διηρθρωμένως
διηρθρωμένως, articulately, distinctly
διηρθρωμένως, Adv.
- articulately, distinctly, Gal. 17(2).160, Alex.Aphr. in Metaph. 61.3, Theol.Ar. 49.
adv. sobre el part. perf. pas. de διδάσκεσθαι
op. ἀδιαρθρώτως
διηρθρωμένως, adv. en articulant bien, Theol. 49 ; Gal. 13, 673b.
Étym. διαρθρόω.
διηρθρωμένως, gegliedert, Theol. arith. p. 49.6.