δημήλατος
δημήλατος, banished by the people
δημ-ήλᾰτος φυγή, = foreg., A. Supp. 614.
desterrado por el pueblo en la expr.
φυγὴ δ. equiv. a δημηλασία
destierro decretado por el pueblo
δημ·ήλατος, ος, ον [ᾰ] banni par le peuple : δ. φυγή, Eschl. Suppl. 614, exil voté par le peuple.
Étym. δῆμος, ἐλαύνω.
δημήλατος, verbannt, Aesch. Suppl. 609.