοδέα
ῥοδ-έα, ἡ, contr. ῥοδῆ (q.v.).
ῥοδέα, ας, seul. par contr. ῥοδῆ, ῆς (ἡ) buisson de roses, Archil. 29 ; Th. H.P. 3, 18, 4 ||
➳ Ion. ῥοδέη, A. Rh. 3, 1020.
Étym. ῥόδον.
ῥοδέα, ἡ, zsgzn ῥοδῆ, der Rosenstrauch, B.A. 299 ; ῥοδέῃσι ist Ap.Rh. 3.1020 für ῥοδέεσσι zu lesen, s. Schäfer zur Stelle u. vgl. ῥόδον.