διήνεμος
διήνεμος, blown through, wind-swept
διήνεμος, ον,
- blown through, wind-swept, πάτρα S. Tr. 327.
expuesto a los vientos
πάτρα
τὰ πέταλα τῶν δένδρων ... διήνεμον ἔχει τὴν φύσιν
• fig. que se marcha con el viento
ὁ χρυσὸς ὅταν με φεύγῃ ... διηνέμοις ... ταρσοῖς
δι·ήνεμος, ος, ον, exposé aux vents, d’où situé sur une hauteur, Soph. Tr. 327.
Étym. διά, ἄνεμος.
διήνεμος, dem Winde ausgesetzt, luftig ; Oechalia, Soph. Tr. 327 ; ταρσοί, Anacr. 58.3.
διήνεμος
δι-ήνεμος, ον
ἄνεμος
- blown through, wind-swept, Soph.