δέμας
δέμας, the (physical frame, form of the) body
- bodily frame, usu. of man, Hom. (v. infr.); rarely of other animals, Od. 10.240, Pi. O. 1.20; prop. the living body, but also of a corpse, νεκρὸν δ. Batr. 106, cf. S. Ant. 205, E. Or. 40, 1066, Sch. Ven. Il. 1.115.—Hom. uses it only in acc. sg., usu. abs., μικρὸς δ. small in stature, Il. 5.801; ἄριστος εἶδός τε δ. τε Od. 8.116; δέμας ἐϊκυῖα θεῇσιν Il. 8.305; δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος Od. 8.14; οὐ . . ἐστι χερείων οὐ δέμας οὐδὲ φυήν Il. 1.115, cf. Od. 5.212; δέμας καὶ εἶδος ἀγητός Il. 24.376, cf. Od. 18.251; χαρίεσσα δέμας Hes. Th. 260; Κλύμενον . . ἀμώμητον δ. B. 5.147: nom. in later poets, as S. OC 110, 501, etc.: dat. δέμαϊ Pi. Pae. 6.80.
- 2 in Lyr. and Trag. as a periphrasis, Ἀστερίας δ., the island of Delos, ib. 5.42; κτανεῖν μητρῷον δ. A. Eu. 84; οἰκετῶν δ. S. Tr. 908; Ἡράκλειον δ. E. HF 1037 (lyr.); οἰνάνθης δ., i.e. the vine-shoot, S. Fr. 255.4; ἀστερωπὸν οὐρανοῦ δ. v.l. in Critias 25.33 D.; Δάματρος ἀκτᾶς . . δ., i.e. bread, E. Hipp. 138: in later Ep., ὕλης δ. Orph. L. 238.
- 3 Com., = πόσθη, Pl.Com. 173.10.
- II as Adv., δέμας πυρὸς αἰθομένοιο in form or fashion like burning fire, Il. 11.596, cf. 17.366.
I
1 de seres vivos cuerpo, complexión, talla, porte
a) de pers. y dioses, frec. en ac. rel.
οὐ ... χερείων οὐ δ. οὐδὲ φυήν
Τυδεύς τοι μικρὸς μὲν ἔην δ., ἀλλὰ μαχητής
Tideo era menudo de talla, pero combativoδ. καὶ εἶδος ἀγητός
ἄριστος ... εἶδός τε δ. τε
δ. ἐϊκυῖα θεῇσι
δ. ἀθανάτοισιν ὁμοῖος
ἐμὴν ἀρετὴν εἶδος τε δ. τε ὤλεσαν ἀθάνατοι
mi valía en figura y cuerpo echaron a perder los diosesΨαμάθη χαρίεσσα δ. δίη
θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δ.
Κλύμενον ... ἀμώμητον δ.
μελέων ἐρατὸν δ.
grácil porte de los miembrosΠάριος ἑ[καβόλος βροτη]σίῳ δέμαϊ θεός
οὐ γὰρ δὴ τόδ' ἀρχαῖον δ.
οἱ βροτοὶ δοκέουσι ... θεοὺς ... ἔχειν φωνήν τε δ. τε
ἱερὸν ἐκφαίνουσα δ.
de Perséfone
b) de anim.
οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον ... δ.
de los compañeros de Ulises transformados por Circeσύτο δ. ἀκέντητον ἐν δρόμοισι παρέχων
se lanzó en la carrera ofreciendo su cuerpo no precisado de aguijada, e.e., de acicate de un caballo de carrerasπτεροφόρον δ.
del ruiseñorεἱλίξας δ. κεῖται δακεῖν ... ἀμήχανος
ταύρειον δ.
δ. ὑγρόν
de la anguilaἑλικῶδες ... δ.
de la serpienteλαμπρὸν ἔκκρουστον δ.
de la Esfingeμηκάδος
πολυδειράδος ὕδρης
de la Hidra de Lerna
c) metáf. de la tierra
αὔξει δὲ χθὼν μὲν σφέτερον δ.
ἔλαμψαν δ' ἀελίου δ. ὅπω[ς
brillaron (los dos gemelos) como el sol
2 de muertos cuerpo muerto, cadáver
ὕπτιος ἐξήπλωτο νεκρὸν δ.
ἀχρεῖον καὶ παράορον δ.
de Tifón fulminado por Zeusἄθαπτον
de Polinicesπυρὶ καθήγνισται δ.
del cadáver de Clitemestraσῆμα τόδ' ἀμφεκάλυψεν ἐμὸν δ.
3 usos en perífr. c. gen. o adj. cuerpo físico, elemento
Ἀστερίας δ.
Asteria n. mítico de la isla de Delosοἰνάνθης δ.
retoño de la viñaὕδατος ... δ.
aguaἀστερωπὸν οὐρανοῦ δ.
bóveda estrellada del cieloΔάματρος ἀκτᾶς δ.
pan
• cóm. miembro viril
τὸ γὰρ δ. ἀνέρος ὀρθοῖ
• de pers. cuerpo físico, persona, individuo
κτανεῖν ... μητρῷον δ.
matar a una madreοἰκετῶν δ.
sirvienteἩράκλειον ... δ.
Heracles
4 forma, apariencia, aspecto
λασίης ὕλης δ.
del ágata arbórea
• de plantas
βοτάνης ὑγρὸν δ.
δικτάμνου ... αὖον δ.
5 vínculo, atadura falsa etim. a partir de δέω en Macr.Comm.1.11.3.
II adv. a la manera de, a modo de
μάρναντο δ. πυρὸς αἰθομένοιο
se batían a la manera del ardiente fuego
•De *dem°H1s, tema en *-s sobre la r. de
1. lichaam, gestalte, uiterlijke verschijning, meestal van pers., soms van dieren:
2. adv. acc.
1) der Körperbau, Statur des Menschen (δέμω, nicht von δέω¹, wie Plut. bei Stob. ὡς δεδεμένης ὑπʼ αὐτοῦ τῆς ψυχῆς βίᾳ); neben φυή Il. 1.115, Od. 7.210 ; neben εἶδος Od. 11.469, Il. 24.376 ; häufig neben adj., μικρὸς δέμας, klein von Statur, Il. 5.801 ; μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν Od. 2.268 ; gew. von lebenden Menschen, Lehrs Aristarch. p. 95 ; seltener von Tieren, Od. 10.240, 17.307 ; wie ἀκέντητον δέμας Pind. Ol. 1.20 ; vom Fisch Anaxandr. Ath. VII.295e ; vom Leichnam Soph. Ant. 205 ; vgl. Schol. Il. 1.115.
2) übh. der Körper, bes. Tragg. in Umschreibungen, μητρῷον δέμας, = μητέρα, Aesch. Eum. 84 ; Δανάας δέμας Soph. Ant. 936 ; οἰκετῶν Tr. 904 ; oft Eur., z.B. Or. 107, El. 1139 ; τὸ ἀστερωπὸν οὐρανοῦ δέμας Eur. frg.; ὕλης δέμας Orph. lith. 266.
3) adverbial, nach Art, instar, οἱ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς (αἰθομένοιο) Il. 11.596, 13.673, 17.366, 18.1 ; Soph. frg. 239.
4) das männliche Glied, Plat. com. bei Ath. I.5c.
τό
[δέμω.]
- 1
One’s bodily frame or build: οὐ δέμας οὐδὲ φυήν (the two words difficult to distinguish) Il. 1.115, μικρὸς δέμας Il. 5.801 (here app. stature), δέμας ἐϊκυῖα θεῇσιν Il. 8.305. Cf. Il. 13.45, Il. 17.323, 555, Il. 21.285, Il. 22.227, Il. 24.376: δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος Od. 3.468. Cf. Od. 2.268 = 401 = Od. 22.206 = Od. 24.503 = 548, Od. 4.796, Od. 5.212, 213, Od. 7.210, Od. 8.14, 116, 194, Od. 11.469 = Od. 24.17, Od. 13.222, 288, Od. 14.177, Od. 16.157, 174, Od. 18.251, Od. 19.124, 381, Od. 20.31, 194, Od. 23.163.
Of animals: συῶν δέμας Od. 10.240. Cf. Od. 17.307, 313.
- 2
In advbl. acc. with genit., in the build of, after the similitude of, like (as our like has developed fr. orig. Teutonic *liko-, body, form): πυρός Il. 11.596 = Il. 13.673 = Il. 18.1, Il. 17.366.
- 1
- 1(physical) form, figure παρʼ Ἀλφεῷ σύτο δέμας ἀκέντητον ἐν δρόμοισι παρέχων sc. the horse Pherenikos O. 1.20 ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι P. 3.50 ἄνδρα δʼ ἐγὼ μακαρίζω μὲν πατέρʼ Ἀρκεσίλαν καὶ τὸ θαητὸν δέμας N. 11.12 ἐπεί σφιν Ἀπόλλων δῶκεν ὁ χρυσοκόμας Ἀστερίας δέμας οἰκεῖν i. e. Delos Πα. 5. 42. Πάριος ἑ[καβόλος βροτ]ησίῳ δέμαι θεός Pae. 6.80 ἔλαμψαν δʼ ἀελίου δέμας ὅπω[ς Pae. 12.14
- Ithe frame of man, the body, Hom.; rarely of other animals, Od.; properly the living body. — Hom. uses it only in acc. sg., absol., μικρὸς δέμας small in stature; ἄριστος δέμας, δέμας ἀθανάτοισι ἔοικε, etc.
- 2in Trag. as a periphrasis, like κάρα, κτανεῖν μητρῷον δ. Aesch.; Ἡράκλειον δ. Eur.; Δαματρὸς ἀκτᾶς δ., i. e. bread, Eur.
- IIas adv., δέμας πυρὸς αἰθομένοιο in form or fashion like burning fire, Lat. instar ignis, Il.
-
…καλὰ πέσον περί τʼ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν · πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή. ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε. τὸν δʼ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντʼ ἀνὰ…
Homer, Iliad
-
…, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον · μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀνʼ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν. ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐδέ κε φαίης οὔτέ ποτʼ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην · ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θʼ ὅσσον…
Homer, Iliad
-
…ἐναλίων πόρων, κακῶς τὸ μέλλον ἱστορῶν. ὡς γὰρ θεὸς ναῶν ἔδωκε κῦδος Ἕλλησιν μάχης, αὐθημερὸν φράξαντες εὐχάλκοις δέμας ὅπλοισι ναῶν ἐξέθρῳσκον · ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο πᾶσαν νῆσον, ὥστʼ ἀμηχανεῖν ὅποι τράποιντο. πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ χερῶν…
Aeschylus, Persians
-
…ψόφῳ θηρᾶν καθʼ ὕλην Κύπριν ἠρημωμένας. ἡ σὴ δὲ μήτηρ ὠλόλυξεν ἐν μέσαις σταθεῖσα βάκχαις, ἐξ ὕπνου κινεῖν δέμας, μυκήμαθʼ ὡς ἤκουσε κεροφόρων βοῶν. αἳ δʼ ἀποβαλοῦσαι θαλερὸν ὀμμάτων ὕπνον ἀνῇξαν ὀρθαί, θαῦμʼ ἰδεῖν εὐκοσμίας ,…
Euripides, Bacchae
-
…, λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς · ὁ δʼ ὑπέρπτατο σήματα πάντων ῥίμφα θέων ἀπὸ χειρός. ἔθηκε δὲ τέρματʼ Ἀθήνη ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν · καί κʼ ἀλαός τοι, ξεῖνε, διακρίνειε τὸ σῆμα ἀμφαφόων…
Homer, Odyssey
-
…καὶ Εὐαγόρη καὶ Λαομέδεια Πουλυνόη τε καὶ Αὐτονόη καὶ Λυσιάνασσα Εὐάρνη τε φυήν ἐρατὴ καὶ εἶδος ἄμωμος καὶ Ψαμάθη χαρίεσσα δέμας δίη τε Μενίππη Νησώ τʼ Εὐπόμπη τε Θεμιστώ τε Προνόη τε Νημερτής θʼ, ἣ πατρὸς ἔχει νόον ἀθανάτοιο .…
Hesiod, Theogony
-
…δʼ ἄρʼ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς. ἣ δʼ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δʼ Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν · ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · ἠθεῖʼ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἄστυ…
Homer, Iliad
-
…ἀκίνητον δρόμῳ. κυρεῖ δʼ Ἀγαύη πλησίον θρῴσκουσά μου · κἀγὼ ʼξεπήδησʼ ὡς συναρπάσαι θέλων, λόχμην κενώσας ἔνθʼ ἐκρυπτόμην δέμας. ἣ δʼ ἀνεβόησεν · Ὦ δρομάδες ἐμαὶ κύνες, θηρώμεθʼ ἀνδρῶν τῶνδʼ ὕπʼ · ἀλλʼ ἕπεσθέ μοι, ἕπεσθε…
Euripides, Bacchae
-
…, ἄφαρ δʼ ἐρεείνετο μύθῳ · Εὔμαιʼ, ἦ μάλα θαῦμα, κύων ὅδε κεῖτʼ ἐνὶ κόπρῳ. καλὸς μὲν δέμας ἐστίν, ἀτὰρ τόδε γʼ οὐ σάφα οἶδα, εἰ δὴ καὶ ταχὺς ἔσκε θέειν ἐπὶ εἴδεϊ τῷδε, ἦ…
Homer, Odyssey
-
…γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών. πέποιθα ; δὴ ; τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ δαροβίοισι θεοῖσιν, πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν. οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ…
Aeschylus, Seven Against Thebes