βαίτη
βαίτη, shepherdʼs or peasantʼs coat of skins
βαίτη, ἡ, Dor. βαίτα Sophr. 38:—
- shepherdʼs or peasantʼs coat of skins, Hdt. 4.64, Theoc. 3.25, IG 5(2).268.48 (Mantinea, circ. i A. D.); τὴν β. θάλπουσαν εὖ δεῖ καὶ ῥάπτειν ‘one good turn deserves another’, Herod. 7.128.
- II tent of skins, S. Fr. 1031. (Thracian word; Goth. paida ‘garment’.)
1 zalea, pelliza rústica
συρράπτοντες κατά περ βαίτας
τὰν βαίταν ἀποδύς
τὴν βαίτην θάλπουσαν εὖ δεῖ ... ῥάπτειν
βαίτη ... ἐκ δερμάτων αἰγείων
2 tienda o cobijo hecho de pieles S.Fr.1031, Hsch.
• gener. refugio
βαίτης εὔχρηστος ἀπόλαυσις
ὑπὲρ τῆς καύσεως τῆς βαίτης ... καύσαντα τὴν βαίτην
βαίτη, ης (ἡ)
1 casaque de pâtre ou de paysan en peau de bête (cf. att. σισύρα), Hdt. 4, 64 ; Thcr. Idyl. 3, 25 ; 5, 15 ||
2 tente de cuir ou de peau, Soph. fr. 853 ||
➳ Dor. βαίτα, Thcr. Idyl. ll. cc.
βαίτη, ἡ, ein Hirten- od. Bauerkleid von Ziegenfell, Pelz, Her. 4.64 ; Theocr. 3.25, 5.15 ; sonst σίσυρα. Nach Poll. 7.70 nannte Soph. frg. 853 so die σκηναὶ βαρβαρικαί.
βαίτη
deriv. uncertain
- a shepherdʼs or peasantʼs coat of skins, Hdt., Theocr.