Logeion | δημηγορικός

δημηγορ-ικός, ή, όν,

suited to public speaking, opp. δικανικός, X. Mem. 1.2.48; προοίμια, title of work by Critias, Hermog. Id. 2.11; popular, Pl. Grg. 482e; δ. καὶ δικανικὴ σοφία Id. R. 365d, etc.; λέξις Arist. Rh. 1413b4: Comp. or Sup., ib. 1418a1:—ἡ -κή (sc. τέχνη), = δημηγορία, Pl. Sph. 222c; τὰ -κά Arist. Rh. 1354b28. Adv. -κῶς Poll. 4.26.

I

1 ret. público, deliberativo, propio de la oratoria política esp. op. δικανικός ‘forense’ πειθοῦς διδάσκαλοι σοφίαν δημηγορικὴν καὶ δικανικὴν διδόντες Pl.R.365d, λέξις δ. Arist.Rh.1413^b4, λόγοι δικανικοὶ καὶ δημηγορικοί Arist.EN 1181^a5, cf. D.H.Dem.1.1, Amm.1.10.2, Th.55.1, ἔστιν δὲ τὰ μὲν παραδείγματα δημηγορικώτερα, τὰ δ' ἐνθυμήματα δικανικώτερα Arist.Rh.1418^a2, Δημηγορικὰ προοίμια tít. de una obra de Critias, Hermog.Id.2.11 (p.402)

• subst. ἡ δ. (sc. τέχνη) la elocuencia deliberativa Pl.Sph.222c, τὰ δημηγορικά los discursos deliberativos Arist.Rh.1354^b23

• gener. propio de o adecuado al discurso público δ. ἱμάτιον un manto apropiado para hablar en público Philostr.VS 619, δ. βῆμα D.C.56.34.4

• en mal sent. propio de un orador demagógico Pl.Grg.482e.

2 de pers. hábil orador público, que destaca como orador en la asamblea op. δικανικός X.Mem.1.2.48, cf. Smp.4.6.

II adv. -ῶς de un modo propio de la elocuencia deliberativa Poll.4.26.

δημηγορικός, ή, όν :

1 qui convient aux harangues publiques, aux discours du genre délibératif, Xén. Mem. 1, 2, 48 ; Plat. Rsp. 365d ; Arstt. Rhet. 3, 12, 5 ; p. opp. à δικανικός, Arstt. Nic. 10, 10, fin ; DH. Dem. 2, etc. ; subst. ἡ δημηγορική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 222c, l’éloquence délibérative (ou parlementaire); τὰ δημηγορικά, Arstt. Rhet. 1, 1, 10, les discours du genre délibératif ||

2 habile à parler en public, Xén. Mem. 1, 2, 48 ; Conv. 4, 6.

Étym. δημηγόρος.

δημηγορικός -ή -όν [δημηγορία] bedreven in welsprekendheid: οὐχ ἵνα δημηγορικοί ... γένοιντο niet met de bedoeling bedreven in welsprekendheid te worden Xen. Mem. 1.2.48; subst. ἡ δημηγορική politieke welsprekendheid; τὰ δημηγορικά politieke redevoeringen.

δημηγορικός, ή, όν, zum Volksredner gehörig, geschickt, Xen. Mem. 1.2.48 ; τέχνη, Plat. Soph. 222c ; σοφία, Rep. II.365d ; λόγοι, Reden vor dem Volke, Arist. Nic. 10.10 ; τὰ δημ. = ἡ δημηγορία, rhet. 1.1.
• Adv ., Poll. 4.26.

δημηγορικός from δημηγόρος

of or for public speaking, qualified for it, Xen.: ἡ -κή (sc. τέχνη) , δημηγορία, Plat.

Menu

Word wheel

δημηγορικός

Saved

Recent