παῖς

παῖς, also παῦς (q. v.), παιδός, ὁ, ἡ, gen. pl. παίδων, Dor. παιδῶν Greg.Cor. p.317 S.; dat. pl. παισί, Ep. παίδεσσι Od. 3.381, etc.; in early Ep. freq. disyll. in nom. πάϊς, e. g. when forming part of two different feet, Il. 2.609, 5.704, etc.; prob. also in the fifth foot, 9.57, 11.389; and before bucolic diaeresis, 2.205, al.; also in Lyr., Sapph. 38, 85; and in Boeot., IG 7.690, al. (Tanagra), cf. πῆς; πάϊ [ᾰῑ] Od. 24.192 (παιδ- is never disyll. in oblique cases in Hom.); acc. πάϊν A.R. 4.697, AP 3.8 (Inscr. Cyzic.), 9.125; gen. παϊδός Epigr. ap. Luc. Symp. 41; dat. παϊδί prob. in Anacr. 17:

• • I in relation to Descent, child, whether son, Il. 2.205, 609, al. (with special reference to the father, opp. τέκνον, q.v.): pl., Th. 1.4, etc.; or daughter, Il. 1.20, 443, 3.175; παῖδες ἄρρενες καὶ θήλειαι Pl. Lg. 788a; παῖς, opp. κόρα, Berl.Sitzb. 1927.7 (Locr., v. B.C.); of an adopted son, ἀλλά σε παῖδα ποιεύμην Il. 9.494; παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται 20.308, cf. Pi. N. 7.100, Inscr.Cypr. 135.11 H., etc.; Ἀγήνορος παῖδες ἐκ παίδων E. Ph. 281; freq. in orators of legal issue, Isoc. 19.9, Is. 7.31, etc.; of animals, A. Ag. 50 (anap.).
  • • 2 metaph., ἀμπέλου π., of wine, Pi. N. 9.52; χορῶν ἐραστὴς κισσὸς ἐνιαυτοῦ δὲ παῖς Chaerem. 5; ὀρείας πέτρας π., of Echo, E. Hec. 1110; ὅρκου π. ἀνώνυμος, of the penalty of perjury, Orac. ap. Hdt. 6.86.γʹ; ἄναυδοι π. τᾶς ἀμιάντου, of fishes, A. Pers. 578 (lyr.).
    • 3 periphr., οἱ Λυδῶν παῖδες sons of the Lydians, i. e. the Lydians, Hdt. 1.27, cf. 5.49; π. Ἑλλήνων A. Pers. 402; οἱ [Ἀσκληπιοῦ] π., i. e. physicians, Pl. R. 407e; οἱ ζωγράφων π. painters, Id. Lg. 769b; παῖδες ῥητόρων orators, Luc. Anach. 19; π. ἰατρῶν, π. πλαστῶν καὶ γραφέων, Id. Dips. 5, Im. 9; cf. υἱός 2.
  • II in relation to Age, child, boy or girl, νέος π. Od. 4.665; παῖδες νεαροί Il. 2.289; σμίκρα π. Sapph. 34: with another Subst., π. συφορβός boy-swineherd, Il. 21.282; παῖδα κόρην γαμεῖν Ar. Lys. 595; ἐν παισὶ νέοισι π. Pi. N. 3.72; π. ἔτʼ ὤν A. Ch. 755, cf. Il. 11.710; ἔτι π. Pl. Prt. 310e; παιδὸς μηδὲν βελτίων ib. 342e: distd. from παιδίον, μειράκιον, Hp. Hebd. 5, cf. X. Smp. 4.17, Cyr. 8.7.6, 1.2.4; ἐκ παιδός from a child, Pl. R. 374c; ἐκ παιδὸς εἰς γῆρας Aeschin. 1.180; ἐκ τῶν παίδων εὐθύς Pl. Lg. 694d, cf. R. 386a; ἀκούων τῶν παίδων εὐθύς Id. Lg. 642b; εὐθὺς ἐκ παίδων ἐξελθών D. 21.154; ἡλικίαν ἔχειν τὴν ἄρτι ἐκ π. to be just out of oneʼs childhood, X. HG 5.4.25; ἐκ μικρῶν π. Arist. Pol. 1336a14; [Ἡρακλῆς] ἐν παισὶν ὄφεις ἀπέκτεινεν D.C. 56.36; ἐν παισὶ (v.l. παιδὶ) ποιμαίνων Hdn. 6.8.1; χορηγεῖν παισί (cf. χορηγέω II): prov., τοῦτο κἂν π. γνοίη Pl. Euthd. 279d; δῆλον τοῦτό γε ἤδη καὶ παιδί Id. Smp. 204b; παῖδας [τοὺς πρὸ αὐτοῦ] ἀπέφηνε Luc. Peregr. 11, cf. Alex. 4; ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν π., of the superstitious fears of a child, Pl. Phd. 77e, cf. Porph. Abst. 1.41.
  • III in relation to Condition, slave, servant, man or maid (of all ages), παῖ, παῖ A. Ch. 653, cf. Ar. Ach. 395, Epicr. 5.2, etc.; παῖ, παιδίον Ar. Nu. 132: pl., of the crew of a ship, D. 33.8. (From *παϝις, cf. παῦρος, Lat. puer.)

παῖς, oder eigtl. πάϊς, wie es sich noch bei Dichtern, bes. Ep. findet und auch wahrscheinlich mit Buttmann überall herzustellen ist, wo nicht der Vers die einsilbige Form erheischt, während Wolf die Diärese nur eintreten läßt, wo die zweite Silbe einen neuen Versfuß anfängt und also durch die Position oder durch die Arsis lang wird (wie ἐΰ), vgl. Spitzner exc. zu Il. 2.713 ; – gen. παιδός u. plur. παίδων (für παΐδων), nur dor. παιδῶν, dat. παισί, ep. u. ion. παίδεσσι, bei sp.D. im accus. auch πάϊν, Ap.Rh. 4.697 ; Hom. hat außer dem nom. einmal den zweisilbigen voc. πάϊ, Od. 24.192, wo die letzte Silbe in der Vershebung lang gebraucht ist;
1) mit Rücksicht auf die Abstammung : der Sohn, auch ἡ παῖς, die Tochter (Od. 7.300, 313, 9.488 u. öfter), u. wo das Geschlecht nicht bestimmt ist, Kind ; Hom. u. Hes. sehr oft ; der Adoptivsohn, Il. 9.494 ; παῖς παιδός, Kindeskind, Enkel, Od. 19.404, Il. 20.308 ; παῖς ἐξ ἀλόχου, Pind. Ol. 11.90 ; παίδων παῖδες, N. 7.100 ; Tragg., u. in Prosa auch παίδων παῖδες, Plat. Legg. XI.927b u. öfter, wie Pol. 4.35.15 u. A.; auch von Tieren, τρόπον αἰγυπιῶν οἵτʼ ἐκπατίοις ἄλγεσι παίδων στροφοδινοῦνται, Aesch. Ag. 50, vgl. Pers. 570 ; πέτρας ὀρείας παῖς, ἀχώ, Eur. Hec. 1110 ; von Pflanzen, Chaerem. bei Ath. XIII.608c ; zu bemerken ist, daß in der Verbindung »Weib und Kind« die Griechen auch gew. den Artikel auslassen, Xen. An. 7.8.9 u. öfter (vgl. γυνή).
2) mit Rücksicht auf das Alter, der Knabe, Junge, übh. junger Mensch, ἡ παῖς, das Mädchen, die Jungfrau, von der ersten Jugend an, bis zum Alter der Mannbarkeit, auch mit dem Nebenbegriffe des Unerfahrenen, Kindischen, νήπιος, Hom. oft ; παῖς ἔτʼ ἐών, Od. 18.216 ; πάϊς ἃς νήπια βάζεις, 4.32 ; καὶ ἂν παῖς ἡγήσαιτο νήπιος, 6.300 ; νέος παῖς, νεαροὶ παῖδες, 4.665, Il. 2.289 ; adjektivisch, παῖς συφορβός, ein junger Sauhirt, 21.282 ; ἐν παισὶ παῖς, Pind. N. 3.69 ; ἐν παισὶ νέοισιν, οὐ γὰρ σὺ παῖς τε κἄτι τοῦδʼ ἀνούστερος ; Aesch. Prom. 989 ; παῖς ἔτʼ ὢν ἐν σπαργάνοις, Ch. 744, u. öfter von dem Kinde, das noch in den Windeln liegt ; παῖς ἄτερ ὡς φίλας τιθήνας, Soph. Phil. 696 ; παῖς ἔτʼ οὖσα, Trach. 353, nicht verheiratet ; u. in Prosa, ἔτι γὰρ παῖς ἦ ὅτε τὸ πρότερον ἐπεδήμησεν, Plat. Prot. 510e ; im Ggstz von γέρων, Tim. 22b ; verbunden τοὺς καλοὺς παῖδας καὶ νεανίσκους, Symp. 211d (wie bei Xen. Symp. 4.17 παῖς, μειράκιον, ἀνήρ, πρεσβύτης auf einander folgen); vgl. Plut. Alc. 1 ; Xen. vrbdt ἐπεὶ ἐκ παίδων ἐς ἥβην ὡρμᾶτο, Mem. 2.1.21, u. läßt auf die παῖδες die ἔφηβοι folgen, Cyr. 1.2.4, vgl. noch 8.7.6 ; οὐχὶ κἂν παῖς σε ἐλέγξειεν, ὅτι οὐκ ἀληθῆ λέγεις, auch ein Kind könnte dich überführen, Plat. Gorg. 470c, vgl. τοῦτο δὲ κἂν παῖς γνοίη, Euthyd. 279d, 301b ; Πυθαγόρας παῖς ἂν πρὸς αὐτὸν εἶναι ἔδοξε, Luc. Alex. 4, Pythagoras wäre im Vergleich mit ihm wie ein Kind erschienen, vgl. Peregrin. 11 ; παῖδα ἂν ἀποδείξειε τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον Πομπήϊον, DC. 44.44 ; – ἐκ παιδός, von Jugend auf, Plat. Rep. II.374c und sonst häufig, auch ἐκ παίδων, ibd. III.386a u. öfter, wenn das subj. im plur. steht ; vollständig ἐκ παίδων ἀρξάμενοι, III.408d, u. ἐκ τῶν παίδων εὐθύς, Legg. III.694d, Folgde oft.
3) der Knabe, Bursche, Diener ; Aesch. Ch. 642 ; Ar. Nub. 133, Ran. 37 u. öfter ; Plat. Charm. 155a, Symp. 212c u. öfter ; τί γὰρ ἔχθιον ἢ παῖ, παῖ καλεῖσθαι παρὰ πότον, Epicrat. bei Ath. VI.262d, u. so auch bei Folgdn in Prosa oft.
4) zur Umschreibung für Schüler, Zögling, Jünger ; οἱ παῖδες Ἀσκληπιοῦ heißen die Aerzte, Plat. Rep. III.407e, οἱ ζωγράφων παῖδες die Maler, Legg. VI.769b, u. häufiger bei Sp. παῖδες ῥητόρων, Luc. gymnas. 19, φιλοσόφων, amor. 49, γραφέων, Zeux. 5 ; γραμματικῶν παῖδες, Ath. II.49b, wie S.Emp. adv.gramm. 113, der oft diese Wendung braucht ; welche Ausdrucksweise sich an das homerische υἷες Ἀχαιῶν anschließt, wie Her. auch Λυδῶν παῖδες, Αἰθιόπων, Ἰώνων u. ä. 1.27, 3.21, 5.49 sagt u. schon Il. 21.151 δυστήνων παῖδες gefaßt werden kann.
5) bei Sp. bedeutet es auch oft, wie παιδικά, den geliebten Knaben, das geliebte Mädchen, die Geliebte, Anth.

παῖς

also πάϊς, παιδός, ὁ, ἡ.

Voc. πάϊ Od. 24.192. παῖ Od. 11.553.

Genit. pl. παίδων Il. 8.57, Il. 15.663, Il. 20.304, Il. 24.539, etc. : Od. 3.401, Od. 7.70, Od. 15.22, Od. 24.434, etc.

Dat. παίδεσσι Od. 3.381, Od. 5.394, Od. 11.431. παισί Il. 2.337, Il. 6.283, Il. 12.435, Il. 21.185, etc. : Od. 7.149, Od. 13.62, 258.

A child.

• • 1

    In reference to age, boy : μή τί μευ ἠΰτε παιδὸς πειρήτιζε Il. 7.235. Cf. Il. 2.289, Il. 6.467, Il. 8.271, Il. 11.558, 710, Il. 16.260, etc. : Od. 4.32, 665, 688, Od. 6.300, Od. 18.216, Od. 21.95, Od. 22.358.

  • 2

    In reference to relationship.

  • • a

      A son : Πριάμοιο παῖδες Il. 1.255. Cf. Il. 1.393, Il. 2.205, Il. 5.386, Il. 6.26, Il. 10.170, Il. 11.783, etc. : παῦροι παῖδες ὁμοῖος πατρὶ πέλονται Od. 2.276. Cf. Od. 1.207, Od. 3.196, Od. 4.164, Od. 7.149, Od. 9.519, Od. 11.299, etc.

    • b

      A daughter : παῖδʼ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην Il. 1.20. Cf. Il. 1.443, 447, Il. 3.175, Il. 5.880, Il. 22.51 : ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι Od. 1.278=Od. 2.197. Cf. Od. 4.13, 263, Od. 7.65, 300, 313, Od. 8.488, Od. 10.139, Od. 11.604, Od. 18.323.

    • c

      Without distinction of gender : ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται Il. 12.435. Cf. Il. 4.131, Il. 5.408, Il. 7.334, Il. 8.57, Il. 10.422, Il. 15.497, etc. : Od. 3.381, Od. 5.394, Od. 7.70, Od. 9.115, Od. 10.5, Od. 11.431, Od. 13.62, etc.

    • d

      Used by elders in addressing younger persons : μηκέτι, παῖδε φίλω, πολεμίζετε Il. 7.279.

παῑς (παῖς, πάις, παιδός, παιδί, παῖδʼ(α), παῖ; παῖδες, παίδων, παισί(ν), παίδεσσιν, παῖδες.)

• 1 son, daughter, child
• • a Ἀοῦς τε παῖδʼ Αἰθίοπα O. 2.83 Αἰνησιδάμου παιδὶ Theron O. 3.9 διδύμοις παισὶ Λήδας O. 3.35 Κλυμένοιο παῖδα Erginos O. 4.19 παῖδα ἰόπλοκον Εὐάδναν (Bergk: παῖδʼ ἰοπλόκαμον codd.) O. 6.30 παῖδα, τὸν Εὐάδνα τέκοι Iamos O. 6.49 ὦ παῖ Σωστράτου Hagesias O. 6.80 τὰν ποντίαν ὑμνέων παῖδʼ Ἀφροδίτας Ῥόδον O. 7.14 Ὑπεριονίδας ἔντειλεν φυλάξασθαι χρέος παισὶν φίλοις O. 7.41 τέκεν ἑπτὰ παῖδας O. 7.73 οὐκ ἄτερ παίδων σέθεν O. 8.45 τοῦ παῖς ἔστα σὺν Ἀχιλλεῖ μόνος Patroklos O. 9.70 τὸν Ὀλυμπιονίκαν Ἀρχεστράτου παῖδα Hagesidamos O. 10.2 παῖς ὁ Λικυμνίου Οἰωνός O. 10.65 ἀλλʼ ὥτε παῖς ἐξ ἀλόχου O. 10.86 παῖδʼ ἐρατὸν δʼ Ἀρχεστράτου O. 10.99 Ἀρχεστράτου παῖ O. 11.12 παῖ Ζηνὸς ἐλευθερίου σώτειρα Τύχα O. 12.1 χρύσεαι παῖδες εὐβούλου Θέμιτος O. 13.8 θεῶν κρατίστου παῖδες (κρατιστόπαιδες Σ.) O. 14.15 παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένεος τελέσαις P. 1.79 ὦ Δεινομένειε παῖ Hieron P. 2.18 χόλος δʼ οὐκ ἀλίθιος γίνεται παίδων Διός P. 3.12 βάματι δʼ ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδʼ ἐκ νεκροῦ ἅρπασε Asklepios P. 3.43 Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν P. 3.92 Κρόνου παῖδας P. 3.94 τοῦ δὲ παῖς Achilles P. 3.100 Αἰήτα ζαμενὴς παῖς Medea P. 4.11 “κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν” P. 4.13 “Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα” P. 4.33 “Ἰφιμεδείας παῖδας, ὦτον καὶ σέ” P. 4.89 “Αἴσονος γὰρ παῖς ἱκάνω” Jason P. 4.118 “παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου” Pelias P. 4.138 Μεσσανίου δὲ γέροντος δοναθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν Antilochos P. 6.36 Ὀικλέος παῖς Amphiareus P. 8.39 “φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα” P. 8.45 ὁ δὲ τὰν εὐώλενον φρέψατο παῖδα Κυράναν P. 9.18 “τόθι παῖδα τέξεται” Aristaios P. 9.59 Δανάας ποτὲ παῖς Perseus P. 10.45 ὦ παῖδες Ἁρμονίας P. 11.7 Ἁγησιδάμου παῖ Chromios N. 1.29 Τιμονόου παῖδʼ Timodemos N. 2.10 παῖς Ἀριστοφάνεος Aristokleidas N. 3.20 Πελίαο παῖς Akastos N. 4.60 λόγον Αἰακοῦ παίδων N. 4.72 Ἐλείθυια, παῖ μεγαλοσθενέος Ἥρας N. 7.2 παῖς ὁ Θεαρίωνος Σωγένης N. 7.7 παίδων δὲ παῖδες ἔχοιεν αἰεὶ γέρας τό περ νῦν N. 7.100 ματέρι καὶ διδύμοις παίδεσσιν Apollo and Artemis N. 9.4 Ταλαοῦ παῖδες N. 9.14 ἐν γὰρ δαιμονίοισι φόβοις φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν (cf. I. 3.18) N. 9.27 παιδὶ Ἁγησιδάμου Chromios N. 9.42 Οὐλία παῖς Θεαῖος N. 10.24 Λήδας παῖς Polydeukes N. 10.66 παῖ Ῥέας Ἑστία N. 11.1 ἐλπίδες δʼ ὀκνηρότεραι γονέων παιδὸς βίαν ἔσχον Aristagoras N. 11.22 τὸν ἀδείμαντον Ἀλκμήνα τέκεν παῖδα Herakles I. 1.13 Ἰφικλέος μὲν παῖς Iolaos I. 1.30 σέθεν, Ἀμφιτρύων, παῖδας I. 1.56 Αἰνησιδάμου παῖδες Theron and Xenokrates I. 2.29 ἄτρωτοί γε μὰν παῖδες θεῶν (cf. N. 9.27, fr. 77. 1, fr. 118: ἀντὶ τοῦ οἱ θεοί Σ.) I. 3.18 παίδων ὁπλοτάτου Φυλακίδα I. 6.6 ὁ Κλεονίκου παῖς Lampon I. 6.16 “λίσσομαι παῖδα θρασὺν ἐξ Ἐριβοίας ἀνδρὶ τῷδε τελέσαι” Aias I. 6.45 “ἔσσεταί τοι παῖς, ὃν αἰτεῖς, ὦ Τελαμών” I. 6.52 ἀγλαοὶ παῖδές τε καὶ μάτρως I. 6.62 τὺ δέ, Διοδότοιο παῖ Strepsiades I. 7.31 Σίσυφον κέλοντο ᾧ παιδὶ τηλέφαντον ὄρσαι γέρας φθιμένῳ Μελικέρτᾳ fr. 5. 2. παίδεσσι Λατοῦς (Bergk: παιδʼ οἱ, παῖδες οἱ codd. Theophrasti) fr. 33c. 2. Θρονίας Ἄβδηρε χαλκοθώραξ [Ποσ]ειδᾶνός τε παῖ Pae. 2.2 Λατόος παῖδες Pae. 5.44 ἤτορι δὲ φίλῳ παῖς ἅτε ματέρι κεδνᾷ Pae. 6.12 θρασυμή]δεα πάις[ Pae. 6.77 παῖδα ποντίας Θέτιος βιατάν Achilles Πα. 6. 83. ]παιδα.τ[ Πα. 7. a. 2. ἀλλά μιν Κρόνου παῖ[δες] ἔκρυψαν (supp. Lobel) Πα. 8. 72. δίδυμοι παῖδες Artemis and Apollo Πα. 12. 16. τὰν παῖδα δε[ Πα. 22. i. 2. Δαμαίνας πα[ῖ Pagondas? Παρθ. 2. 66. παῖ θρασύμηδες Ἀμύντα Alexandros fr. 120. ἔμολε[.]αι παῖδα[ fr. 169. 41. ]παιδὶ δικτυ[ fr. 260. 6. Ἐχεκ[ρά]τει παιδὶ Πυθαγγέλω ?fr. 333a. 6.
  • b by periphrasis for
  • • α Zeus. Κρόνου παῖδʼ O. 1.10 ὦ Κρόνιε παῖ Ῥέας O. 2.12 ὦ Κρόνου παῖ O. 4.8 Κρόνου σὺν παιδὶ O. 7.67 εὐρύοπα Κρόνου παῖς Pae. 6.134 ἐλασίβροντα παῖ Ῥέας fr. 144.
    • β Apollo. παῖς ὁ Λατοῦς O. 8.31 ἰήιε παῖ με[ Πα. 7C. c. 3.
    • γ Dionysos. παῖς ὁ κισσοφόρος O. 2.27
    • δ Athene. αὐτὰ Ζηνὸς ἐγχεικεραύνου παῖς O. 13.77
    • ε Herakles. παῖς Διός N. 1.35
  • c in periphrasis. ὅθι παῖδες Ἀθαναίων ἐβάλοντο φαεννὰν κρηπῖδʼ ἐλευθερίας fr. 77. 1. βούλομαι παίδεσσιν Ἑλλάνων fr. 118, cf. παίδεσσιν Ἑλλάνων I. 4.36 ἄτρωτοί γε μὰν παῖδες θεῶν (ἀντὶ τοῦ οἱ θεοί Σ.) I. 3.18
• 2
• • a boy ἐν τέτρασιν παίδων ἀπεθήκατο γυίοις νόστον O. 8.68 Ἄργει τʼ ἔσχεθε κῦδος ἀνδρῶν παῖς δʼ ἐν Ἀθάναις O. 9.88 παίδων ὀάροισι P. 1.98 καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ καλός P. 2.72 κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος P. 4.281 τὸ δʼ ἐν ποσί μοι τράχον ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ P. 8.33 στρατῷ τʼ ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσσιος αὐτὸν μυχὸς διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν P. 10.9 Ἀχιλεὺς παῖς ἐὼν N. 3.44 ἐν παισὶ νέοισι παῖς, ἐν ἀνδράσιν ἀνήρ N. 3.72 παῖ N. 4.90 παῖς ἐναγώνιος Alkimidas N. 6.13 παῖ N. 6.62 Ὥρα πότνια ἅ τε παρθενηίοις παίδων τʼ ἐφίζοισα γλεφάροις N. 8.2 ὅδʼ ἀνὴρ διπλόαν νίκαν ἀνεφάνατο παίδων <τε> τρίταν πρόσθεν (i. e. μετὰ παίδων Σ.) I. 4.71 τάκομαι, εὖτʼ ἂν ἴδω παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν fr. 123. 12.
  • b girl νεάνιδες ὦ παῖδες fr. 122. 7.
• 3 descendant ὔμμιν δέ, παῖδες Ἀλάτα Corinthians O. 13.14 “τετράτων παίδων κʼ ἐπιγεινομένων αἷμα” i. e. of four generations P. 4.47 παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας the descendants of Battos P. 4.65 Ἀλεύα τε παῖδες P. 10.5 θανὼν ὡς παισὶ κλέος μὴ τὸ δύσφαμον προσάψω N. 8.36 μοῖραν δʼ εὔνομον αἰτέω σε παισὶν δαρὸν Αἰτναίων ὀπάζειν N. 9.30 μομφὰν ἔχει παίδεσσιν Ἑλλάνων, ὅσοι Τροίανδʼ ἔβαν I. 4.36 ἐν δʼ Οἰνώνᾳ μεγαλήτορες ὀργαὶ Αἰακοῦ παίδων τε (sc. ἀνυμνοῦνται) I. 5.35 τοῦ μὲν (sc. Αἰακοῦ) ἀντίθεοι ἀρίστευον υἱέες υἱέων τʼ ἀρηίφιλοι παῖδες ἀνορέᾳ I. 8.25
• 4 met. ἡσύχιμον ἁμέραν παῖδʼ ἀελίου O. 2.32 οὐρανίων ὑδάτων, ὀμβρίων παίδων νεφέλας O. 11.3 νωμάτω φιάλαισι βιατὰν ἀμπέλου παῖδʼ i. e. wine N. 9.52 Διὸς παῖς ὁ χρυσός fr. 222. 1.
• 5 fragg. χρυ[σάορος] παῖς (supp. Snell: χρυ[σαόρ]αις G-H.) fr. 330. ]παῖ μ[ ?fr. 344. 9. ]παισί με[ P. Oxy. 1792, fr. 38

παῖς or πάϊς, παιδός, voc. πάϊ: child, boy or girl, hence sometimes son, daughter; as adj., Il. 21.282.

παῖς

• • Iin relation to Descent, a child, whether son or daughter, Il.:— παῖς παιδός a childʼs child, grandchild, Il.; Ἀγήνορος παῖδες ἐκ παίδων Eur.;—of animals, Aesch.
  • • 2metaph., ἀμπέλου παῖς, i. e. wine, Pind.
    • 3periphr., δυστήνων παῖδες (v. sub δύστηνος); οἱ Λυδῶν παῖδες, sons of the Lydians, i. e. the Lydians, Hdt.; π. Ἑλλήνων Aesch.; οἱ Ἀσκληπιοῦ π. i. e. physicians, Plat., etc.
  • IIin relation to Age, a child, either a boy, youth, lad, or a girl, maiden, Hom., etc.; with another Subst., παῖς συφορβός a boy- swineherd, Il.: —ἐκ παιδός from a child, Plat.; ἐκ παίδων or παίδων εὐθύς Plat.; εὐθὺς ἐκ παίδων ἐξελθών Dem.
  • IIIin relation to Condition, a slave, servant, man or maid, Aesch., Ar., etc.