διαμώκησις
διαμώκησις, mocking, raillery
διαμώκ-ησις, εως, ἡ,
- mocking, raillery, τινός Ath. 5.200b.
burla c. gen. obj.
Προδίκου καὶ Ἀναξαγόρου τῶν σοφιστῶν
διαμώκησις, εως (ἡ) moquerie, raillerie, Ath. 220b.
Étym. διαμωκάομαι.
διαμώκησις, ἡ, Verhöhnung, Ath. V.220b.