Logeion | δατέομαι

δᾰτ-έομαι Il. 18.264, etc., irreg. inf. δατέασθαι (v.l. -έεσθαι) Hes. Op. 767: fut. δάσομαι (κατα- Il. 22.354 (tm.): aor. ἐδασάμην, δασσάμην Od. 14.208, Il. 1.368, etc.; Ion. δασάσκετο 9.333 (δια-, tm.): pf. δέδασμαι Diog.Apoll. 3, Q.S. 2.57 in pass. sense (v. infr. II): aor. inf. δασθῆναι, Hsch.:—

divide among themselves, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί Il. 9.138; τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν 1.368; ἄνδιχα πάντα δάσασθαι 18.511, cf. Od. 2.335, etc.; χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι Pi. O. 7.55; μένος Ἄρηος δατέονται they share, i.e. are alike filled with, the fury of Ares, Il. 18.264: freq. of banqueters, κρέα πολλὰ δατεῦντο Od. 1.112; μοίρας δασσάμενοι δαίνυντʼ 3.66; ὑπέστην Ἕκτορα . . δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι tear in pieces, Il. 23.21, cf. Od. 18.87, E. Tr. 450.
- - 2 [ἡμίονοι] χθόνα ποσσὶ δατεῦντο measured the ground with their feet, Il. 23.121.
  - 3 cut in two, τὸν μὲν . . ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο 20.394.
- II in act. sense, simply, divide, τρεῖς μοίρας δασάμενοι τὸν πεζόν having divided into. ., Hdt. 7.121; divide or give to others, τῶν θεῶν τῷ ταχίστῳ . . τῶν θνητῶν τὸ τάχιστον δατέονται Id. 1.216; τοῖς παισὶ τὰ χρήματα Democr. 279; μεῖον, πλέον δ. X. Cyr. 4.2.43, Oec. 7.24; τὸ ἐπιβάλλον Corn. ND 27: pf. in pass. sense, to be divided, distributed, Il. 1.125, 15.189, Hdt. 2.84, Diog.Apoll. l.c., E. HF 1329.— Ep. and Ion., also Cret., Leg.Gort. 4.28, al., and Arc., IG 5(2).262 (Mantinea, v B.C.); rare in Trag., never in correct Att. Prose, exc. Lys. Fr. 7S. (Cf. δαίω (B).)

δᾰτέομαι
• Morfologia: [dór. pres. ind. δαδεῦνται (por δατεῦνται) Hsch., imperat. δατεῦ Hsch., inf. δατέασθαι Hes.Op.767, cret. δατθθαι ICr.4.72.4.28 (Gortina V a.C.), tard. δατέεσθαι Hsch., part. masc. δατιόμενος ICr.4.72.5.45 (Gortina V a.C.); impf. δατεῦντο Il.23.121; aor. ind. δάσσαντο Il.1.368, δασσάσκετο Hsch., subj. 3^a plu. δάττονται ICr.4.72.5.34 (Gortina V a.C.), arcad. inf. δάσασσθαι SMSR 13.1937.58 (Mantinea V a.C.), part. δασσάμενος Od.3.66, Hes.Th.537, δαττάμενος SEG 23.566.18 (Axo VI a.C.), v. pas. inf. δασθῆναι Hsch.; fut. δάσονται Il.22.354, Od.2.368; perf. ind. δέδασται Il.1.125, Hes.Th.789, inf. δεδάσθαι Diog.Apoll.B 3]

I c. suj. de pers.

1 dividir en partes o porciones, repartir ἄνδιχα πάντα Il.18.511, 22.120, κρέα πολλὰ δατεῦντο dividían la carne en muchas porciones, Od.1.112, μοίρας Od.3.66, 20.280, cf. 19.423, ζωήν Od.14.208, μέγαν βοῦν Hes.Th.537, τρισσὴν γαῖαν Hes.Fr.233, cf. Hdt.3.39, 7.121, Theopomp.Hist.356b, Plu.Rom.17, διχθά τοι ... θεοὶ τιμὴν ἐδάσαντο h.Hom.22.4, (ἐνιαυτόν) δυώδεκα μέρεα δασαμένους Hdt.2.4

• jur. repartir, distribuir una herencia ICr.4.72.4.28 (Gortina V a.C.), bienes incautados SMSR l.c., ICr.1.9.1.126, 135 (Drero III/II a.C.).

2 c. suj. en plu. o colect. e idea de interés repartirse τὰ μὲν ... δάσσαντο μετὰ σφίσιν se repartieron entre ellos una parte, Il.1.368, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ' Ἀχαιοί Il.9.138, 280, κτήματα γάρ κεν πάντα δασαίμεθα que nos repartiríamos toda su herencia (los pretendientes) Od.2.335, cf. 368, 3.316, 9.42, μῆλα δὲ Κύκλωπος ... δασσάμεθ' Od.9.549, πατρώϊα πάντα Od.17.80, κλῆρον Hes.Op.37, θεοὶ ... δάσσαντο ... τιμάς Hes.Th.112, χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι Pi.O.7.55, cf. Hdt.7.23, τὰ μὲν δασόμεσθα μετὰ σφίσιν A.R.3.909, οὐ κτῆσιν ἀνάρσια φῦλα δέδασται ἡμετέρην Q.S.2.57, cf. Philet.15.1

• fig., c. ac. de abstr. ἀμφότεροι μένος Ἄρεος δατέονται unos y otros se reparten la furia de Ares, e.d. ambos ejércitos combaten con igual denuedo, Il.18.264, μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι Pi.P.4.148.

3 dar, asignar c. dat. de la pers. a quien se da o asigna algo οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν los dioses le concedieron habitar ilustres mansiones Hes.Th.303, ταύτην γάρ οἱ μοῖραν Hes.Th.520, τοῖς παισὶ ... τὰ χρήματα Democr.B 279, τῶν θεῶν τῷ ταχίστῳ πάντων τῶν θνητῶν τὸ τάχιστον δατέονται Hdt.1.216, ἤν τι μεῖον ἡμῖν δάσωνται X.Cyr.4.2.43, cf. Oec.7.24, τῆς δὲ γῆς τὴν δορίκτητον ... τοῖς στρατιώταις Plu.Rom.27, στρατιῇ Διόνυσος ... ληίδα Nonn.D.40.275, πέντε τάλαντα οὐχ ὁσίῃ μοίρῃ πατρικὰ δασσάμενος AP 14.128 (Metrod.)

• sin dat. ἀρούρας Od.6.10, σπέρματα Hes.Op.446, ἁρμαλιήν Hes.Op.767, δαίμονας Alcm.65, τὸ ἐπιβάλλον Corn.ND 27, τάφους τε καὶ υἱέας AP 8.77 (Gr.Naz.)

• fig. οἵ τε δόμους ἐδάσαντο παρ' ὀφρυόεντι Πελώρῳ los que distribuyen sus casas, e.e. los que habitan, junto al elevado Peloro Nonn.D.13.321, cf. IM 17.22 (III/II a.C.).

4 tragar, devorar Hsch.s.u. δασσάσκετο.

II partir, despedazar Ἕκτορα ... δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι Il.23.21, cf. Od.18.87, 22.476, E.Tr.450, τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο los carros de los aqueos lo despedazaban con sus llantas, Il.20.394, πορδάλιες (las bacantes) Πενθῆα παρὰ σκοπέλοισι δάσαντο Opp.C.4.315, ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο Il.23.121, νῆα ... δασσάμενον μέγα κῦμα Opp.H.4.408.

III intr. perf. pas. estar distribuido, estar repartido τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται Il.1.125, τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται Il.15.189, cf. Od.15.412, δεκάτη ... δέδασται Hes.Th.789, cf. Diog.Apoll.l.c., ἡ δὲ ἰατρικὴ ... σφι δέδασται tienen repartida la práctica de la medicina Hdt.2.84, πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς τεμένη δέδασται E.HF 1329, πάντα δέδασταιtodo está repartido ref. a los temas poéticos en los que es difícil ser original, Choeril.2.3, ὁ μηδοφόνος δὲ δέδασται ξυνὸς ἐμὶν Μαραθὼν καὶ μαραθωνομάχοις AP 16.233 (Theaet.Schol.).

•DMic. ]o-da-sa-to.

•Deriv. de la r. que da lugar a δαίομαι, δαίνυμι qq.u.

δατέομαι-οῦμαι [ᾰ] (seul. prés. et impf.) diviser, partager, d’où :

1 partager entre soi : ληΐδα, Il. 9, 138, 280, se partager un butin ; κτῆσιν, Il. 5, 158, la possession de qqe ch. ; χθόνα, Pd. O. 7, 55, la terre ; fig. μένος Ἄρηος, Il. 18, 264, se partager la force d’Arès, en parl. de deux armées, c. à d. combattre avec un égal courage ||

2 diviser par portions : κρέα, Od. 1, 112, couper les viandes, en parl. de banqueteurs ou de serviteurs ; χθόνα ποσσί, Il. 23, 121, litt. partager la terre à la mesure de ses pas, en parl. de mules, c. à d. faire de grandes enjambées, dévorer l’espace ||

3 donner en partage : τινί τι, Hdt. 1, 216, qqe ch. à qqn ||

4 prendre pour sa part, gén. Il. 8, 550 ||

5 avec idée de violence, déchirer : τινά, Il. 20, 394, couper en deux le corps de qqn, en parl. des roues d’un char ||

➳ Prés. ind. 3 pl. δατέονται, Il. 18, 264 ; Hdt. 1, 216 ; sbj. 1 pl. -εώμεθα, Il. 9, 280 ; inf. -έεσθαι, Démocr. p. 177 Mull. Impf. 3 pl. δατέοντο, Il. 5, 158 ; 20, 394 ; Pd. O. 7, 55, et δατεῦντο, Il. 23, 121.

Étym. R. indo-europ. *dh₂-, diviser ; v. δαίω 1 et δῆμος.

δατέομαι [~ δαίομαι] ep. imperf. 3 plur. δατέοντο en δατεῦντο; aor. ἐδα(σ)σάμην, ep. δα(σ)σάμην; perf. med.-pass. δέδασμαι
1. (in porties) verdelen: ἄνδιχα πάντα δάσασθαι alles in tweeën verdelen Il. 22.120; μέγαν βοῦν ... δασσάμενος προύθηκε nadat hij een groot rund in porties verdeeld had zette hij die aan hen voor Hes. Th. 537; (onderling) verdelen: κτήματα γάρ κεν πάντα δασαίμεθα want we zouden alle bezittingen kunnen verdelen Od. 2.335; overdr.: ὅθι ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται waar beiden de krijgslust delen met elkaar Il. 18.264; perf. pass. verdeeld zijn: τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται alles is in drieën verdeeld Il. 15.189; met acc. en dat. toedelen, toewijzen: οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν de goden wezen haar toe in schitterende huizen te wonen Hes. Th. 303; τοῖς παισί ... δατεῖσθαι τὰ χρήματα het vermogen onder de kinderen verdelen Democr. B 279.
2. in stukken scheuren: Ἕκτορα ... δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι Hector aan de honden te zullen geven om hem rauw in stukken te scheuren Il. 23.21; χθόνα ποσσὶ δατεῦντο (de muilezels) scheurden de grond stuk met hun hoeven Il. 23.121.

δατέομαι, (vgl. δαίω), nur praes. u. impf., teilen ; δατεώμεθα ληΐδα Il. 9.138, 280 ; κρέα δατεῦντο Od. 1.112, in Portionen zerlegen ; κνίσην δʼ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω ἡδεῖαν, τῆσδʼ οὔτι θεοὶ μάκαρες δατέοντο, οὐδʼ ἔθελον, sie verzehrten, genossen, Il. 8.550, unechter Vers ; τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, er wurde übergefahren, die Räder teilten, d.h. zerstückelten seinen Leib, Il. 20.394 ; ταὶ (ἡμίονοι) δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήια πυκνά, »sie zerteilten den Boden mit den Füßen«, entweder = sie zerstampften den Boden beim Auftreten, oder = sie legten den Weg schrittweise zurück, vgl. carpere viam, Il. 23.121 ; ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, »sie teilen die Kraft des Ares«, soll ohne Zweifel bedeuten »sie kämpfen«, offenbar eine unklare Vorstellung, Il. 18.264. – Folgende : Pind. Ol. 7.55 Her. 1.216.

δατέομαι

[δα-, δαίω2.]

3 sing. impf. δατεῦντο Il. 23.121: Od. 1.112.

3 sing. pa. iterative δασάσκετο Il. 9.333.

3 pl. fut. δάσονται Il. 22.354: Od. 2.368.

3 sing. aor. ἐδάσσατο Od. 6.10.

1 pl. δασσάμεθα Od. 9.42, 549.

3 pl. ἐδάσαντο Od. 14.208. δάσσαντο Il. 1.368: Od. 19.423.

3 pl. subj. δάσωνται Od. 17.80.

1 pl. opt. δασαίμεθα Od. 2.335.

Pl. pple. δασσάμενοι Od. 3.66, 316, Od. 15.13, Od. 16.385, Od. 20.280.

Infin. δάσασθαι Il. 18.511, Il. 22.120, Il. 23.21: Od. 18.87, Od. 22.476. δάσσασθαι Od. 20.216.

3 sing. pf. pass. δέδασται Il. 1.125, Il. 15.189: Od. 15.412. (ἀπο-.)

- 1
  To divide among themselves, make mutual apportionment of: χηρωσταὶ διὰ κτῆσιν δατέοντο Il. 5.158. Cf. Il. 1.368, Il. 9.138 = 280: τάδε δʼ αὐτοὶ δάσονται Od. 2.368. Cf. Od. 2.335, Od. 3.316 = Od. 15.13, Od. 9.42, 549, Od. 14.208, Od. 16.385, Od. 17.80, Od. 20.216.
  
  Fig.: μένος Ἄρηος δατέονται (app., share between them, are alike filled with) Il. 18.264.
- 2
  To divide, apportion: διὰ παῦρα δασάσκετο Il. 9.333. Cf. Il. 1.125, Il. 15.189, Il. 18.511, Il. 22.120: Od. 3.66 = Od. 20.280, Od. 6.10, Od. 15.412, Od. 19.423.
  
  To divide into portions: κρέα Od. 1.112.
- 3
  To divide among themselves as prey, to tear (and devour). Of dogs, etc. Il. 22.354, Il. 23.21: Od. 18.87, Od. 22.476.
- 4
  To cut in pieces Il. 20.394–To cut up (the ground) Il. 23.121.

δᾰτέομαι

1share, deal out ὅτε χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι O. 7.55 “οὐ πρέπει νῷν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι” P. 4.148 ]τʼ ἔρωτος ἀνταμοιβὰν ἐδάσσατο [στρα]τάρχῳ Δ. 4. 42. in tmesis, v. διαδατέομαι.

δατέομαι (δαίω 2), ipf. 3 pl. δατεῦντο, fut. δάσονται, aor. δασσάμεθα, ἐδάσαντο, iter. δασάσκετο, perf. pass. 3 sing. δέδασται: divide with each other, divide (up); πατρώια, μοίρᾱς, ληίδα, κρέα, etc.; of simply ‘cutting asunder,’ Od. 1.112, τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο, Il. 20.394; χθόνα ποσσὶ δατεῦντο (ἡμίονοι), Il. 23.121; met., Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ| ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος -Ἄρηος δατέονται, Il. 18.264.

δατέομαι δαίω cf. πατέομαι, ἐπασάμην

- Ito divide among themselves, τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφισίν Il.; ἄνδιχα πάντα δάσασθαι Hom.; μένος Ἄρηος δατέονται they share, i. e. are alike filled with, the spirit of Ares, Il.; of persons at a banquet, κρέα δατεῦντο Od.; διδόναι τινα κυσὶ δάσασθαι to tear in pieces, Il.
- - 2[ἡμίονοι χθόνα ποσσὶ δατεῦντο measured the ground with their feet, Lat. carpebant viam pedibus, Il.
  - 3to cut in two, Il.
- IIsimply, to divide, to divide or give to others, Hdt.:—perf. in pass. sense, to be divided, Il., Hdt., Eur.

Menu

Word wheel

δατέομαι

Saved

Recent