δέ
δέ, δέ, ...on the other hand
- but: adversative and copulative Particle,
- I answering to μέν (q. v.), τὴν νῦν μὲν Βοιωτίαν, πρότερον δὲ Καδμηίδα γῆν καλουμένην Th. 1.12, etc.
- II without preceding μέν,
- 1 adversative, expressing dist. opposition, αἰεί τοι τὰ κάκʼ ἐστὶ φίλα . . μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δʼ οὔτε τί πω εἶπας Il. 1.108; ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δέ μοι λέγεις E. Or. 100, cf. S. Ant. 85, etc.; τέθνηκεν ἀνδρὸς οὐδενός, θεοῦ δʼ ὕπο Id. Ph. 334; so in Prose, οὐκ ἐπὶ κακῷ, ἐλευθερώσει δέ . . Th. 4.86; οἱ αἰχμάλωτοι . . ᾤχοντο εἰς Δεκέλειαν, οἱ δʼ εἰς Μέγαρα X. HG 1.2.14, cf. Cyr. 4.5.46; ἡ δʼ ἑτέρα IG 2.652A45.
- 2 copulative,
- a in explanatory clauses, ξυνέβησαν . . τὰ μακρὰ τείχη ἑλεῖν (ἦν δὲ σταδίων μάλιστα ὀκτώ) Th. 4.66, cf. Il. 7.48: when a Subst. is folld. by words in apposition, Ἀρισταγόρῃ τῷ Μιλησίῳ, δούλῳ δὲ ἡμετέρῳ Hdt. 7.8.βʹ; μήτηρ βασιλέως βασίλεια δʼ ἐμή A. Pers. 152; so in answers, διπλᾶ λέγειν. —Answ. διπλᾶδʼ ὁρᾶν Id. Th. 974.
- b in enumerations or transitions, Il. 1.43-49, 345-351, X. Cyr. 1.2.1, etc.; with repetition of a word in different relations, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν . ., θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι Il. 24.483; σάκος εἷλε . ., εἵλετο δʼ ἔγχος 14.9 sq.; Ζεύς ἐστιν αἰθήρ, Ζεὺς δὲ γῆ, Ζεὺς δʼ οὐρανός A. Fr. 70; κινεῖ κραδίαν, κινεῖ δὲ χόλον E. Med. 99; ὄζει ἴων, ὄζει δὲ ῥόδων, ὄζει δʼ ὑακίνθου Hermipp. 82.8; in rhetorical outbursts, οὐκ ἂν εὐθέως εἴποιεν· τὸν δὲ βάσκανον, τὸν δὲ ὄλεθρον, τοῦτον δὲ ὑβρίζειν,—ἀναπνεῖν δέ. D. 21.209; in a climax, πᾶν γύναιον καὶ παιδίον καὶ θηρίον δέ nay even beast, Pl. Tht. 171e, cf. X. HG 5.2.37; in the combination καὶ δέ Il. 23.80, al., καὶ . . δέ A. Pr. 973, E. El. 1117, etc., each particle retains its force.
- c answering to τε (q. v.), ἃ τῶν τε ἀποβαινόντων ἕνεκα ἄξια κεκτῆσθαι, πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὰ αὑτῶν Pl. R. 367c.
- 3 implying causal connexion, less direct than γάρ, Il. 6.160, Od. 1.433.
- 4 in questions, with implied opposition, ἑόρακας δʼ, ἔφη, τὴν γυναῖκα; X. Cyr. 5.1.4; καὶ ὁ Σωκράτης, εἰπέ μοι, ἔφη, κύνας δὲ τρέφεις; Id. Mem. 2.9.2, cf. 2.1.26, S. Ant. 1172: in Trag. (not in Com. or Oratt.), when the speaker turns from one person to another, the voc. stands first, then the pers. Pron. folld. by δέ, as Μενέλαε, σοὶ δὲ τάδε λέγω . . E. Or. 622, etc.; also in Hdt., ὦ δέσποτα, ἐγὼ δὲ ταῦτα ἐποίησα 1.115.
- b τί δέ; what then? to mark a transition in dialogue; v. τίς.
- II in apodosi:
- 1 after hypothetical clauses, εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι if they will not give it, then I . ., Il. 1.137, cf. Od. 12.54; εἰ μηδὲ τοῦτο βούλει ἀποκρίνασθαι, σὺ δὲ τοὐντεῦθεν λέγε X. Cyr. 5.5.21, cf. Pi. O. 3.43 (v.l.), A. Ag. 1060, Hdt. 5.1, etc.
- b after temporal or relative clauses, with ἐπεί, ἕως, etc., Il. 24.255, Hdt. 9.70, etc.; μέχρι . . εἶχον τὰ βέλη, οἱ δὲ ἀντεῖχον Th. 3.98; with demonstr. Pronouns or Advbs. answering to a preceding relative, οἵηπερ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν Il. 6.146, etc.; ἆθλα οἷς κεῖται ἀρετῆς μέγιστα, τοῖς δὲ καὶ ἄνδρες ἄριστοι πολιτεύουσιν Th. 2.46; τοὺς δʼ ἔλαβε τυράννους . . τούτους δὲ . . ἐξεδίδου Hdt. 5.37, cf. Isoc. 4.98, Pl. La. 194d; οἷα μὲν ἕκαστα ἐμοὶ φαίνεται τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμοί, οἷα δὲ σοί, τοιαῦτα δὲ αὖ σοί Id. Tht. 152a: sts. after a participle, οἰόμενοι . . τιμῆς τεύξεσθαι, ἀντὶ δὲ τούτων οὐδʼ ὅμοιοι . . ἐσόμεθα X. An. 6.6.16, cf. Isoc. 15.71 (v.l.).
- 2 to resume after an interruption or parenthesis, χρόνου δὲ ἐπιγινομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων . .,—κατεστραμμένων δὲ τούτων . . Hdt. 1.28, 29; νῦν δʼ αὖ πάλιν ὑπό τε πλούτου διαθρυπτόμενος . . καὶ ὑπʼ ἀνθρώπων . . ὑπὸ τοιούτων δέ . . X. Cyr. 7.2.23; with an anacoluthon, ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα,—οἷ ἂν θεὸς θέλῃ . . τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δή . . Pl. Phd. 80d: for δʼ οὖν, v. οὖν.
- 3 to begin a story, ἦμος δʼ ἠέλιος . . well, when the sun . ., Od. 4.400.
- 4 to introduce a proof, τεκμήριον δέ, σημεῖον δέ, v. sub vocc.
- B POSITION of δέ. It usu. stands second: hence freq. between Art. and Subst. or Prep. and case; but also after Subst., or words forming a connected notion, hence it may stand third, γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι A. Ag. 606, cf. Th. 411, Eu. 531, S. Ph. 959, etc.; fourth, Id. OT 485, E. Hel. 688, A. Pr. 323, 383, etc.; fifth, ib. 401 codd.; even sixth, Epig.7 (codd. Poll.); so in Prose after a neg., οὐχ ὑπʼ ἐραστοῦ δέ, to avoid confusion between οὐ δέ and οὐδέ, Pl. Phdr. 227c.
A ni unida ni corresp. a otras partíc.
I continuativo o cop., une frases
1 y, y también o intrad.:
a) gener.
μῆνιν ἄειδε ... ἣ μυρί' Ἀχαιοῖς ἄλγε' ἔθηκε, πολλὰς δ' ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
canta la cólera ... que causó a los aqueos incontables dolores, precipitó en el Hades muchas valientes almas de héroes y a ellos mismos los hizo presa para los perrosὣς ἔφατ' εὐχόμενος, τοῦ δ' ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ' Οὐλύμποιο καρήνων
así habló en su plegaria y Febo Apolo lo escuchó, y descendió de las cumbres del Olimpoτῷ δ' ἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ ..., ἔπειτα δὲ δαίμονες ἄλλοι ἔνθα καθίζουσιν
el padre entonces le ofreció néctar ..., y a continuación las demás deidades se sientan allíὁ Κροῖσος μεταπέμπεται τὸν Φρύγα Ἄδρηστον, ἀπικομένῳ δέ οἱ λέγει ...
Creso envía a buscar al frigio Adrasto, y una vez llegado éste le dice ...κεκομισμένων ..., οἰομένων δέ
b) frec. en anáfora de dos o más elementos, frec. poét.
ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ... θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι
πάντων ἄνασσα, πάντων δὲ Γᾶ τροφός
ῥεῖ δὲ γάλακτι πέδον, ῥεῖ δ' οἶνῳ, ῥεῖ δὲ μελισσᾶν νέκταρι
τί δείσαντες; κοίην πλήθεος συστροφήν; κοίην δὲ χρημάτων δύναμιν;
Ζεύς ἐστιν αἰθήρ, Ζεὺς δὲ γῆ, Ζεὺς δ' οὐρανός
ὄζει ἴων, ὄζει δὲ ῥόδων, ὄζει δὲ ὑακίνθου
• frec. la conexión se amplía c. asíndeton, apareciendo δέ sólo en alguno de los términos
ἦλθε ..., ἦλθε ..., ἦλθεν δὲ ...
εὗδε βρέφος, εὑδέτω δὲ πόντος, εὑδέτω δ' ἄμετρον κακόν
θέλων πόλλ' ἀνερέσθαι, πολλὰ πυθέσθαι, πολλὰ δ' ἀθρῆσαι
ἢν δ' ἡγῶνται σὲ θεόν, σὲ βίον, σὲ δὲ γῆν, σὲ Κρόνον, σὲ Ποσειδῶ
pero si ven en ti a un dios, en ti la vida, en ti la tierra, en ti a Crono, en ti a Posidón
c) puede incluso sobrentenderse el primer término
παραδραμέτην φεύγων, ὁ δ' ὄπισθε διώκων
pasaron corriendo, huyendo (el uno), el otro persiguiendoδύο σφρ]αγῖδε λιθίνω, χρυσν ἔχσα τὸν δακτύλιον, ἡ [δ' ἑτέρα ἀργυ]ρν
dos sellos de piedra, teniendo (uno) el anillo de oro, el otro de plata
2 c. matiz disyuntivo o sugiriendo una alternativa
μέλας γενοίμαν καπνὸς ... τὸ πᾶν δ' ἄφαντος ... ὡς κόνις ... ὀλοίμαν
• en expresiones del tipo
εἰ δὲ βούλει
o si quieres
• μᾶλλον δέ o mejor, o más bien, o más exactamente
χρήσιμον ἂν εἴη, μᾶλλον δ' ἀναγκαῖον
sería útil, o más bien, necesarioἐνίους δὲ καὶ ... τῶν μαχίμων, μᾶλλον δὲ τοὺς πλείστους
3 c. matiz causal pues, porque, puesto que
a) equivaliendo por el cont. a γάρ, aunque formalmente no se enfatiza la rel. lógica, más frec. en poesía
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο, κασίγνητος δέ τοί εἰμι
ojalá me hicieras caso, puesto que soy tu hermano
b) frec. tras una pausa fuerte
ὑπὸ παντὶ λίθῳ σκορπίος ... φράζευ μή σε βάλῃ· τῷ δ' ἀφανεῖ πᾶς ἕπεται δόλος
bajo cada piedra hay un escorpión ... cuida que no te alcance, pues todo tipo de engaños sigue a lo que está ocultoἔχε τὴν σπολάδα· πάντως δέ μοι ῥιγῶν δοκεῖς
toma la pelliza, que me parece que estás completamente heladoοὐδὲ μελλήσομεν τιμωρεῖν· οἱ δ' οὐκέτι μέλλουσι κακῶς πάσχειν
y no aplazaremos nuestra venganza, puesto que ellos de ningún modo aplazan su sufrimiento
c) en paréntesis explicativos
ξυνέβησαν ... τὰ μακρὰ τείχη ἑλεῖν (ἦν δὲ σταδίων μάλιστα ὀκτώ)
acordaron ... tomar los muros largos (eran aproximadamente de ocho estadios)ἀναμιμνῃσκομένας ὅσα τε καὶ οἷα πάθοιεν καὶ ἴδοιεν ἐν τῇ ὑπὸ γῆς πορείᾳ -εἶναι δὲ τὴν πορείαν χιλιέτη-
recordando cuántas y qué variadas cosas sufrieron y vieron en su estancia bajo la tierra -pues la estancia duró mil años-εὐεργέτει καὶ Σωκράτη τόνδε -δίκαιος δ' εἶ- καὶ ἐμέ
presta servicio a Sócrates aquí presente -pues estás obligado- y a mí
d) en relación c. πλήν:
ὡπλισμένοι ... πάντες πλὴν Κύρου· Κῦρος δὲ ψιλὴν ἔχων τὴν κεφαλήν
armados todos excepto Ciro, pues Ciro, con la cabeza descubierta ...
II adversativo
1 tras or. afirmativa pero, mas más suave que ἀλλά, e.d., no excluyente:
a) frec. en poesía
ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται
se acabó para mí la noble gloria, pero mi vida será duraderaεὐθημοσύνη γὰρ ἀρίστη ... κακοθημοσύνη δὲ κακίστη
οὐκ εἶ κακὸς σύ, πρὸς κακῶν δ' ἀνδρῶν μαθὼν ἔοικας ἥκειν αἰσχρά
τοὔνομα γένοιτ' ἂν πολλαχοῦ, τὸ σῶμα δ' οὔ
el nombre puede estar en muchos lugares, pero el cuerpo noσιγᾷς· σιωπῆς δ' οὐδὲν ἔργον ἐν κακοῖς
callas; pero el silencio no es ninguna ayuda en la desgraciaγενναιότης σοι, μωρία δ' ἔνεστί τις
ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δ' ἐμοὶ λέγεις
πονηρά γ', ὦ Νεφέλαι, δίκαια δέ
b) raro en prosa, donde aparece μέν en or. previa (cf. εἰ πρὸς τοὺς Μήδους ἐγένοντο ἀγαθοί τοτε, πρὸς δ' ἡμᾶς κακοὶ νῦν
μοι φαίνεαι εὔξασθαι νησιώτας ἱππευομένους λαβεῖν ἐν ἠπείρῳ ... νησιώτας δὲ τί δοκέεις εὔχεσθαι ...;
me parece que deseas sorprender a los isleños a caballo, sobre tierra firme, pero ¿qué crees que desean los isleños?αἰχμάλωτοι ... ᾤχοντο εἰς Δεκέλειαν, οἱ δ' εἰς Μέγαρα
ὅτι γε μόνος ἐστὶ σοφός, ἐμὲ δὲ οὐ ποιεῖ
porque es sabio él solo, pero a mí no me convierte en sabioπολλοὶ γάρ εἰσιν κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί
c) tras una or. neg.
οὐδαμῶς ἡδύ, ἀναγκαῖον δ' ἐνίοτέ ἐστιν
no es agradable, pero a veces es necesarioκαὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν, ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν
2 tras or. neg. sino
οὐδὲ σελήνη οὐρανόθεν προὔφαινε, κατείχετο δὲ νεφέεσιν
desde el cielo la luna no dejaba lucir sus rayos, sino que estaba cubierta por las nubesτέθνηκεν ἀνδρὸς οὐδενός, θεοῦ δ' ὕπο
ha muerto, no a manos de un hombre, sino de un diosοὐκ ἐπὶ κακῷ, ἐπ' ἐλευθερώσει δέ
οὐδὲ φλαυροτέρην, παμφορωτέρην δέ
μὴ χαίρετε ὅτι ..., χαίρετε δὲ ὅτι ...
III añade matiz enfático al valor conectivo
1 en preguntas, frec. c. pron. interr. o pers.:
a) expr. sorpresa
τίς δ' οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος ...;
pregunta Néstor al despertarlo Agamenón
• impaciencia o indignación
XO.- ... τυράννῳ τῆσδε γῆς ... KH.- τίς δ' ἐστὶ χώρας τῆσδε καὶ πόλεως ἄναξ;
τίς δ' ἄλλος;
¿y quién es el otro?ἑώρακας δ', ἔφη, ὦ Κῦρε, τὴν γυναῖκα ἥν με κελεύεις φυλάττειν;
b) frec. tras un apóstrofe o exclamación, un imper. o una frase breve
Ἕκτορ, υἱὲ Πριάμοιο, τίη δὲ σὺ ...;
τέκνον, τί δ' ἦλθες;
πρὸς τῶν θεῶν σὺ δ' εἶ τίς ἀνδρῶν;
εἰπέ μοι, σὺ δὲ τὴν κορώνην οὐκ ἀφῆκας καταπεσών;
c) en preguntas elípticas τί δέ; ¿qué?, ¿cómo? frec. expresando sorpresa o incredulidad
τί δ'; οὐχ ... ἐγκρατὴς ἔτι;
¿pero cómo?, ¿no está ya en el poder?ἙΛ.- θάψαι θέλω. ΘE.- τί δέ; ἔστ' ἀπόντων τύμβος;
Helena: Quiero enterrarlo. Teoclímeno: ¿Cómo, es que hay sepulcro para los ausentes?
d) tb. marcando que el hablante se desentiende ¿y (a mí) qué?
ἀλγεῖς· τί δ'; ἦ 'μὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς;
sufres, ¿y qué?, ¿crees acaso que yo no sufro por mi hijo?
e) como fórmula de transición, esp. en prosa, equivaliendo a pues bien E.IT 563, Ar.Pl.172, And.3.6, Pl.Prm.130c, D.19.309
• πῶς δ' οὔ; ¿cómo no? indicando acuerdo c. el hablante anterior
παρέσχομεν, πῶς δ' οὐχί;
•
πῶς δέ
2 en respuestas:
a) esp. a una segunda pregunta
Αἴαντα ἰδὼν ἐρέειν' ὁ γεραιός· «τίς τ' ἄρ' ὅδ' ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνήρ ...;» τὸν δ' Ἑλένη ... ἀμείβετο ...· «οὗτος δ' Αἴας ἐστὶ πελώριος»
viendo a Áyax preguntó el anciano: «¿Quién es ese otro aqueo ...?» A él Helena ... respondió ...: «Ese es el temible Áyax»BA.- σὺ δ' εἰπέ, ναῶν αἳ πεφεύγασιν μόρον, ποῦ τάσδ' ἔλειπες ...; ΑΓ.- ναῶν δὲ ταγοὶ τῶν λελειμμένων ... αἴρονται φυγήν
Reina: y dime, las naves que escaparon a la desgracia, ¿dónde las dejaste? Mensajero: Los capitanes de las naves que se salvaron ... se dieron a la fugaAN.- διπλᾶ λέγειν. ΙΣ.- διπλᾶ δ' ὁρᾶν
b) marcando una oposición fuerte c. lo anterior
TE.- Κρέοντος ἢ σοῦ ταῦτα τἀξευρήματα; OI.- Κρέων δέ σοι πῆμ' οὐδέν, ἀλλ' αὐτὸς σὺ σοί
Tiresias: ¿son de Creonte o tuyas esas invenciones? Edipo: Creonte no es para ti ningún dolor, sino tú mismoEY.- ἐγὼ δὲ πειθώ γ', ἔπος ἄριστ' εἰρημένον. ΔI.- πειθὼ δὲ κοῦφόν ἐστι καὶ νοῦν οὐκ ἔχον.
Eurípides: yo soy la persuasión, la palabra mejor dicha Dioniso: La persuasión es vana y carece de sentido
• raro en prosa, Pl.Smp.212e, Ap.38b.
3 en exclamaciones apasionadas, frec. en poesía
Ἥρη, τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας
Hera, ¿por qué has venido?. Pareces fuera de tiὦ Πέρση, σὺ δ' ἄκουε δίκης μηδ' ὕβριν ὄφελλε
IV en uso apodótico, intrad., frec. en correlación c. otro δέ en la subord.
1 tras subord. de relat., frec. encabeza la principal un pron. demostr. o pers.
οἵη περ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν
cual la generación de las hojas, tal la de los hombresεἰ δ' ἄγε, τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι, οἱ δὲ πιθέσθων
τοὺς δὲ ἠνδραποδίσαντο ... τούτους δὲ ...
ἆθλα γὰρ οἷς κεῖται ἀρετῆς μέγιστα, τοῖς δὲ καὶ ἄνδρες ἄριστοι πολιτεύουσιν
• sin pron. en la principal
ὃς δέ κ' ἀνήνηται ... λίσσονται δ' ἄρα ταί γε
• no ref. el pron. de la principal al relat. de la subord.
ὅσα δέ τις ... τοῦτον δὲ ...
• a veces en subord. y principal puede considerarse duplicación, op. ambos a la idea precedente
τῶν ἄλλων θεῶν Αἰγυπτίοισι αἰεί κοτε τὰ οὐνόματά ἐστι ἐν τῇ χώρῃ ... τῶν δὲ οὔ φασι θεῶν γινώσκειν τὰ οὐνόματα, οὗτοι δέ μοι δοκέουσι ὑπὸ Πελασγῶν ὀνομασθῆναι
los nombres de los demás dioses existen desde siempre en el país de los egipcios ..., en cuanto a los de los dioses que (los egipcios) dicen no conocer, me parece que ésos recibieron el nombre de los pelasgos
2 tras subord. temporal.
ὄφρ' οἱ τοὺς ἐνάριζον ἀπ' ἔντεα, τόφρα δ' Ἀχαιοί ...
οἱ δ' ἐπεὶ οὖν ἔγερθεν ... τοῖσι δ' ἀνιστάμενος
οἱ δ' ἐπεὶ ἐκ πόλιος κατέβαν, τάχα δ' ἀγρὸν ἵκοντο
3 tras subord. compar.
ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν ... ὣς δὲ γυναῖκες
cuanto los feacios son sabios sobre todos los hombres ... otro tanto las mujeresὡς δέ περ ἐξ ἀγαθῶν ἔλαβες κακόν, ὣς δὲ καὶ αὖτις ἐκδῦναι πειρῶ
ὥσπερ γὰρ ἵππος εὐγενής, ... ὡσαύτως δὲ σὺ ...
4 en la apód. de una cond., frec. cuando la encabeza un pron.
εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
si no me lo dan, yo mismo puede que lo cojaαἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ ... ἐρυκακέειν
εἰ οὖν ἐγὼ μὴ γιγνώσκω, ὑμεῖς δὲ διδάξατέ με
• tb. sin pron.
κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δ' ὅμως
y aun si no descubro nada, sin embargo hablaré
5 menos frec. tras otras subord.: tras causal
ἐπεὶ τοίνυν οὐ δύναμαί σε πείθειν μὴ ἐκθεῖναι, σὺ δὲ ὧδε ποίησον
• tras final
ὅπως δ' ... εἰδῶσιν ... ἀνα[γ]ράψαι δὲ τόδε τὸ ψήφισμα
6 tras or. participial
κεχηνότος γὰρ ἀνδρὸς ... οἱ δὲ γείτονες χαίρουσ' ὁρῶντες
χρεὸν γάρ μιν μὴ λέγειν τὸ ἐὸν ..., λέγει δ' ὦν ...
ταῦτα ἐγχέας ... τοῦ δὲ ἐχίνου τρυπῆσαι τὸ ἐπίθεμα
πάλιν οὖν ἐρωτώντων· ... τὸν δ' εἰπεῖν
7 tras πλήν o χωρίς:
πλὴν γὰρ ἢ ὅτι ... τὰ δὲ ἄλλα πάντα κατὰ τὠυτὸ ἔσταλται
excepto en que ... en todo lo demás está vestida igual
V usos particulares
1 para resumir la idea tras interrupción, paréntesis o anacoluto, frec. acompañado de la repetición de una o más palabras
νῦν δ' -ἡμέρα γὰρ ...- νῦν δ' ...
χρόνου δὲ ἐπιγενομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων ... κατεστραμμένων δὲ τούτων
πειθομένοισι δὲ ταῦτα τοῖσι Ἀθηναίοισι καὶ λέγουσι· «Ὦναξ ...», ταῦτα δὲ λέγουσι
• esp. introd. una disquisición o discurso anunciados antes
τοιγὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλ' ἀτρεκέως ἀγορεύσω. ἦμος δ' ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκῃ ...
ἐγώ, φίλη δέσποινα, ... ἐρῶ ... ἐγὼ δὲ σῷ ποδαγὸς ἑσπόμην πόσει
Ἄρδυος δὲ ... μνήμην ποιήσομαι. οὗτος δὲ Πριηνέας τε εἷλε ...
2 al comienzo de narraciones, poemas y orác. y he aquí, y entonces o intrad.
τὸν δ' ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας
ἔθρεψεν δὲ λέοντος ἶνιν
θεός. τύχα. ταὶρ δὲ γενεαὶρ μὰ φυγαδείημ
ὁ δὲ καρκίνος ὧδ' ἔφα
• frec. en Hdt. y X. en inicio de discurso sin conexión u op. clara c. lo anterior
ἐγὼ δέ, ἔφη
3 introd. una aposición explicativa
μήτηρ βασιλέως, βασίλεια δ' ἐμή
madre del rey y reina míaοὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων ἐμὸς πόσις, νεκρὸς δέ
este es Agamenón, mi esposo, muertoὑπὸ τοῦ σοῦ δούλου, βουκόλου δὲ παιδός
4 en transiciones:
a) indicando una consecuencia por tanto, pues bien
ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν ... σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις
pienso que voy a irritar a un hombre ... por tanto dime si me salvarásἐγὼ ... εἰμί, παῖς σέθεν ... οἴκτιρε δ' ὦ μῆτέρ με
soy yo, tu hijo ... tenme compasión, madre
b) bien, bueno, pues bien, pues entonces
ταῦτα δὲ Θεραῖοι λέγουσι
bueno, esto es lo que dicen los de Tera
c) indicando cambio de tema pasando a otra cosa Call.Iou.68
• esp. rechazando la idea anterior
σὺ δ' εἰς ἴχνος βᾶσ' ἀρβύλης σκέψαι βάσιν
entonces ve a ponerte en sus huellas y mira la pisada de su bota (tras rechazar otras pruebas de identificación de Orestes)
5 en las expresiones τεκμήριον δέ y σημεῖον δέ y ésta es la prueba
B respondiendo a un μέν preparatorio
I introd. dos o más términos
1 sin idea de oposición por un lado ... por otro casi c. valor copulativo similar al de τε ... καί:
σάρκας μὲν ..., ὀστέα δ'
Κροῖσος ἦν Λυδὸς μὲν γένος, παῖς δὲ Ἀλλυάττεω, τύραννος δὲ ἐθνέων τῶν ἐντὸς Ἅλυος ποταμοῦ
Creso era de raza lidia, hijo de Aliates y soberano de los pueblos a este lado del río Halisπροτείνοντες μὲν ... πολεμοῦντες δέ
• en ocasiones en series de más de dos términos Il.1.18ss., 308-311 (cinco frases c. δέ), 433-439, Sapph.31.9ss. (ambos ocho frases c. δέ), cf. X.An.1.3.14, 7.10ss., Cyr.1.5.12
• c.valor casi concesivo
εἴ τις ὑμῶν ταῦτα μὲν οὕτως ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται δέ ...
si alguno de vosotros cree que esto es así, aunque piensa que ...ὅρα μὴ τούτων μὲν ἐχθρὸς ᾖς, ἐμοὶ δὲ προσποιῇ
mira no seas enemigo de éstos, pretendiendo serlo mío
2 frec. en anáfora e intrad.
οἱ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ' ἐστὲ μάχεσθαι
vosotros que sobresalís entre los dánaos en el consejo y en la luchaπάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ' ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνει
ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ' ἵμερος, ἐν δ' ὀαριστύς
ῥέα μὲν γὰρ βριάει, ῥέα δὲ βριάοντα χαλέπτει
πολλὰ μὲν Κυδώνια μᾶλα ..., πολλὰ δὲ μύρσινα φύλλα
Ξέρξης μὲν ἄγαγεν ... Ξέρξης δ' ἀπώλεσεν
πολλοὶ μὲν ἱππῆς, πολλὰ πελταστῶν τέλη, πολλοὶ δ' ἀτράκτων τοξόται
δᾳώσας ἑπτὰ μ<ὲ>ν ἄνδρας, ἑπτὰ δὲ ἀπορρή<ξ>ας λόγχας
πάντα μὲν πόνον ἀνατλῆναι, πάντα δὲ κίνδυνον ὑπομεῖναι
τοῖς μὲν Ὀλυνθίοις βοηθεῖν ... πρὸς δὲ Θετταλοὺς πρεσβείαν πέμπειν
τῇ σῇ μὲν εὐδαιμονίῃ, τῇ ἐμεωυτοῦ δὲ κακοδαιμονίῃ
por tu buena fortuna y por mi funesto destino
• frec. c. los valores de
II marcando una op. leve no exclusiva
1 pero, pero por el contrario, por un lado, ... (pero) por otro gener.
ἀλλ' εἰ μὲν δώσουσι ... εἰ δέ κε μὴ δώωσιν
οἰ μὲν ... ἐγὼ δέ
unos ... pero yoἔχει μὲν τὄνομα κρι, φωτὸς δὲ ψυχὴν ἔσχε δικαιοτάτο
lleva el nombre del carnero, pero tenía el alma del hombre más justoτὸ μὲν (ἡ ἀδικία) μέγιστον κακῶν, δικαιοσύνη δὲ μέγιστον ἀγαθόν
(la injusticia) es el mayor de los males, por el contrario, la justicia es el mayor bienτὴν νῦν μὲν Βοιωτίαν, πρότερον δὲ Καδμηΐδα γῆν καλουμένην
πῇ μὲν ... πῇ δέ
νεκροὺς μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δὲ τῷ θεῷ
• c. gran separación entre los términos:
(Βοιωτοὶ μὲν) οἳ δ' Ἀσπληδόνα ναῖον ... Λοκρῶν δ' ἡγεμόνευεν
πρῶτον μὲν ... ἐπεὶ δέ
2 frec. para distinguir los miembros de un grupo o clase, gener. en aposiciones explicativas
ἐκ μὲν τοῦ ἐπὶ θάτερα ... ἐκ δὲ τοῦ ἐπὶ θάτερα
de un lado ... de otroπαῖδες δύο, πρεσβύτερος μὲν Ἀρταξέρξης, νεώτερος δὲ Κῦρος
τάφρος ..., τὸ μὲν εὖρος ὀργυιαὶ πέντε, τὸ δὲ βάθος ὀργυιαὶ τρεῖς
ἐν στάλλας λιθίας δύας κατθέμεν τὰν μὲν ἴαν ... τὰν δὲ ἄλλαν
πρῶτος μὲν ... δεύτερος δὲ ... τρίτος δέ
τότε μὲν ... τότε δέ
en un momento ... en otro
3 esp. siguiendo al art. en uso pronominal ὁ μὲν ... ὁ δέ el uno ... el otro, uno, por un lado ..., otro, por el contrario
οἱ μὲν γὰρ Δρακάνῳ σ', οἱ δ' Ἰκάρῳ ἠνεμοέσσῃ φάσ', οἱ δ' ἐν Νάξῳ δῖον γένος εἰραφιῶτα, οἱ δέ σ' ἐπ' Ἀλφειῷ ποταμῷ ... Σεμέλην τεκέειν
pues unos dicen que en Drácano, otros que en la borrascosa Ícaro, otros que en Naxos, otros que junto al río Alfeo a tí, divino vástago, Taurino, te parió Sémeleοἰ μὲν ἰππήων στρότον, οἰ δὲ πέσδων, οἰ δὲ νάων φαῖσι ...
unos dicen que una hueste de jinetes, otros de infantes, otros de naves ...
• frec. en prosa
οἱ μὲν κατὰ γῆν, οἱ δὲ ναυσίν
τοὺς μὲν ἐκβαλόντες τοὺς δ' ἀποσφάξαντες
• en aposiciones explicativas
ἐπὶ γαῖαν εἰσὶ δύω (Ἔριδες)· τὴν μέν κεν ἐπαινήσειε νοήσας, ἣ δ' ἐπιμωμητή
ἐν στλαιν δυοῖν ... τν μὲν ... τν δὲ ἑτέραν
• frec. en prosa heleníst. en el esquema
πλὴν τὸ μὲν ... τὸ δέ
excepto en que uno (de los dos) ... y el otro por el contrario
III tras primer término neg. marca op. fuerte sino, sino por el contrario
ΗΛ.- ἐπίστω γ' οἷ μ' ἀτιμίας ἄγεις. XP.- ἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ
τῇ δίκῃ μὲν οὔ, τὸ δ' Ἄργος ὀγκῶν
no por justicia, sino por lisonjear a Argosφίλοις μὲ οὐ πείθεσθε, τοῖς δὲ πράγμασιν
ἀπεγίγνετο μὲν οὐδὲν τοῦ στρατοῦ ..., προσεγίγνετο δέ
Μήδων μὲν ... οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα, ὁ δὲ Πέρσῃ διδοῖ
IV en or. principal responde a μέν en la subord., frec. por añadirse una segunda subord. introducida por otro δέ:
a) tras subord. de relat. c. μέν, frec. introducida por un pron.
ἀλλ' ὃς μὲν ... ἵπποι δὲ πλανόωνται
ὅσοι μὲν ... οἱ δ' ἔφθησαν
οἷα μὲν ἕκαστα ἐμοὶ φαίνεται τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμοί, οἷα δὲ σοί, τοιαῦτα δὲ αὖ σοί
b) tras prót. cond. c. μέν:
εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω
εἰ δ' ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος
εἰ μὲν γὰρ ... σὺ δὲ ...· εἰ δὲ ... σὺ δὲ ...
c) tras subord. temp. c. μέν al que responde otro δέ en una 2a subord.
καὶ ἐπεὰν μὲν ἐκρέῃ ἔξω (τῆς λίμνης), ἡ δὲ τότε τοὺς ἓξ μῆνας ἐς τὸ βασιλήιον καταβάλλει ... τάλαντον ἀργυρίου ..., ἐπεὰν δὲ ἐσίῃ τὸ ὕδωρ ἐς αὐτήν, εἴκοσι μνέας
μέχρι μὲν οὖν οἱ τοξόται εἶχον ... οἱ δὲ ἀντεῖχον ... ἐπειδὴ δὲ ... οὕτω δὴ τραπόμενοι ἔφευγον
ὄφρα μὲν ... τόφρα δέ
C unido o corresp. a otras partíc.
1 tras καί y también, e incluso, y es más (neg. οὐδὲ ... δέ)
a) καὶ δέ en Hom.
ἀλλ' ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον σεῦ ἀπαλεξήσαιμι
pero yo no te haré daño, e incluso te defendería de otro que te lo hiciera
• a veces respondiendo a un μέν anterior
ἀλλ' ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ... καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα ... ἀπολέσθαι
a mí me ha engullido la parca abominable, ... y también tu propio destino ... es perecer
• repitiendo una palabra
εἰπέμεν ... καὶ δὲ τόδ' εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος
• c. matiz causal
λίσσωμ' ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ... καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται
quiero suplicar a ese hombre violento ... pues también él tiene un padre así
b) καὶ ... δέ en teatro, poco frec.
χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ ἐχθροὺς ἴδοιμι· καὶ σὲ δ' ἐν τούτοις λέγω
ΠA.- ἕλξω σε πρὸς τὸν δῆμον ... ἈΛ.- κἀγὼ δέ σ' ἕλξω
• más frec. en prosa
καὶ τοῖς ἀγάλμασι δὲ τουτέοισιν εὔχονται
ὅταν ἄρα ... καὶ ὅταν δέ
• en enumeraciones
πᾶν γύναιον καὶ παιδίον καὶ θηρίον δέ
toda mujer y niño e incluso fieraπελταστὰς πολλοὺς καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας καὶ ἱππέας δέ
• frec. repitiendo una palabra
ἐφθέγξαντο πάντες ... καὶ πάντες δὲ ἔθεον
• en el esquema
τε ... καὶ ... δέ
• y μὲν ... καὶ ... δέ:
ζημιούσθω μὲν ... καὶ μὴ μετεχέτω δὲ τιμῶν
• reforzado por οὖν:
καὶ τὴν ἄλλην δὲ οὖν φρόνησιν
c) καὶ ... μὲν ... καὶ δέ por un lado ... y también, e incluso por otro
καὶ πρότερον μέν, ἔτι καὶ νῦν δέ
antes y también ahora, e.d. tanto antes como incluso ahora
d) οὐδὲ ... δέ ni tampoco
οὐδὲ τοῦτον παθεῖν ἔφασαν, οὐδ' ἄλλος δὲ τῶν Ἑλλήνων ... ἔπαθεν
dijeron que ni éste había sufrido ningún daño, ni ningún otro de los griegos lo sufrió
2 en la correspondencia ἠμὲν ... δέ, poco frec. (normal ἠμὲν ... ἠδέ), añade a μὲν ... δέ el valor afirmativo de ἦ:
πολλοὶ δ' οὐτάζοντο ... ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη μαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς
3 en la correspondencia τε ... δέ, donde τε equivale a μέν:
κόμισαί τέ με δὸς δέ μοι ἵππους
sálvame y dame los caballosἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα νιν ἔχεν, ἅ τε ... ἐπιχώριος ..., ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο
διήκουέ τε ..., ἔπειτα δὲ καὶ ἐπῄνεσεν
τοῦ τε σησάμου ... τοῦ δὲ κρότωνος
• en anáfora
φίλος σοί τε ... φίλος δὲ Μοίσαις
• c. primer término neg.
οὔτε ... δέ
D ocupa normalmente la 2a posición en la or., entre art. y subst. o prep. y subst. pero tb. aparece tras cualquier sintagma o secuencia conectada, por lo que es frec. en 3a posición tras art. y subst., tras prep. y subst.
τῇ δεκάτῃ δέ
ἐπ' αὐτῶν δ'
τὴν τέχνην δ'
τῇ σεωυτοῦ δὲ μοίρῃ
μετὰ ταύτην δέ
ἐν ἀριστερᾷ δέ
• en 4a posición tras prep., art. y subst. y tras dos art. y subst.
πρὸς τοῖς παροῦσι δέ
τὰ τῶν θύραθεν δ'
εἰς τοὺς συκοφάντας δ' ἄγειν
• ocasionalmente en 5a posición
ἐπὶ τῶν τοιούτων ἤδη δὲ ἱππαζόμενοι ἵππων
ὃς ἂν εἰς ἑτέραν ληφθῇ δ' ἀποστέλλων πόλιν
• en poesía δέ aparece de forma libre detrás de todo tipo de palabras
δεδαὼς ὁ δ' ἐπωλένιον κιθάριζεν
ἔργα βοῶν δ' ἀπόλοιτο
παῖδ' ἐρατὸν <δ'>
πεζὸς ἢ ναύτης δέ
ὅ τι λέξω δ' ἀπορῶ
• menos frec. en prosa
τὰς φλέβας καίειν δέ
ἄκρον ἀρχιτέκτονα δέ
• en prosa tiende a alejarse de la 2a posición cuando una neg. abre la or., evitando confusión c. οὐδέ y μηδέ:
μὴ κακὸς δ' εἶναι φιλεῖ
οὐδ' ἐδεήθησαν δέ
• pero hay excepciones
μὴ δὲ ὄντος
•Cf. av. -da en mā-da y lat. -de en quan-de, tan-de-m.
1. verbindingspartik., leidt nieuwe informatie-eenheid in
a. en:
b. corresponderend met
c. maar:
2.
3. in comb. met vraagwoorden: vraagt naar iets nieuws
1) die ganz lose, bloß anreihende Verbindung, wo die Gegensätze sehr schwach sind, so daß δέ nicht viel Anderes bedeutet als καί ; z.B. Od. 8.455 τὸν δʼ ἐπεὶ οὖνδμωαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν χλαῖναν καλὴν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, ἔκ ῥ ἀσαμίνθου βὰς ἄνδρας μέτα οἰνοποτῆρας ἤϊε, zu ἀμφὶ δέ μιν Schol. ὁ δέ ἀντὶ τοῦ καί ; Il. 1.43 sqq ἃς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξʼ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην. ἔκλαγξαν δʼ ἄρʼ ὀϊστοὶ ἐπʼ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος· ὁ δʼ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς. ἕζετʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δʼ ἰὸν ἕηκεν· δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετʼ ἀργυρέοιο βιοῖο ; Od. 5.243 sqq. αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον. εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ, ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν. τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψὼ δῖα θεάων· τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν, γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονιῇσιν ἄρασσεν ; Il. 1.345 sqq ἃς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ, ἐκ δʼ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δʼ ἄγειν. τὼ δʼ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν· ἡ δʼ ἀέκουσʼ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν.
2) Nicht selten knüpft Homer durch δέ an, wo man vielmehr γάρ erwartet ; Il. 8.85 ἀλγήσας δʼ ἀνέπαλτο, βέλος δʼ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δʼ ἵππους ἐτάραξε, Scholl. Aristonic. βέλος δʼ : ὅτι ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ, βέλος γάρ ; so auch in der Zusammensetzung οὐδέ : Il. 6.360 μή με κάθιζʼ, Ἑλένη, φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις, Scholl. Aristonic. οὐ δέ : ὅτι ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ, οὐ γάρ με πείσεις ; vgl. noch Scholl. Od. 2.6, 4.236.
3) Auch statt δή schien alten Grammatikern bei Homer δέ zu stehn ; vgl. z.B. Il. 1.204 ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω, Scholl. Nicanor. ἤτοι στικτέον ἐπὶ τὸ » ἐρέω«, ἢ βραχὺ διασταλτέον. ἐὰν μὲν οὖν στίζωμεν, ἔσται τὸ λεγόμενον τοῦτο καὶ τετελέσθαι ὑπολαμβάνω· ἐὰν δὲ διαστέλλωμεν, ἔσται ὁ δέ κείμενος ἀντὶ τοῦ δή, καὶ τὸ τό ἀντὶ ὑποτακτικοῦ τοῦ ὅ, vgl. Friedlaender Nicanor p. 34.
4) Ein Gegensatz kann, genau genommen, nur zwischen coordinierten Ausdrücken stattfinden ; Homer aber gebraucht nicht selten δέ in Hauptsätzen, um sie den ihnen untergeordneten vorausgehenden Nebensätzen (Vordersätzen) gegenüberzustellen ; Aristarch erklärte in solchen Fällen das δέ des Hauptsatzes kurzweg für περιττόν. Dies ist auch eine ganz richtige Auffassung ; denn, wenn man die Konstruktion für anakoluthisch erklärt, und den Grund der Erscheinung darin sieht, daß es ursprünglich gar keine untergeordneten Sätze gegeben habe, sondern nur Hauptsätze, so daß also ursprünglich δέ in jedem Satze habe stehn dürfen, von welchem Zustande der Sprache eben der hier betrachtete Homerische Gebrauch ein altehrwürdiger Rest sei, – wenn man diese Ansicht aufstellt, so erklärt man allerdings den Ursprung der Erscheinung, und zwar, wie es scheint, ganz richtig ; aber man beseitigt keineswegs die nackte Tatsache, daß, so wie nun einmal die betreffenden Homerischen Perioden im Übrigen gebaut sind, das δέ keine Wirksamkeit, keinen Zweck hat, daß es eben so gut fortbleiben könnte, ohne daß die Deutlichkeit Schaden litte oder der Sinn sich änderte. Das δέ ist hier also in der Tat περιττόν ; doch natürlich nur grammatisch περιττόν ; denn daß rhetorisch seine Wirkung bedeutend sei, wird Niemand leugnen ; die Anakoluthie gibt dem Vortrage Lebhaftigkeit und Schwung. Aber daß dieses δέ rhetorisch περιττόν sei, hat Aristarch auch gar nicht gemeint. Beispiele : Od. 7.47 ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο, τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, Scholl. Aristonic. ὅτι δύο ὄντων »τοῖσι« εἶπε. καὶ περισσὸς ὁ δέ ; Il. 5.261 αἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους αὐτοῦ ἐρυκακέειν, ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας, Αἰνείαο δʼ ἐπαῗξαι μεμνημένος ἵππων, ἐκ δʼ ἐλάσαι Τρώων μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, zu σὺ δέ Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι περισσὸς ὁ δέ σύνδεσμος. Mehr Beispiele bei Friedlaender Aristonic. (Schematol.) p. 33. Zuweilen macht das δέ περιττόν den Zusammenhang etwas dunkel, indem man nicht recht weiß, wo denn eigentlich der Nachsatz anfängt ; so z.B. Il. 1.194 ἕως ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δʼ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δʼ Ἀθήνη· Scholl. Nicanor. θυμόν : ἐνταῦθα μὲν ὑποστικτέον, ἐπὶ δὲ τὸ »ξίφος« ἤτοι ὑποστικτέον ἢ στικτέον. ἐὰν μὲν οὖν ὑποστίζωμεν, ὁ ἐπιφερόμενος σύνδεσμος περισσὸς ἔσται, »ἦλθε δʼ Ἀθήνη«· ἐὰν δὲ στίζωμεν, οὗτος μὲν καλῶς κεῖται, ὁ δὲ πρότερος πλεονάζει ἐν τῷ »ἕλκετο δʼ ἐκ κολεοῖο«. βέλτιον δὲ ὑποστίζειν ἀμφότερα· ἐν ὅσῳ γὰρ λογίζεταί τε καὶ σπᾶται, ἦλθεν ἡ Ἀθηνᾶ, vgl. Friedlaender.; Scholl. Aristonic. ἦλθε δʼ Ἀθήνη : ὅτι περισσὸς ὁ δέ σύνδεσμος, vgl. Villoison und Pluygers Retract. edit. p. 8. – Auch der umgekehrte Fall tritt ein, daß das δέ περιττόν, welches Hauptsatz und Nebensatz einander gegenüberstellt, im nachstehenden Nebensatze erscheint ; Il. 1.340 τὼ δʼ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος, εἴ ποτε δʼ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις : hier ist das δέ in εἴ ποτε δʼ αὖτε ein περιττόν. – Ueber einige Fälle noch anderer Art, in denen Aristarch angeblichdas δέ für περιττόν hielt, vgl. Friedlaender Aristonic. p. 33 ; die Ueberlieferung scheint hier mehrfach getrübt zu sein. Richtig ist wohl die Ueberlieferung bei Il. 2.802 λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ. Ἕκτορ, σοὶ δὲ μάλιστʼ ἐπιτέλλομαι ὧδέ γε ῥέξαι, Scholl. Aristonic. σοὶ δέ : ὅτι περισσεύει ὁ δέ σύνδεσμος.
Bei den Attikern, bes. in Prosa, ist μέν … δέ sehr beliebt ; doch steht zuweilen δέ allein, wo man μέν … δέ erwartet : ἦν χερός, ἦν δὲ τόξων πάταγος Soph. Tr. 515 ; τοῦ τότε βασιλέως, πατρὸς δὲ τοῦ νῦν Xen. Cyr. 4.3.6 ; so öfter bei der Apposition : μήτηρ βασιλέως, βασίλεια δʼ ἐμή Aesch. Pers. 148 ; vgl. Ch. 188 u. öfter : τὴν νῦν Βοιωτίαν, πρότερον δὲ Καδμηΐδα γῆν καλουμένην Thuc. 1.12. – In parenthetischen Zusätzen : Thuc. 4.66 ; Xen. Cyr. 1.2.1 ; – εἷλκε μὲν ὁ Σάτυρος, εἷλκον δὲ οἱ ὑπηρέται Xen. Hell. 2.3.55 ; – häufig in Aufzählungen : πρῶτον μὲν … δέ, auch ἔπειτα δέ, – stärker : τέθνηκεν ἀνδρὸς οὐδενὸς θεοῦ δʼ ὕπο Soph. Phil. 334 ; nachdrücklich : οὐ μόνον … δέ Plat. Legg. V.747e ; VI.751b ; τὸ δὲ ὅλον ψευδός ἐστι, vielmehr, Gorg. 519b ; Symp. 216e. – Nachdrücklich in Fragen u. Anreden, παρὰ τίνος δʼ ἀφιγμένος Soph. O.R. 934 ; πρώην, ἔφην ἐγώ· σὺ δὲ ἄρτι πέπυσαι ; Plat. Prot. 310b ; Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ μέλειν ἐπιστολάς Aesch. Prom. 3 ; so bes. τί δέ. – In den Verbindungen ὧδε δὲ λέγω, Plat. Gorg. 509d. ἐκ τῶνδε δὲ σκόπει, Phaed. 67e, u. ä. ist es fast = nämlich. – Nach εἰ, ἐάν, ὅτι, ἐπεί u. ähnl. nach relat. u. partic. knüpft es in Homerischer Weise bei Attikern den Nachsatz an, so daß der Gegensatz, in dem dieser gegen den Vordersatz steht, nachdrücklicher hervorgehoben wird ; κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δʼ ὅμως Soph. Ant. 234 ; vgl. O.C. 1011 ; ἐάν τʼ αὖ λέγω, ὅτι …, τοῦτο δʼ ἔτι ἧττον πείσεσθέ μοι λέγοντι Plat. Apol. 38a. So auch bes. wo ein Demonstrativum auf einen voranstehenden Relativsatz nachdrücklich zurückweist, ἃ δʼ ἐστὶν ἴδια καὶ τῆς ἡγεμονίας ἄξια …, ταῦτα δʼ ἐμὸν ἔργον ἐστὶν εἰπεῖν Isocr. 4.98 ; ὃ δὲ περὶ πλείους τοῦ σώματος ἡγεῖ, τὴν ψυχὴν … περὶ δὲ τούτου ἐπεκοινώσω Plat. Prot. 313a ; ὅτι ταῦτα ἀγαθὸς ἕκαστος ἡμῶν, ἅπερ σοφὸς, ἃ δὲ ἀμαθὴς, ταῦτα δὲ κακός Lach. 194d ; ὅστις ἦν θακῶν ἀταρβὴς τῆς θεᾶς, ὁ δʼ ἂν λέγοι Soph. Tr. 23 ; καί ποτε ὄντος πάγου, οὗτος δὲ ἐξῄει Plat. Symp. 220b ; – εἰ δʼ ἐγένετο κακὴ γυνὴ μήδεια, Πηνελόπεια δὲ μέγα πρᾶγμα, Eubul. Ath. XIII.559c. – Zuweilen steht es im Anfang einer Rede, wo man einen Satz ergänzen kann, Soph. Ant. 527, 1181. – Nach mehreren Zwischensätzen nimmt es die Rede wieder auf, wie unser also, Plat. Prot. 313b ; Ar. Ach. 509, Eccl. 173 ; Xen. Hell. 1.3.20. – Einem vorangegangenen μέν folgen 2 und mehrere δέ, Soph. O.R. 732, 1360, Ant. 415 u. sonst. – Es steht nie im Anfang des Satzes, gewöhnlich nach einem Worte, doch auch nach mehreren, Soph. Phil. 614 ; ἄνευ σοῦ δέ O.C. 1347 ; ὅ, τι λέξω δʼ ἀπορῶ O.R. 485 ; τὰ μὲν ἄλλα … τὴν οἰκίαν δέ Dem. 27.6. – Von Verbindungen mit andern Partikeln merke man : καὶ δέ, aber auch, und doch auch, Hom.; auch bei Att. oft, doch so, daß ein Wort dazwischen tritt, s. Krüger Xen. An. 1.1.2 ; – δʼ ἀλλά, aber doch, aber wenigstens, s. Elmsl. zu Eur. Heracl. 565 ; – δὲ ἄρα, aber nun ; – δὲ … γάρ, wie ἀλλά … γάρ, Her., Thuc. u. sonst ; – δὲ δή, nun hingegen, aber doch, Hom.; – δέ τε, und auch, Hom. u. a. Ep.; – μέν τε … δέ τε, Il. 5.139. – Lang ist δέ in der Thesis vor einer Liquida Od. 24.299 gebraucht, ποῦ δὲ νηῦς ἕστηκε θοή, var. lect. ποῦ δαί, vgl. s.v. δαί.
- 1
Adversative particle, but, yet, on the other hand, while Il. 1.29, 83, 108, 137, 167, etc.: Od. 1.13, 19, 33, 75, 212, etc.
- 2
Particle of continuation, often introducing a subordinate statement or a parenthesis: πολλὰς δὲ ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν Il. 1.3, νοῦσον ὦρσεν
, ὀλέκοντο δὲ λαοί 10, μύδωνα βάλεν–ὁ δʼ ὑπέστρεφε ἵππους–χερμαδίῳ Il. 5.581. Cf. Il. 1.19, 25, 33, 34, 35, etc.: Od. 1.3, 51, 53, 71, 93, etc. - 3
Giving a reason or explanation, for: πίθεσθʼ. ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο Il. 1.259, ἐμέθεν ξύνες. Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι Il. 2.26, μή τι ῥέξῃ κακόν. θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ βασιλήων
196. Cf. Il. 1.271, Il. 3.410, Il. 4.438, 478, Il. 7.259, etc.: Od. 1.168, 433, Od. 2.36, 41, Od. 3.48, etc. - 4
Introducing a principal clause after a relative, temporal or conditional protasis: οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν . . . τοῖσι δὲ μετέφη Il. 1.58, εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
137, ὅν τινα βασιλῆα κιχείη, τὸν ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκεν Il. 2.189. Cf. Il. 2.322, Il. 4.262, Il. 5.261, 439, Il. 7.314, Il. 9.167, etc.: Od. 5.425, Od. 7.109, Od. 8.25, Od. 10.366, Od. 11.148, Od. 16.274, etc.Introducing without antecedent clause Il. 2.802, Il. 3.229, etc.: Od. 4.400, Od. 5.428, Il. 3.229, etc.: Od. 4.400, Od. 5.428, etc.
- 5
Introducing a question: τίς δὲ σύ ἐσσι; Il. 6.123, τίς δʼ οἶδʼ εἰ . . . ; Il. 15.403. Cf. Il. 6.55, Il. 10.82, Il. 11.792, Il. 14.264, Il. 15.244, etc.: Od. 2.332, 363, Od. 4.312, 681, Od. 6.276, etc.
- 6
Before an imp. or a subj. as imp.: σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος Il. 1.282. Cf. Il. 2.344, etc.: τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα Od. 12.321. Cf. Od. 3.247, Od. 5.346, Od. 16.130, Od. 22.312, etc.
- 1
- 1 adversative.
- a opposing one sentence to what precedes (*, = following negative sentence) ἰδοῖσα δʼ O. 2.41 λείφθη δὲ O. 2.43 μαθόντες δὲ O. 2.87 κρύψε δὲ O. 6.31 μαντεύσατο δʼ O. 7.32 ἔστι δὲ O. 8.77 φέροις δὲ O. 9.41 ἕπεται δʼ O. 13.47 ἐξίει δʼ *P. 1.91 χρὴ δὲ P. 2.34, P. 2.88 φέρειν δʼ P. 2.93 ἁδόντα δʼ P. 2.96 “πεύθομαι δʼ” P. 4.38 κλέπτων δὲ P. 4.96 ἐσσὶ δʼ P. 4.269 φαντὶ δʼ P. 4.287 λῦσε δὲ P. 4.291 εἰμὶ δʼ P. 8.29 ἔλπομαι δʼ P. 11.55 πειρῶντι δὲ P. 10.67 ἐλᾷ δὲ N. 3.74 ἔστι δʼ N. 3.80 διείργει δὲ N. 6.2 εἴργει δὲ *N. 7.6 τυχεῖν δʼ N. 7.55 χρὴ δʼ Pae. 2.56 θνᾴσκει δὲ fr. 121. 4. πέφνε δὲ fr. 135. Χάρις δʼ O. 1.30 ἁμέραι δʼ O. 1.33 αἰὼν δʼ (v. l. τʼ) O. 2.10 λάθα δὲ O. 2.18 πένθος δὲ O. 2.23 ῥοαὶ δʼ *O. 2.33 πολλοὶ δὲ *O. 6.11 τεθμὸς δὲ O. 8.25 Ἑρμᾶ δὲ O. 8.91 νεῖκος δὲ O. 10.39 ἀστῶν δʼ P. 1.84 ἀμφοτέροισι δʼ P. 1.99 ἑτέροισι δὲ P. 2.52 στάθμας δὲ *P. 2.90 αἰὼν δʼ P. 3.86 παυροῖς δὲ P. 3.115 Μοῖραι δʼ P. 4.145 πόνων δʼ *P. 5.54 φάει δὲ *P. 6.14 βία δὲ P. 8.15 δαίμων δὲ P. 8.76 βαιὰ δʼ P. 9.77 πατὴρ δὲ P. 9.11 ναυσὶ δʼ P. 10.29 φθονεροὶ δʼ P. 11.54 φθονερὰ δʼ N. 4.39 ἄλλοισι δʼ N. 4.91 τιμὰ δὲ N. 7.31 ἐλπίδες δʼ N. 11.22 κερδέων δὲ N. 11.47 πάντα δʼ I. 1.60 αἰὼν δὲ I. 3.17 δαίμων δʼ I. 7.43 ματρὸς δὲ Pae. 2.29 κέντρον δὲ fr. 180. 3. ἴσαις δὲ O. 2.61 ὑγίεντα δʼ εἴ τις O. 5.23 ἀκίνδυνοι δʼ O. 6.9 ἄλλα δʼ O. 8.12 τερπνὸν δʼ O. 8.53 ἄγνωμον δὲ O. 8.60 κεῖνα δὲ O. 8.62 εὐανθέα δʼ P. 2.62 ἀδύνατα δʼ P. 2.81 σὸν δʼ ἄνθος P. 4.158 πότνια δʼ P. 4.213 εὐδαίμων δὲ P. 10.22 μυριᾶν δʼ *N. 3.42 ἑκόντι δʼ N. 6.57 πὰν δὲ N. 10.29 ἀρχαῖαι δʼ N. 11.37 Πανελλάνεσσι δʼ *I. 4.29 ἰατὰ δʼ I. 8.15 ματαίων δὲ Pae. 4.34 ἐμπείρων δὲ fr. 110. σφετέραν δʼ αἰνεῖ fr. 215. 3. ὡς δʼ O. 1.46 εἰ δὲ O. 1.64, O. 1.108 ὅσοι δʼ O. 2.68 εἰ δʼ O. 3.42 ὅσσα δὲ P. 1.13 εἰ δὲ P. 3.63, P. 3.80, P. 3.103, P. 9.50 ὅσαις δὲ *P. 10.28 τῶν δʼ P. 10.61 εἰ δὲ P. 12.28, N. 3.19 ὃς δὲ N. 3.41 εἰ δʼ N. 5.19, N. 5.50 ὃς δʼ I. 1.50 εἰ δέ τις I. 1.67 ἐμοὶ δʼ O. 1.52 τὶν δʼ O. 10.93 ἐγὼ δὲ O. 10.97, O. 13.49 ἐμὲ δʼ O. 13.93, P. 2.52 τὶν δὲ P. 3.84 τὺ δʼ P. 8.61 ἐμοὶ δὲ P. 10.48 ἐγὼ δʼ N. 1.33 ἐμοὶ δʼ N. 4.41 ἐγὼ δὲ N. 7.20 ἐγὼ δʼ N. 8.38 σεῦ δʼ *N. 8.46 ἐγὼ δὲ I. 1.32 ἄμμι δʼ I. 1.52 τὶν δʼ I. 5.17 ἐμοὶ δὲ I. 6.56 ἄμμι δʼ I. 7.49 ἐμοὶ δὲ Πα. 7B. 21. τοὶ δʼ O. 6.52 τὸν δʼ O. 13.92 “τῶν δʼ” P. 4.41 τὸν δʼ P. 4.101 τὸ δʼ P. 7.18 ὁ δὲ P. 8.48 “τὸ δὲ” P. 8.51 τά δʼ P. 8.76 P. 10.63 τὰν δʼ fr. 107a. 6 ὁ δʼ fr. 169. 26. τὸ δʼ O. 1.99 τῶν δʼ O. 2.15 τῶν δὲ *O. 12.9 τὸν δὲ P. 1.95 ὁ δὲ P. 2.73 τὰν δʼ *P. 3.62 τὸ δʼ P. 5.72, P. 8.32 ὁ δὲ P. 8.88 τὸ δὲ N. 6.55 N. 7.102 ὁ δʼ N. 9.24 τὸ δʼ N. 11.43, I. 5.19 ὁ δʼ I. 7.39 ἐς δʼ O. 2.85 σὺν δὲ. O. 6.98 ἀμφὶ δὲ O. 7.24 ἐν δὲ O. 7.94 ποτὶ δʼ P. 2.84 ἐν δʼ αὖτε χρόνῳ P. 3.96 ἐν δʼ P. 8.92 σὺν δὲ N. 7.6 ἐν δʼ I. 5.53 ἐς δὲ fr. 133. 5. ἀνὰ δʼ ἔλυσεν *N. 10.90 αἰεὶ δʼ O. 5.15 ὅμως δὲ O. 10.9 νῦν δὲ O. 12.17 ἄλλοτε δʼ P. 3.103 εὐθὺς δʼ N. 1.54 νῦν δʼ I. 1.39, I. 4.18 κρυφᾷ δὲ fr. 203. 2.
- b opposing one part of a sentence to the preceding negative part. μήτʼ ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δʼ αὐτὸς πρὸς ἀστῶν P. 4.297 ἄδικον οὔθʼ ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων, σοφίαν δʼ P. 6.49 καί μιν οὔπω τεθναότʼ, ἄσθματι δὲ φρίσσοντα πνοὰς ἔκιχεν N. 10.74
- 2 progressive, connective.
- a connecting sentences. λάμπει δὲ O. 1.23 ἔστι δʼ O. 1.35 ἔχει δʼ O. 1.59 ἕλεν δʼ O. 1.88 πέποιθα δὲ O. 1.103 ἕπεται δὲ O. 2.22 φιλεῖ δὲ O. 2.26 φύονται δὲ O. 4.25 ἵκων δὲ O. 5.9 ἀρχομένου δʼ O. 6.3 ἀντεφθέγξατο δʼ O. 6.61 ἵκοντο δʼ O. 6.64 τιμῶντες δʼ O. 6.72 εἶπον δὲ O. 6.93 τεῦξαν δʼ O. 7.48 μνασθέντι δʼ O. 7.61 ἐκέλευσεν δʼ O. 7.64 τελεύταθεν δὲ O. 7.68 κέκληνται δὲ O. 7.76 ἄνεται δὲ O. 8.8 ἦν δὲ O. 8.19 κατακρύπτει δὲ O. 8.79 θάλλει δʼ O. 9.16 ἀείδετο δὲ O. 10.76 χλιδῶσα δὲ O. 10.84 τρέφοντι δʼ O. 10.95 ἔστι δʼ O. 11.2 ἐθέλοντι δʼ O. 13.9 δέξαι δὲ (v. l. τε) O. 13.29 νοῆσαι δὲ O. 13.48 φώνασε δʼ O. 13.67 εὕδει δʼ P. 1.6 φαντὶ δὲ P. 1.52 θέλοντι δὲ P. 1.62 ἔσχον δʼ P. 1.65 ἔμαθε δὲ P. 2.25 καιομένα δʼ P. 3.44 εἶπε δʼ P. 4.11 ἔπταξαν δʼ P. 4.57 ἧλθε δέ οἱ P. 4.73 τάφε δʼ P. 4.95 “δύνασαι δʼ” P. 4.158 “μεμάντευμαι δʼ” P. 4.163 πέμψε δʼ P. 4.178 ἔειπεν δʼ P. 4.229 κτίσεν δʼ P. 5.89 ἄγοντι δὲ P. 7.13 αὔξων δὲ *P. 8.38 ῥαίνων δὲ P. 8.57 ὑπέδεκτο δʼ P. 9.9 γεύεται δʼ P. 9.35 ἔστι δʼ N. 2.10 ἄρχε δʼ N. 3.10 δάμασε δὲ N. 3.23 ἕπεται δὲ N. 3.29 λεγόμενον δὲ N. 3.52 νύμφευσε δʼ N. 3.56 φρονεῖν δʼ N. 3.75 δέξαιτο δʼ N. 4.11 χαίρω δʼ N. 5.46 χρὴ δʼ N. 5.49 πέταται δʼ N. 6.48 ἀναπνέομεν δʼ N. 7.5 πέσε δʼ N. 7.31 ἐὼν δʼ N. 7.64 μαθὼν δὲ N. 7.68 δύνασαι δὲ N. 7.96 ἔβλαστεν δʼ N. 8.7 αὔξεται δʼ N. 8.40 χαίρω δὲ N. 8.48 ἔστι δʼ N. 9.6 ἔστι δὲ N. 10.20 ἐκράτησε δὲ N. 10.25 ἕπεται δὲ N. 10.37 μεταμειβόμενοι δʼ N. 10.55 λάμπει δὲ I. 1.22 ἔστιν δʼ I. 4.31 κρίνεται δʼ I. 5.11 κλέονται δʼ I. 5.27 τετείχισται δὲ I. 5.44 φέρε δʼ εὔμαλλον μίτραν I. 5.62 φλέγεται δὲ I. 7.23 ἔτλαν δὲ I. 7.37 παυσάμενοι δʼ *I. 8.7 χρὴ δὲ I. 8.15 εἶπε δʼ I. 8.31 ἰόντων δʼ I. 8.41 ἔραται δέ Pae. 6.58 ἐπεύχομαι δʼ Πα. 7B. 15. πεφόρητο δʼ Πα. 7B. 49. ἐνέθηκε δὲ Pae. 8.82 ἔειπε δὲ[ Πα. 8A. 23. κατακρίθης δὲ Pae. 16.5 λέγοντι δὲ Δ. 1. 15. τρέχετο δὲ fr. 74. εὕδει δὲ fr. 131b. 3. μαντεύεο, Μοῖσα, προφατεύσω δʼ ἐγώ fr. 150. λαβὼν δʼ fr. 169. 20. λάμπει δὲ fr. 227. 2. κόρῳ δʼ *O. 1.56 ἄνθεμα δὲ O. 2.72 Μοῖσα δʼ O. 3.4 ξείνων δʼ O. 4.4 χεῖρες δὲ O. 4.25 βασιλεὺς δʼ O. 6.47 Οὐρανὸς δʼ O. 7.38 Ὀρσοτρίαινα δʼ O. 8.48 πατρὶ δὲ O. 8.70 λαοὶ δʼ O. 9.46 κείνων δʼ (δʼ del. Schr.) O. 9.53 τόλμα δὲ O. 9.82 φῶτας δʼ O. 9.91 μία δʼ O. 9.106 ἀρχαῖς δὲ O. 10.78 πολλὰ δʼ O. 12.10 πατρὸς δὲ O. 13.35 κῆλα δὲ P. 1.12 κίων δʼ P. 1.19 στρωμνὰ δὲ P. 1.28 ἄνδρα δʼ P. 1.42 χάρμα δʼ P. 1.59 ἄλλοις δέ P. 2.13 θεῶν δʼ P. 2.21 εὐναὶ δὲ P. 2.35 βουλαὶ δὲ P. 2.65 ψευδέων δʼ P. 3.29 δαίμων δʼ P. 3.34 βάματι δʼ P. 3.43 Διὸς δʼ P. 3.95 ἐσθὰς δʼ P. 4.79 φὴρ δέ P. 4.119 δράκοντος δὲ P. 4.244 πολλοῖσι δʼ P. 4.248 θεράπων δέ οἱ P. 4.287 σοφοὶ δέ τοι P. 5.12 νόῳ δὲ P. 6.47 Μεγάροις δʼ P. 8.78 “φόβῳ δʼ” P. 9.32 θαλάμῳ δὲ P. 9.68 ἀρεταὶ δʼ P. 9.76 πατρὸς δʼ P. 10.2 ἅρμα δʼ N. 1.7 ἀρχαὶ δὲ N. 1.8 Ἀχάρναι δὲ N. 2.16 διψῇ δὲ N. 3.6 Λαομέδοντα δʼ N. 3.36 σώματα δʼ N. 3.47 βοὰ δὲ N. 3.67 ῥῆμα δʼ N. 4.6 ἴυγγι δʼ N. 4.35 Θεανδρίδαισι δʼ N. 4.73 ὕμνος δὲ N. 4.83 πότμος δὲ N. 5.40 ἔργοις δὲ N. 7.14 σοφοὶ δὲ N. 7.20 σοφία δὲ N. 7.23 φυᾷ δʼ N. 7.54 Διὸς δὲ N. 7.80 βασιλῆα δὲ N. 7.82 παίδων δὲ παῖδες N. 7.100 χρεῖαι δʼ N. 8.42 ἀρχοὶ δὲ N. 9.14 Ἰσμηνοῦ δʼ N. 9.22 παῦροι δὲ N. 9.37 ἡσυχία δὲ N. 9.48 Σικυωνόθε δʼ N. 10.43 Κάστορος δʼ N. 10.49 “παῦροι δʼ” N. 10.78 Ζεὺς δʼ N. 10.79 λύρα δὲ N. 11.7 ἄνδρα δʼ N. 11.11 προμαθείας δʼ N. 11.46 μελέταν δʼ I. 5.28 Λάμπων δὲ I. 6.66 γλῶσσα δʼ I. 6.72 ἐπέων δὲ I. 8.46 Αἰολίδαν δὲ fr. 5. Παιὰν δὲ Πα. 2. 36, 72, 108. κείνοις δʼ Pae. 2.68 τέρας δʼ Pae. 4.39 ἤτορι δὲ Pae. 6.12 Ἰλίου δὲ Pae. 6.81 ἀμφιπόλοις δὲ Pae. 6.117 ὑδάτεσσι δʼ Pae. 6.134 γνώμας δʼ Pae. 14.39 Ὀλυμ]πόθεν δέ Δ. 4. 37. πέτραι δʼ Δ. 4. 41. ἁνδρὸς δʼ Παρθ. 2. 36. ἀσκὸς δʼ fr. 104b. 4. πολλὰ δʼ fr. 111. 2. ὀδμὰ δʼ Θρ. 7. 8. πυρὶ δʼ fr. 168. 3. ἑπτὰ δʼ O. 6.15 μελίφθογγοι δʼ O. 6.21 κυρίῳ δʼ O. 6.32 τερπνᾶς δέπεὶ O. 6.57 ἁδύλογοι δὲ O. 6.96 ἀγαθαὶ δὲ O. 6.100 ἐμῶν δʼ O. 6.105 τοῦτο δʼ O. 7.25 πολλαὶ δʼ O. 8.13 ἐσλὰ δʼ O. 8.84 ὀξείας δὲ O. 8.85 πτερόεντα δʼ O. 9.11 ἀγαθοὶ δὲ O. 9.28 ἄλλαι δὲ O. 9.86 ταύτᾳ δὲ O. 10.51 ἀφθόνητος δʼ O. 11.7 ἄμαχον δὲ O. 13.13 δύο δʼ O. 13.32 κελαινῶπιν δʼ P. 1.7 ναυσιφορήτοις δʼ P. 1.33 ἀψευδεῖ δὲ P. 1.86 εὐανθεῖ δʼ P. 1.89 πολλὰν δʼ P. 3.36 αἴθων δὲ P. 3.58 εἴκοσι δʼ P. 4.104 “Κρονίδᾳ δὲ” P. 4.115 “τρίταισιν δʼ” P. 4.143 ταχέες δʼ (δʼ del. Boeckh) P. 4.179 χαλκέαις δʼ P. 4.226 ὀρθὰς δʼ P. 4.227 μεγάλαν δʼ P. 5.98 γλυκεῖα δὲ P. 6.82 νέᾳ δʼ P. 7.18 τέτρασι δʼ P. 8.81 ὠκεῖα δʼ P. 9.67 χρυσοστεφάνου δὲ P. 9.109 Ἰσμήνιον δʼ P. 11.6 κακολόγοι δὲ P. 11.28 ξυναῖσι δʼ (om. Tricl.) P. 11.54 μεγάλων δʼ N. 1.11 ἁδυμελεῖ δʼ N. 2.25 χαρίεντα δʼ N. 3.12 καματωδέων δὲ *N. 3.17 ποτίφορον δὲ N. 3.31 συγγενεῖ δέ N. 3.40 ξανθὸς δʼ N. 3.43 κραγέται δὲ N. 3.82 τυφλὸν δʼ N. 7.23 ποτίφορος δʼ N. 7.63 ἀγαπατὰ δὲ N. 8.4 μέγιστον δʼ N. 8.25 χρυσέων δʼ N. 8.27 κενεᾶν δʼ N. 8.45 θεσπεσία δʼ *N. 9.7 κρέσσων δὲ N. 9.15 ἀργυρέαισι δὲ N. 9.51 ὕπατον δʼ N. 10.32 λαιψηροῖς δὲ N. 10.63 “τόνδε δʼ” N. 10.80 ἀπροσίκτων δʼ N. 11.48 μυρίαι δʼ I. 6.22 ἁδεῖα δʼ I. 6.50 ἀμνάμονες δὲ I. 7.17 θνατᾶς δʼ fr. 61. 5. σειρῆνα δὲ Παρθ. 2. 13. πιοστὰ δʼ Παρθ. 2. 38. ἀκλεὴς δʼ (om. codd.: supp. Boeckh) fr. 105b. 3. εἰ δὲ O. 2.56, O. 6.77, O. 8.54 οἷον δʼ O. 9.89 εἰ δὲ O. 11.2, O. 13.105, P. 3.110 ὅσσα δὲ N. 2.17 εἰ δʼ N. 4.13, N. 7.11, N. 7.86, N. 7.89, I. 1.41, I. 5.22 τὰ δʼ N. 4.91 οἷοι δʼ I. 9.6 εἰ δέ τις Pae. 2.31 οἷσι δὲ (Boeckh: γὰρ ἂν codd.) fr. 133. 1. ἐμὲ δὲ O. 1.100 τὶν δὲ O. 5.7 ὔμμιν δὲ O. 13.14 τὺ δὲ P. 2.57 τὶν δὲ P. 4.275 σὲ δʼ P. 5.14 σεῦ δʼ N. 1.26 ἐγὼ δὲ N. 3.11 τὺ δʼ N. 5.41 ἐγὼ δʼ I. 6.16 τὺ δέ I. 7.31 τὶν δὲ Pae. 3.13 ἐμοὶ δʼ Pae. 4.52 ὁ δʼ O. 7.10 τὰ δʼ O. 13.101 O. 13.106 ὁ δὲ P. 1.8 οἱ δʼ P. 4.133 τῶν δʼ P. 4.277 τὸν δὲ P. 9.38 ὁ δὲ P. 9.107. “ταὶδʼ” P. 9.62 τὰ δʼ N. 9.42 τοὶ δʼ N. 10.66, I. 8.45 ἁ δὲ fr. 130. 6. τὸ δὲ O. 1.93, O. 2.51 αἱ δὲ O. 7.30 τὸ δὲ O. 10.55 ὁ δὲ P. 1.35 τὸ δὲ P. 1.99 τὸν δὲ P. 2.40 P. 3.108 ἁ δὲ P. 3.114 τὸν δὲ P. 4.184 ὁ δʼ P. 5.60 τὸ δʼ P. 5.85 ὁ δὲ P. 9.78 τῶν δʼ P. 10.19 αἱ δὲ N. 4.2 ὁ δὲ N. 7.67 τὸ δὲ I. 7.47 τὰ]ν δὲ Pae. 1.9 ὁ δὲ Pae. 2.66 τὸ δὲ Pae. 4.32 ἐν δὲ O. 7.5, O. 7.43 ἄτερ δʼ O. 9.44 ἐν δὲ O. 13.22, O. 13.40 σὺν δʼ P. 1.51 ἐν δʼ P. 2.41 ἐκ δʼ P. 2.46 “ἐν δὲ” P. 4.88 ἐς δʼ P. 4.188 σὺν δʼ P. 4.221 ἐν δὲ P. 4.291 σὺν δʼ P. 9.115 ἐν δʼ P. 10.71 ἐκ δὲ N. 10.44 ἂν δʼ fr. 33d. 7, fr. 119. 1. σὺν δʼ fr. 122. 9. πρὸς δʼ fr. 123. 6. οὕτω δὲ O. 2.35 ἠυ δὲ O. 5.16 ἄλλοτε δʼ O. 7.11 ἀπάτερθε δʼ O. 7.74 μάλα δὲ O. 10.87 νῦν δʼ O. 13.104 οὕτω δʼ P. 1.56 εὖ δʼ P. 1.99 ἁμᾶ δʼ P. 3.36 τάχα δʼ P. 4.83 αἶψα δʼ P. 4.133 ἀκᾷ δʼ P. 4.156 τάχα δὲ P. 4.171 ἄτερθε δὲ P. 5.96 οὕτω δὲ P. 8.93 “νῦν δʼ” P. 9.55 οὕτω δʼ P. 9.117 ταχὺ δʼ P. 10.51 θαμὰ δʼ N. 1.22 μάλα δʼ N. 7.10 ἅμα δʼ fr. 74. ἔνθεν δὲ fr. 119. 2. ταχέως δʼ fr. 169. 24.
- b in enumeration, narration, simm. ὁ δʼ ἐμὲ δʼ κράτει δὲ — O. 1.73—8. ἔργα δὲ ἦν δὲ δαέντι δὲ καὶ φαντὶ δʼ, ἁλμυροῖς δʼ, ἀπεόντος δʼ —. O. 7.52—8. γλαυκοὶ δὲ, οἱ δύο μὲν, αὖθι δʼ . εἷς δʼ ἔννεπε δʼ — O. 8.37—41. ἔχεν δὲ, μάτρωος δὲ . πόλιν δʼ . ἀφίκοντο δὲ . υἱὸν δὲ — O. 9.61—9. τὰ δὲ . σύνδικος δʼ . τὸ δὲ . πολλοὶ δὲ . ἄνευ δὲ — O. 9.94—103. τράπε δὲ . πύκτας δʼ . θάξαις δὲ . ἄπονον δʼ . ἀγῶνα δʼ, πέφνε δʼ . λόχμαισι δὲ — O. 10.15—30. ἀνὰ δʼ . παρκείμενον δὲ . ἐνυπνίῳ δʼ . τελεῖ δὲ . ἀναβαὶς δʼ . σὺν δὲ — O. 13.72—87. “δώδεκα δὲ . τουτάκι δʼ . φιλίων δʼ . φάτο δʼ . γίνωσκε δʼ . ἂν δʼ —” P. 4.25—34. ἐσσύμενοι δʼ . τῶν δʼ . πραὺν δʼ — P. 4.135—6. ἐπεὶ δʼ . ἐκ νεφέων δὲ . λαμπραὶ δʼ . ἀμπνοὰν δʼ . κάρυξε δʼ . εἰρεσία δʼ . σὺν Νότου δʼ . φοίνισσα δὲ . ἐς δὲ κίνδυνον — P. 4.191—207. πῦρ δὲ . σπασσάμενος δʼ . ἴυξεν δʼ . πρὸς δʼ . αὐτίκα δʼ . ἔλπετο δʼ — P. 4.233—43. ὁ δʼ . Μεσσανίου δὲ . χαμαιπετὲς δʼ . αὐτοῦ μένων δʼ — P. 6.33—8. κέρδος δὲ . βία δὲ . δμᾶθεν δὲ . ἔπεσε . τελέαν δʼ — P. 8.13—24. Μοῖσα δʼ . παντᾷ δὲ . νόσοι δʼ . πόνων δὲ . θρασείᾳ δὲ . ἁγεῖτο δʼ — P. 10.37—45. ἔσταν δʼ . λέλογχε δὲ . τέχναι δʼ . χρὴ δʼ — N. 1.19—25. ταχὺ δὲ . ἐν χερὶ δʼ . ἔστα δὲ . παλίγγλωσσον δέ . γείτονα δʼ . ὁ δέ — N. 1.51—61. ἐν δʼ . Θέτις δὲ . Νεοπτόλεμος δʼ . Παλίου δὲ . τὰ Δαιδάλου δὲ . ἄλαλκε δὲ . πῦρ δὲ . εἶδεν δʼ — N. 4.49—66. πρόφρων δὲ . ἐν δὲ . αἱ δὲ . ψεύσταν δὲ . τὸ δʼ . τοῖο δʼ . εὐθὺς δʼ . ὁ δʼ — N. 5.22—34. ὁ δʼ Μολοσσίᾳ δʼ . ᾤχετο δὲ . βάρυνθεν δὲ . ἐχρῆν δέ — N. 7.36—44. νεαρὰ δʼ . ὄψον δὲ . ἅπτεται δʼ . χειρόνεσσι δʼ —. N. 8.20—2. πατρὶ δʼ — (Heyne: τʼ codd.) θρέψε δʼ . ὁ δʼ — N. 10.12—3. Ζεὺς δʼ . ἅμα δʼ . χαλεπὰ δʼ . ταχέως δʼ — N. 10.71—3. Ζεῦ, μεγάλαι δʼ . ζώει δὲ . πλαγίαις δὲ . εὐκλέων δʼ . ἔστι δὲ . τὰ δὲ . ἀνδρῶν δʼ — I. 3.4—13. εἷλε δὲ . πέφνεν δὲ, σφετέρας δʼ — I. 6.31—3. ἐν δὲ, ἄγγελλε δὲ . νῦν δʼ αὖ Πα. 2. 75-80. νέφεσσι δʼ . περὶ δʼ . ἐπεὶ δʼ Πα. 6. 92-8. ἔλαμψαν δʼ . τελέσαι δʼ . ἐφθέγξαντο δʼ Πα. 12. 14-9. ῥίμφα δʼ . ὁ δὲ . ἐμὲ δʼ — N. 2.19—23. τιμαὶ δὲ . παντὶ δʼ . ὁ δὲ . φιλέων δʼ Παρθ. 1. 7-11. πολλὰ δʼ . τέλος δʼ . αἰὼν δὲ — fr. 111. 2—5. ἐν δʼ, παρὰ ναῦν δὲ . κάπρῳ δὲ — fr. 234. 2. connecting imperatives. δίδοι φωνάν, ἀνὰ δʼ ἱστία τεῖνον, πύκταν τέ νιν καὶ παγκρατίου φθέγξαι ἑλεῖν — ἀρετάν, προθύροισιν δʼ Αἰακοῦ ἀνθέων ποιάεντα φέρε στεφανώματα (Wil.: φέρειν codd.) N. 5.51—4.
- c connecting subordinate clauses. ὅτε σύτο, κράτει δὲ προσέμειξε O. 1.22 φιάλαν ὡς εἴ τις δωρήσεται, ἐν δὲ θῆκε O. 7.5 ἁνίκʼ ἤρειδε Ποσειδάν, ἤρειδε δέ μιν (Hermann: τε codd.) O. 9.31 ἔλπομαι μὴ βαλεῖν ἔξω, μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθʼ ἀντίους *P. 1.45 ἀλλʼ ἐπεὶ τείχει θέσαν, σέλας δʼ ἀμφέδραμεν P. 3.39 ὁπόθʼ Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν, ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα P. 3.92 ὄφρα ἀφέλοιτʼ αἰδῶ, ποθεινὰ δʼ Ἑλλὰς δονέοι P. 4.218 εἰ γάρ τις ἐξερείψειεν αἰσχύνοι δὲ P. 4.264 διαγγέλοισ, ὅτι νίκη ἐκ δὲ Κρόνου Αἰακίδας ἐγέραιρεν N. 5.7 εἰ δὲ μάρνασαι, πάντων δὲ νοεῖς ἀποδάσσασθαι ἴσον N. 10.86 εἰ δέ τις ἔνδον νέμει πλοῦτον ἄλλοισι δʼ ἐμπίπτων γελᾷ I. 1.68 ἢ Δωρίδʼ ἀποικίαν οὕνεκεν ὀρθῷ ἔστασας ἐπὶ σφυρῷ Λακεδαιμονίων, ἕλον δʼ Ἀμύκλας I. 7.14 τέρας, ἅν τε βροτοὶ Δᾶλον κικλῄσκοισιν, μάκαρες δʼ ἐν Ὀλύμπῳ χθονὸς ἄστρον fr. 33c. 5. ἁνίκʼ οἴχονται μέριμναι πελάγει δʼ ἐν πολυχρύσοιο πλούτου πάντες ἴσᾳ νέομεν fr. 124. 6.
- d connecting parts of sentences. ἴσαις δὲ νύκτεσσιν αἰεί, ἴσαις δʼ ἁμέραις O. 2.62 μαιομένων μεγάλαν ἀρετὰν θυμῷ λαβεῖν, τῶν δὲ μόχθων ἀμπνοὰν O. 8.7 ἐρέω ταύταν χάριν, τὰν δʼ ἔπειτʼ O. 8.58 Ἄργει τʼ ἔσχεθε κῦδος ἀνδρῶν παῖς δʼ ἐν Ἀθάναις O. 9.88 πόλλʼ ἄνω, τὰ δʼ αὖ κάτω O. 12.6 οἶκον ἥμερον ἀστοῖς ξένοισι δὲ θεράποντα (v.l. τε) O. 13.3 ἐν Ἀθάναισι τρία ἔργα ποδαρκὴς ἁμέρα θῆκε κάλλιστʼ ἀμφὶ κόμαις, Ἑλλώτια δʼ ἑπτάκις O. 13.40 Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς δοιοὶ δʼ ὑψιχαῖται ἀνέρες P. 4.172 κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος, ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς P. 4.282 βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν ὕπνον ἀναλίσκοισα P. 9.23 “θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον, Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλωνʼ Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δʼ Ἀρισταῖον καλεῖν” P. 9.65 ἑξέτης τὸ πρῶτον, ὅλον δʼ ἔπειτʼ ἂν χρόνον N. 3.49 πεντάκις Ἰσθμοῖ στεφανωσάμενος Νεμέᾳ δὲ τρεῖς N. 6.20 χρυσὸν εὔχονται, πεδίον δʼ ἕτεροι ἀπέραντον N. 8.37 αἰνέων αἰνητά, μομφὰν δʼ ἐπισπείρων ἀλιτροῖς N. 8.39 μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δʼ ἄκαμπτος, προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ I. 4.53 τὶν δʼ ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισʼ ἀρετά, Φυλακίδα, κεῖται, Νεμέᾳ δὲ καὶ ἀμφοῖν Πυθέᾳ τε, παγκρατίου I. 5.18 ἄραντο γὰρ νίκας τρεῖς ἀπʼ Ἰσθμοῦ τὰς δʼ ἀπʼ εὐφύλλου Νεμέας I. 6.61 εἴπερ τριῶν Ἰσθμ (οῖ), Νεμ<έ>α<ι δ>ὲ δυ[οῖν (supp. Lobel e Σ.) fr. 6a. h. ὃς ἀνα[ίνετο] αὐταρχεῖν, πολίων δʼ ἑκατὸν πεδεχεῖν Πα. 4. 37, similarly, connecting subordinate infinitives, O. 13.80, N. 7.46, N. 9.31 νίκαις, αἷς ἐν ἀιόνεσσιν Ὀγχη[στοῦ κλυ]τᾶς, ταῖς δὲ ναὸν Ἰτωνίας [] ἐκόσμηθεν Παρθ. 2. 47. θεῷ δὲ δύνατον ὄρσαι φάος, κελαινεφέι δὲ σκότει καλύψαι fr. 108b. 3. irregularly coordinating: τόλμᾳ γὰρ εἰκὼς θυμὸν ἐριβρεμετᾶν θηρῶν λεόντων ἐν πόνῳ, μῆτιν δʼ ἀλώπηξ I. 4.65
- e in anaphora. ἴσαις δὲ, ἴσαις δʼ O. 2.62 ἤρειδε Ποσειδάν, ἤρειδεν δὲ (Hermann: τε codd.) O. 9.32 πέφνε Κτέατον ἀμύμονα, πέφνε δʼ Εὔρυτον O. 10.28 ἔστιν. ἔστιν δʼ O. 11.2 ἐν δὲ Μοῖσʼ ἁδύπνοος, ἐν δʼ Ἄρης ἀνθεῖ O. 13.22 τίς γὰρ ἀρχὰ, τίς δὲ κίνδυνος P. 4.71 τὺ γὰρ. τὺ δʼ P. 8.8 τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξένων P. 9.108 cf. πολλὰ μὲν πολλὰ δὲ P. 9.123—5. Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἶμα, σέο δʼ ἀγών N. 3.65 — μαχατὰν αἰνέων Μελέαγρον, αἰνέων δὲ καὶ Ἕκτορα I. 7.32 χρὴ δʼ . χρὴ δʼ I. 8.15 κλεινὸς Αἰακοῦ λόγος, κλεινὰ δὲ καὶ ναυσικλυτὸς Αἴγινα I. 9.1 “ἔα, φρήν, κυπάρισσον, ἔα δὲ νομὸν Περιδάιον Pae. 4.51 cf. Πα. 4. 23. ἐν δὲ . ἐν δὲ . ἐν δʼ Δ. 2. 10—15.
- f introducing parenthesis. ὁ δʼ ἐπαντέλλων χρόνος τοῦτο πράσσων μὴ κάμοι O. 8.28 ἷκεν δὲ Μιδέαθεν στρατὸν ἐλαύνων O. 10.66 ἄγει δὲ χάρις P. 2.17 χόλος δʼ οὐκ ἀλίθιος γίνεται παίδων Διός P. 3.11 “αἰσίαν δʼ” P. 4.23 μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δʼ Ἀθάνα, ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον P. 10.45 ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον δαίμων, τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν, ἀλλʼ ἔσται (Tricl.: γε codd.) P. 12.30 ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη, ἑπτὰ δʼ ἐν Νεμέᾳ, τὰ δʼ οἴκοι μάσσον ἀριθμοῦ, Διὸς ἀγῶνι N. 2.23 κιρναμένα δʼ ἔερσʼ ἀμφέπει N. 3.78 ἐν Πυθίοισι δὲ δαπέδοις κεῖται N. 7.34 γαστρὶ δὲ πᾶς τις ἀμύνων λιμὸν αἰανῆ τέταται I. 1.49 χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντʼ ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν I. 4.48
- g
- α introducing question. θανεῖν δʼ οἶσιν ἀνάγκα, τά κέ τις ἀνώνυμον γῆρας ἕψοι μάταν; O. 1.82 εἰ δʼ εἴη μὲν Ὀλυμπιονίκας, τίνα κεν φύγοι ὕμνον; O. 6.4 κέρδει δὲ τί μάλα τοῦτο κερδάλεον τελέθει; P. 2.78 τίς δὲ κίνδυνος; P. 4.71 τί δέ τις; τί δʼ οὔ τις; P. 8.95 “τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας” P. 9.33 “κούρας δʼ ὁπόθεν γενεὰν ἐξερωτᾷς;” P. 9.43 πολέμοιο δὲ σᾶμα φέρεις τινός; Pae. 9.13
- β following questions. τίς βασιλέα δίδυμον ἐπέθηκʼ; ἐν δὲ Μοῖσʼ ἁδύπνοος O. 13.22 “ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας ; γεύεται δʼ ἀλκᾶς” P. 9.35 ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις ἔχθιστον ἀμπλάκιον P. 11.25
- γ in questions, varied with asyndeton. τίνα θεόν, τίνʼ ἥρωα, τίνα δʼ ἄνδρα κελαδήσομεν; O. 2.2 cf. βασιλεύς, πραὺς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ P. 3.71
- h where δέ replaces an expected γάρ. χαλκέοισι δʼ ἐν ἔντεσι (ἀντὶ τοῦ γάρ. Σ.) O. 4.22 ἐκ Λυκίας δὲ (ἀντὶ τοῦ γάρ. Σ.) O. 13.60 Πυθιάδος δʼ P. 1.32 ἔστι δὲ P. 3.21 βαρὺ δέ σφιν νεῖκος N. 6.50 φλέγεται δʼ N. 10.2 ἐκ δὲ N. 11.19 The Σ also comment ἀντὶτοῦ γάρ: O. 2.58, O. 6.3, P. 3.12, but δέ often contains a notion of explanation.
- i introducing an appositive phrase. ἀφίκοντο δέ οἱ ξένοι ἕκ τʼ Ἄργεος, ἔκ τε Θηβᾶν, οἱ δʼ Ἀρκάδες οἱ δὲ καὶ Πισᾶται O. 9.68
- 3 apodotic. εἰ δʼ ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος, νῦν δὲ Θήρων ἅπτεται Ἡρακλέος σταλᾶν (v.l. γε) O. 3.43 [δʼ codd.: del. Er. Schmid sec. Σ. P. 11.56]
- 4 where δέ does not occupy second position in the sentence.
- α following a vocative. υἱὲ Ταντάλου, σὲ δʼ O. 1.36 Ἁγησία, τὶν δʼ O. 6.12 δέσποτα ποντόμεδον, εὐθὺν δὲ πλόον O. 6.103 Τιμόσθενες, ὔμμε δὲ O. 8.15 Ζεῦ τέλειʼ, αἰεὶ δὲ P. 1.67 ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δʼ P. 4.59 Ἀλεξιβιάδα, σὲ δʼ P. 5.45 ὦναξ, ἑκόντι δʼ εὔχομαι νόῳ P. 8.67 Ἄπολλον, γλυκὺ δʼ P. 10.10 Μοῖσα, τὸ δὲ τεὸν P. 11.41 Ἁγησιδάμου παῖ, σέο δʼ N. 1.29 ὦ Τιμόδημε, σὲ δʼ N. 2.14 Θεαρίων, τὶν δʼ N. 7.58 ὦ μάκαρ, τὶν δʼ N. 7.95 ὦ Μέγα, τὸ δʼ N. 8.44 Ζεῦ, μεγάλαι δʼ I. 3.4
- β following a prep. πρὸς εὐάνθεμον δʼ ὅτε φυὰν O. 1.67 ἐπʼ ἄλλοισι δʼ ἄλλοι (ἐπʼ om. codd.: supp. byz.: alia alii) O. 1.113 πρὸς Πιτάναν δὲ O. 6.28 περὶ θνατῶν δʼ O. 6.50 ἀνʼ ἵπποισι δὲ O. 10.69 ἐκ θεοῦ δʼ O. 11.10 ἐξ ὀνείρου δʼ O. 13.66 ἀντὶ δελφίνων δʼ P. 4.17 ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ P. 4.127 ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ P. 4.17b. ἐκ νεφέων δὲ P. 4.197 σὺν Νότου δʼ αὔραις P. 4.303 ἐς φᾶσιν δʼ P. 4.211 ἀνὰ βωλακίας δʼ P. 4.228 κατὰ λαύρας δʼ P. 8.86 ἐν χερὶ δʼ N. 1.52 ἐκ μιᾶς δὲ N. 6.1 σὺν θεοῦ δὲ τύχᾳ N. 6.24 ἐκ πόνων δʼ N. 9.44 ἐν λόγοις δʼ N. 11.17 ἐν σχερῷ δʼ N. 11.39 ἐν Κρίσᾳ δʼ I. 2.18 σὺν Ὀρσέᾳ δέ I. 4.72 σὺν Χάρισιν δʼ I. 5.21 ἐκ μεγάλων δὲ πενθέων I. 8.6 “ἐν διχομηνίδεσσιν δὲ ἑσπέραις” *I. 8.44 σὺν θεῶν δέ νιν αἴσᾳ I. 9.1 ἐν χρόνῳ δʼ fr. 33b. ἐν ἔργμασιν δὲ fr. 38. πρὸ πόνων δὲ Pae. 6.90
- γ following article with adj., part., prep., simm. ὁ μέγας δὲ κίνδυνος O. 1.81 ὁ νικῶν δʼ O. 1.97 τὸ πόρσω δʼ O. 3.44 τὸ διδάξασθαι δέ τοι O. 8.59 αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι P. 2.30 τὸ πλουτεῖν δὲ P. 2.56 ἐν πάντα δὲ νόμον P. 2.86 ὁ Βάττου δʼ P. 5.55 τὰ μακρὰ δʼ N. 4.33 τᾷ Δαιδάλου δὲ (τε coni. Schr.) N. 4.59 ταὐτὰ δὲ *N. 7.104 ὁ πονήσαις δὲ I. 1.40 Πρωτεσίλα, τὸ τεὸν δὲ I. 1.58 ὁ κινητὴρ δὲ γᾶς I. 4.19 τὰν Ψαλυχιαδᾶν δὲ πάτραν I. 6.63 τὰ μακρὰ δʼ εἴ τις I. 7.43 τῷ παρέοντι δʼ fr. 43. 4. ὁ ζαμενὴς δʼ ὁ χοροιτύπος fr. 156. ἁ Μειδύλου δʼ fr. 190.
- δ following two emphatically connected words. φιλεῖ δὲ, μάλα φιλεῖ δὲ (post μάλα distinxerunt codd.: corr. Bergk) O. 2.27 αὐτοῦ μένων δʼ ὁ θεῖος ἀνὴρ (post αὐτοῦ distinxerunt codd.: corr. Heyne: δʼ del. Bergk) P. 6.38 τῶν νῦν δὲ (byz.: τῶν δὲ νῦν codd.) P. 6.43 <οὐ πενθέων δʼ> (supp. Blass e Plutarcho) Πα. 4. 53. νηλεεῖ νοῷ δʼ fr. 177e.
- ε for metrical convenience? παῖδʼ ἐρατὸν δʼ Ἀρχεστράτου (δʼ supp. Mosch.: om. codd.) O. 10.99
- 5 beginning fragments, where its value is obscure. fr. 2. 1, fr. 6. a. d, fr. 33a. 3, fr. 44, Πα. 2. 37, 50, Πα. 7B. 14, Πα. 12.5, Πα. 13a. 18, Πα. 13c. 5, Πα. 14. 31, 38, Πα. 15.9, Πα. 20. 10, Πα. 21. 16, Πα. 21. 21, fr. 60a. 3, fr. 81, Δ. 4. 18, Δ. 4. 46, fr. 74, fr. 108a. 1, b. 1, fr. 110, fr. 121, fr. 124c, fr. 177f, fr. 179, fr. 185, fr. 215. 2, fr. 215b. 4, fr. 219, 227, 233, 236, 237, 260. 2, 5, Θρ. 4. 2, Θρ. 6. 7, fr. 131a, fr. 135, fr. 153, fr. 166. 1, fr. 169. 49, fr. 177c.
Strong 1161
1. copulative, but, in the next place, and, now (Abbott, JG, 104): Mt 1:2ff., II Co 6:15, 16, II Pe 1:5-7; in repetition for emphasis, Ro 3:21, 22, 9:30, I Co 2:6, Ga 2:2, Phl 2:8; in transition to something new, Mt 1:18 2:19, Lk 13:1, Jo 7:14, Ac 6:1, Ro 8:28, I Co 7:1 8:1, al.; in explanatory parenthesis or addition, Jo 3:19, Ro 5:8, I Co 1:12, Eph 2:4 5:32, al.; ὡς δέ, Jo 2:9; καὶ . . . δέ, but also, Mt 10:18, Lk 1:76, Jo 6:51, Ro 11:23, al.; καὶ ἐὰν δέ, yea even if, Jo 8:16.
2. Adversative, but, on the other hand, prop., answering to a foregoing μέν (q.v.), and distinguishing a word or clause from one preceding (in NT most freq. without μέν; Bl., §77, 12): ἐὰν δέ, Mt 6:14, 23, al.; ἐγὼ (σὺ, etc.) δέ, Mt 5:22 6:6, Mk 8:29, al.; ὁ δέ, αὐτὸς δέ, Mk 1:45, Lk 4:40, al.; after a negation, Mt 6:19, 20, Ro 3:4, I Th 5:21, al.
- Ibut: conjunctive Particle, with adversative force: it commonly answers to μέν, and may often be rendered by while, whereas, on the other hand, v. μέν:— but μέν is often omitted, δέ being used merely to pass on from one thing to another; ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν, θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι Il.; etc.; κινεῖ κραδίην κινεῖ δὲ χόλον Eur.
- IIδέ is often redundant,
- 1to introduce the apodosis, where it may be rendered by then, yet, εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι if they will not give it, then I will take it, Il.; so at in Lat., si tu oblitus es, at Dii meminerint Catull.
- 2to resume after interruption caused by a parenthesis, where it may be rendered by I say, now, so then, Hdt.
- BPOSITION of δέ: properly second, being often put between the Art. and Subst., the prep. and case.
-
…ἔφη, τοῦτο διαφέρει, εἴτε μοι δοκεῖ εἴτε μή, ἀλλʼ οὐ τὸν λόγον ἐλέγχεις ; οὐδέν, ἦν δʼ ἐγώ. ἀλλὰ τόδε μοι πειρῶ ἔτι πρὸς τούτοις ἀποκρίνασθαι · ὁ δίκαιος τοῦ δικαίου δοκεῖ τί σοι ἂν ἐθέλειν…
Plato, Republic
-
…ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπʼ ἐκφορὰν ἐλθεῖν. καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι · ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ…
Lysias, Speeches
-
…εὖνοί φασιν εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες ; ἴσως δʼ ἂν ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ…
Lysias, Speeches
-
…τε γίγνονται καὶ ἄλλαι δυσμένειαί τε καὶ ἐπιβουλαί. ἐγὼ δὲ τὴν σοφιστικὴν τέχνην φημὶ μὲν εἶναι παλαιάν, τοὺς δὲ μεταχειριζομένους αὐτὴν τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν, φοβουμένους τὸ ἐπαχθὲς αὐτῆς, πρόσχημα ποιεῖσθαι καὶ προκαλύπτεσθαι, τοὺς μὲν ποίησιν ,…
Plato, Protagoras
-
…ἀπεκρίνω ; εἶπον ἂν ὡς ἀγαλματοποιοῖς. ὡς τίς δὲ γενησόμενος αὐτός ; δῆλον ὅτι ἀγαλματοποιός. εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ · παρὰ δὲ δὴ Πρωταγόραν νῦν ἀφικόμενοι ἐγώ τε καὶ σὺ ἀργύριον ἐκείνῳ μισθὸν ἕτοιμοι ἐσόμεθα τελεῖν ὑπὲρ σοῦ…
Plato, Protagoras
-
…εἰδῆτε ὅτι οὐδʼ ἂν ἑνὶ ὑπεικάθοιμι παρὰ τὸ δίκαιον δείσας θάνατον, μὴ ὑπείκων δὲ ἀλλὰ κἂν ἀπολοίμην. ἐρῶ δὲ ὑμῖν φορτικὰ μὲν καὶ δικανικά, ἀληθῆ δέ. ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν…
Plato, Apology
-
…τὴν βουλήν. γραψάμενοι δὲ οἱ βουλευταὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγυωμένων καὶ κωλυόντων, ἀπιόντες ᾤχοντο εἰς ἄστυ. ὁ δὲ Ἀγόρατος καὶ οἱ ἐγγυηταὶ καθίζουσιν ἐπὶ τὸν βωμὸν Μουνιχίασιν · ἐπειδὴ δὲ ἐκάθισαν, ἐβουλεύοντο τί χρὴ ποιεῖν. ἐδόκει…
Lysias, Speeches
-
…εἰπεῖν βουληθεῖσιν, ὥστε καλὰ μὲν πολλὰ τοῖς προτέροις περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι, πολλὰ δὲ καὶ ἐκείνοις παραλελεῖφθαι, ἱκανὰ δὲ καὶ τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἐξεῖναι εἰπεῖν · οὔτε γὰρ γῆς ἄπειροι οὔτε θαλάττης οὐδεμιᾶς, πανταχῇ δὲ καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις…
Lysias, Speeches
-
…ὡς ἀγαλματοποιοῖς. ὡς τίς δὲ γενησόμενος αὐτός ; δῆλον ὅτι ἀγαλματοποιός. εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ · παρὰ δὲ δὴ Πρωταγόραν νῦν ἀφικόμενοι ἐγώ τε καὶ σὺ ἀργύριον ἐκείνῳ μισθὸν ἕτοιμοι ἐσόμεθα τελεῖν ὑπὲρ σοῦ, ἂν μὲν ἐξικνῆται…
Plato, Protagoras
-
…δὲ ὅ τι ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς τὴν ἐκείνου ταφήν. καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ καὶ κόσμον καὶ ἔπιπλα καὶ ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ…
Lysias, Speeches