δάπεδον
δάπεδον, any level surface: the floor of a chamber
- level surface, ἐν τυκτῷ δαπέδῳ Od. 4.627; floor of a chamber, 10.227, al., X. Cyr. 8.8.16, IG 4.952.44 (Epid.); ground, soil, γῆς ἀρότροις ῥήξας δ. Ar. Pl. 515; πόλιος δ. Hdt. 4.200; Συρίης δ. AP 12.131 (Posidipp.): abs., ground, κείμενον ἐν δαπέδῳ Od. 11.577: in pl., a shipʼs decks (fore and aft), h.Ap. 416; but, plain, Pi. N. 7.34, E. Hipp. 230 (anap.); Βοιωτῶν δ. AP 7.245 (Gaet.).—Mostly poet.; in later Prose, Luc. Sacr. 8 alludes to Il. 4.2. (From *dṃ-pedo- [dem-, dom-, dṃ-, = house; expld. by οἶκος, ἐρείπιον, Hsch.]; cf. ζάπεδον.)
I lo construido o apisonado
1 piso, suelo en diferentes recintos
οἱ δὲ θεοὶ ... ἠγορόωντο χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ
los dioses estaban reunidos en entarimado de oroδ. ... αἵματι θῦεν
ἐν δαπέδῳ
• en sagrado recinto, solar
ἐν Πυθίοισι δὲ δαπέδοις
Τροίας Φοιβήιον δ.
νηοῖο
τὸ δ. τὸ ἐν τῷ ἱερῷ
• pavimento
τῆς πόλιος
2 náut. cubierta
νηὸς ... δαπέδοισι
3
δάπεδον· οἶκος, ἐρείπιον
II gener. suelo, tierra
ἐπὶ ζαπέδῳ
prob. del penacho de Gerión que cae hasta el sueloγῆς ἀρότροις ῥήξας δ.
ἀσπίδος χάλκωμα ... προσίσχεν πρὸς τὸ δ.
πεδίων δαπέδοις
en el suelo de las llanuras
• de donde, frec. en plu. llano, llanura, comarca, territorio c. gen.
Πέλοπος
Κεκροπίας
Θήβης
Συρίης
Θορίκοιο
Βοιωτῶν
•Comp. de *dm̥- (cf.
Bei den Folgenden überhaupt = Gegend, Land, τὸ καλὸν Συρίης δ. Posidip. 3 (XII.131); bes. im plur., Pind. N. 7.34, 10.28 ; Aesch. Prom. 831 ; Eur. Hipp. 230 ; Gaetul 8 (VII. 245); γῆς δ., Erdboden, Ar. Plut. 515. Gew. der Fußboden im Zimmer, Her. 4.200 ; Xen. Cyr. 8.8.16 ; vgl. ἔδαφος. – Wo α lang ist, wird besser γάπεδον geschrieben.
-ου, τό
[δα- (app. referring to the work of levelling, stamping, etc.) + πέδον, the ground.]
- 1
A levelled and prepared surface: ἐν τυκτῷ δαπέδῳ Od. 4.627 = Od. 17.169.
- 2
A floor of a house Il. 4.2: Od. 10.227, Od. 11.420, Od. 22.188, 309 = Od. 24.185, Od. 22.455.
Of the under surface of the realm of Hades Od. 11.577.
- 1
- 1grounds of a precinct, sanctuary cf. Barrett on Eur. Hipp. 230. ἐν Πυθίοισι δὲ δαπέδοις κεῖται (= ἄλσει παλαιτάτῳ v. 44.) N. 7.34 βασιλῆα δὲ θεῶν πρέπει δάπεδον ἂν τόδε γαρυέμεν ἡμέρᾳ ὀπί in Aigina N. 7.83, τρὶς μὲν ἐν πόντοιο πύλαισι λαχών, τρὶς δὲ καὶ σεμνοῖς δαπέδοις ἐν Ἀδραστείῳ νόμῳ at Nemea N. 10.28 Strabo, 9. 2. 33: καὶ τὸν Τήνερον καλεῖ (sc. ὁ Πίνδαρος) ναοπόλον μάντιν δαπέδοισιν ὁμοκλέα (τὸ δὲ Τηνερικὸν πεδίον ἀπὸ Τηνέρου προσηγόρευται. Strabo ad loc.) fr. 51d.
- any level surface: the floor of a chamber, Il., Hdt., Xen.; also, γῆς δάπεδον Ar.; and absol. the ground, Od.: pl. plains, Pind., Eur.