δένδρεον

δένδρεον, δένδρον, and δένδρος, τό (late δένδρος, ὁ, Ath.Med. ap. Orib. inc. 7.4), δένδρεον always in Ep. (δενδρέῳ, δενδρέων, disyll., Il. 3.152, Od. 19.520), also Ion., Hdt. 4.22, and Dor., IG 4.951.90 (Epid., iii B. C.); Aeol. δένδριον Theoc. 29.12; later Ep. δένδρειον, τό, Arat. 1008, Nic. Th. 832: δένδρος, τό, nom., IG 14.1934i3; acc., Hdt. 6.79; gen. δένδρεος IG 4.951.91, δένδρους Meno Iatr. 32.53; dat. δένδρει, Ion. -εϊ Hp. Nat.Puer. 26, Meno Iatr. 33.4, Arr. Ind. 7.11: nom. pl. δένδρη E. Fr. 484.5, Pherecr. 130.9, IG 4.951.121, PHal. 1.99 (iii B. C.), Ant.Lib. 31.5; dat. pl. δένδρεσι Hdt. 2.138, Hp. Nat.Puer. 26 (and so usu. in Att. Prose. as Th. 2.75, Pl. Lg. 625b, cf. Moer. 131, and later, as BCH 12.27 (Mylasa), Str. 2.1.14), late δενδράσι v.l. in J. BJ 6.1.1: indeterminate forms, nom. pl. δένδρεα Hecat. 292 (a) J., Hdt. 1.17, al., E. Ba. 563 (lyr.); gen. δενδρέων Hdt. 1.202, al., Tab.Heracl. 1.129, al.: δένδρον, τό, first in Hdt. 1.193, 3.107, regul. in Att., Lys. 7.28, etc., and later Gr. (exc. in dat. pl., v. supr.), cf. Ael.Dion. Fr. 119:— tree: δένδρον ἐλάας an olive-tree,

• Ar. Av. 617; δ. ἄρκτου, = ἀκτῆ, Ps.-Dsc. 4.173; δένδρα fruit- or mast-bearing trees, opp. ὕλη, timber, Th. 4.69; δ. ἥμερα καὶ ἄγρια Hdt. 8.115; δένδρα tall plants, Id. 1.193 (so of rattan, Thphr. HP 5.4.7; mustard, Ev.Matt. 13.32); αὖον δ. stick, Call. Fr. 49.

δένδρεον, τό, der Baum ; wohl verwandt mit δρῦς, das δεν- Reduplications-Silbe, vgl. τενθρηδών, πεμφρηδών, δενδίλλω ; man beachte besonders δενδρυάζειν ; Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 1, 204. Die Attische Form δένδρον kommt bei Homer noch nicht vor, dagegen δένδρεον ziemlich oft : nominat. δένδρεον Od. 4.458 ; accusat. δένδρεον Il. 13.437 ; dativ. δενδρέῳ, zweisilbig zu lesen, Il. 3.152 ; genitiv. plural. δενδρέων, zweisilbig zu lesen, Od. 19.520 ; nominat. plural. δένδρεα Od. 5.238, 241, 7.114, 11.588, 13.196.19.112 ; accusat. plural. δένδρεα Od. 18.359, Il. 9.541, 11.88, 21.338, δένδρεʼ Od. 24.336. – Folgende : Her. häufiger als δένδρον ; auch Pind., bes. im plur., u. att. Dichter, z.B. Eur. Bacch. 563.

δένδρεον

-ου, τό.

For dat. δενδρέῳ v.l. δένδρει fr. δένδρος Il. 3.152.

A tree Il. 3.152, Il. 9.541, Il. 11.88, Il. 13.437, Il. 21.338: Od. 4.458, Od. 5.238, 241, Od. 7.114, Od. 11.588, Od. 13.196, Od. 18.359, Od. 19.112, 520, Od. 24.336.

δένδρεον (-εον, -έῳ; -εα, -έων, -ε(α))

• 1tree ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει τὰ μὲν χερσόθεν ἀπʼ ἀγλαῶν δενδρέων O. 2.73 ἀλλʼ οὐ καλὰ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος O. 3.23 τόθι δένδρεα θάμβαινε σταθείς O. 3.32 αὔξεται δʼ ἀρετά, χλωραῖς ἐέρσαις ὡς ὅτε δένδρεον ᾄσσει (Boeckh: ἀίσσει codd.: lacunam statuit F. Vogt) N. 8.40 δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλοῦτῳ ἴσον N. 11.40 <δενδρέοις> (supp. Wil.) Θρ. 7. 5. δενδρέων δὲ νομὸν Διώνυσος πολυγαθὴς αὐξάνοι fr. 153. ἐπὶ λεπτῷ δενδρέῳ (sc. βαίνειν· δένδρῳ codd.: corr. Boeckh) fr. 230.

δένδρεον : tree; δενδρέῳ, δενδρέων, Il. 3.152, Od. 19.520.

δένδρεον Ionic for δένδρον

• a tree, mostly in pl., Hom., Hes., Hdt.