διαμφισβήτησις
διαμφισβήτησις, a disputing, dispute
Could not find διαμφισβητήσεις in Logeion dictionaries.
διαμφισβητήσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of διαμφισβήτησις
διαμφισβητήσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of διαμφισβητέω
- disputing, δ. ἔχει πότερον . . it admits of dispute whether . ., Arist. Pol. 1256a14; διαμφισβητήσεις ἔχειν contain ambiguous points, of Solonʼs laws, Id. Ath. 35.2; χώρα ὑπὸ τὴν δ. ἠγμένη disputed territory, SIG 685.55 (Crete); δ. παρέξειν πότερον . . Plu. Tim. Praef.: pl., Iamb. Myst. 4.1.
ambigüedad que se presta a discusión, duda, discusión
θεσμῶν ὅσοι διαμφισβητήσεις εἶχον
cuantas leyes tenían ambigüedades discutiblesπρότεινε τὰς ἐμποιούσας ἀπορίαν διαμφισβητήσεις
ἡ χώρα ἡ ὑπὸ διαμφισβήτησιν ἠγμένη
la tierra sometida a discusión, en litigioἕω[ς τοῦ νῦν οὐδεμίας] διαμφιζβητήσεως (sic) γινο[μένης
sin que haya surgido hasta ahora ninguna discusión sobre la propiedad de la casaἐὰν ποιήσηται] περὶ τούτων ... διαμφισβήτησιν
ταῦτα μὲν οὖν ἔχει διαμφισβήτησιν
así que ese punto ofrece dudas
• c. interr.
πότερον ... ἔχει διαμφισβήτησιν
es discutible si ...
- a disputing, dispute, Plut.