Logeion | βύβλινος

βύβλινος, η, ον,

made of βύβλος (of various kinds), ὅπλον νεὸς ἀμφιελίσσης βύβλινον Od. 21.391, cf. Hdt. 7.25, 36; ὑποδήματα, ἱστία, Id. 2.37, 96; τεύχη Inscr.Prien. 114.11 (i B. C.); ἐπιστολαί LXX Is. 18.2 (βιβλ-) ; μασχάλα papyrus-marsh, Tab.Heracl. 1.92; ζυγίδες BGU 544.4 (βιβλ-, ii A. D.).

de papiro ὅπλον νεὸς ἀμφιελίσσης βύβλινον Od.21.391, cf. Hdt.7.25, 34, 36, ὑποδήματα Hdt.2.37, ἱστία Hdt.2.96, τεύχη IPr.114.11 (I a.C.), ἐπιστολαί LXX Is.18.2, λαβὼν βύσμα ἀπὸ ληκύθου βίβλινον tomando la tapa de papiro de un frasco de ungüentos Gal.l.c., μάσχαλα TEracl.1.92, cf. BGU l.c., σχοινία SB l.c., διάδημα EM 216.35G.

βύβλινος, η, ον [ῐ] fait avec des fibres ou des lamelles de papyrus, en parl. de cordages, Od. 21, 391 ; Hdt. 7, 25 ; de voiles de navire, Hdt. 2, 96 ; de chaussures, Hdt. 2, 37.

Étym. βύβλος.

βύβλινος -η -ον [βύβλος] van papyrus.

βύβλινος, von Byblus gemacht ; Hom. einmal, Od. 21.391 ὅπλον νεὸς ἀμφιελίσσης βύβλινον, ᾧ ῥʼ ἐπέδησε θύρας, ein Schiffstau ; ἱστία, ὑποδήματα, Her. 2.96, 37 ; vgl. βίβλινος.

βύβλινος

[adj. fr. βύβλος, the Egyptian papyrus.]

Made of the fibrous coat of the papyrus Od. 21.391.

βύβλινος (βύβλος): made of papyrus; ὅπλον νεός, Od. 21.391†.

βύβλινος βύβλος

made of byblus, Od., Hdt.

Menu

Word wheel

βύβλινος

Saved

Recent