διαμπερέως
διαμπερέως, through and through
διαμ-περέως, = foreg.,
- through and through, of piercing pains, Hp. Int. 8; also, διείσομαι πάντα δ. Nic. Th. 495.
διαμπερέως, adv. continuellement, Hpc. 536, 46 ; Nic. Th. 495 ; cf. διαμπερές, v. διαμπερής.
διαμπερέως, = διαμπερές ; Hippocr.; Theocrit. 25.120 ; Nic. Th. 495.