δαπανηρός
δαπανηρός, lavish, extravagant
Could not find δαπανηρὸν in Logeion dictionaries.
δαπανηρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δαπανηρός
- lavish, extravagant, Pl. R. 564b, X. Mem. 2.6.2; εἰς ἑαυτόν, εἰς ἀκολασίαν, Arist. EN 1123a4, 1119b31.
- II of things, expensive, πόλεμος D. 5.5; λειτουργία Arist. Pol. 1309a18, cf. EN 1122a21: Comp. -ότερα, λειτουργήματα Jul. Or. 1.21d. Adv. -ρῶς X. HG 6.5.4.
- III consuming, πυ-ρ Ph. 2.91.
I
1 de pers. gastador, pródigo
τὸ τῶν ἀργῶν τε καὶ δαπανηρῶν ἀνδρῶν γένος
οὐ γὰρ εἰς ἑαυτὸν δ. ἀλλ' εἰς τὰ κοινά
τοὺς ... εἰς ἀκολασίαν δαπανηρούς
los que gastan con desenfreno
2 de cosas dispendioso, costoso, caro
λειτουργία
(πράξεις)
πόλεμος
δαπανηρότερα τούτων σοφιζόμενος
maquinando cosas más costosas que ésasεἰκόνες
δάπανος γὰρ (τουτέστι δαπανηρά) ἡ ἐλπίς
δοκεῖ γὰρ δαπανηρὸν εἶναι ἵππους τρέφειν
3 destructor
πῦρ
II adv. -ῶς pródigamente
μὴ δ.
sin mucho gastoπρυτανεύσαντα δὶς δ.
1. verkwistend:
2. kostbaar, duur:
2) von Sachen, Aufwand erfordernd, kostspielig, πόλεμος Dem. 5.5 ; λειτουργίαι Arist. Pol. 5.8.
Adv ., Xen. Hell. 6.5.4.
- Iof men, lavish, extravagant, Plat., Xen.
- IIof things, expensive, Dem., Arist.:—adv. -ρῶς, Xen.