δάος
δάος, a firebrand, torch
δάος [ᾰ], εος, τό, (δαίω)
- = δαΐς, δαλός, firebrand, torch, Il. 24.647, Od. 4.300, Q.S. 9.454:—also δάος, ὁ, JHS 32.163 (iii A.D.).
- II Phryg., = λύκος, Hsch.
antorcha, JHS 32.1912.163.3 (III d.C.).
1 antorcha, Il.24.647, Od.4.300, Q.S.9.454.
2 madera resinosa, trozo de madera resinosa
ὑποτμήγων λιπαρὸν δ.
•De *δάϜος < *d°Hu̯2os, cf.
frig.
λύκος
δάος, εος-ους (τὸ) [ᾰ] torche, flambeau, Il. 24, 647 ; Od. 4, 300, etc. ; Q. Sm. 9, 454.
Étym. δαίω.
δάος, τό, Feuerbrand, Fackel ; entstanden aus *δάϜος, von δαίω »brennen« ; vgl. δαΐς, δαλός. Homer hat δάος fünfmal : δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι (ἔχουσα) Od. 4.300, 7.339, 22.497, 23.294, Il. 24.647. – Qu.Sm 9.454.
δάος
τό
[cf. δαΐς.]
A torch: δ. μετὰ χερσὶν ἔχουσα Od. 23.294.
Collectively, torches: δ. μετὰ χερσὶν ἔχουσαι Il. 24.647: = Od. 4.300 = Od. 7.339 = Od. 22.497.
δάος , τὀ (δαίω 1): firebrand, torch. (See cut.)
δάος
δαίω
- a firebrand, torch, Hom.