διϊσχυρίζομαι
διϊσχυρίζομαι, lean upon, rely on
Could not find διισχυρίζου in Logeion dictionaries.
διισχυρίζου Verb: present middle imperative 2nd singular, Verb: imperfect middle indicative 2nd singular of διϊσχυρίζομαι
- lean upon, rely on, τῷ λόγῳ Antipho 5.33, cf. Aeschin. 1.1.
- II affirm confidently, τι Pl. Phd. 63c, etc.; δ. ταῦτα οὕτως ἔχειν ib. 114d; δ. ὡς . . Id. Tht. 154a; δ. περί τινος And. 2.4, Lys. 13.85; τι ὑπέρ τινος Pl. Men. 86b; περὶ σοῦ ὡς . . Id. Ep. 317c: abs., ὁμοίως ἐφʼ ἑκατέροις δ. Id. Tht. 158d, etc.
1 insistir sobre c. dat.
τῷ λόγῳ
• en argumentaciones apoyarse en
δόξῃ
ἀκούω δ' αὐτὸν καὶ <τούτῳ> δ. ὅτι ...
τοῖς ἐξαγωνίοις λόγοις
ἑτέρῳ νόμῳ
2 afirmar con seguridad, sostener c. ac. u or. complet. o interr. indir.
τοῦτο
διισχυρίσαιο ἂν ὡς ...
ὅτι ...
εἰ μέν τι καὶ ἄλλο ... ὑπῆρχε ... οὐκ ἂν διισχυρισαίμην
3 opinar abiertamente c. giro prep.
οὐ τολμῶσι ... διισχυρίζεσθαι περὶ τούτων
• hacer aseveraciones
οὐκ ἂν πάνυ ὑπὲρ τοῦ λόγου διισχυρισαίμην
ὁμοίως ἐφ' ἑκατέροις διισχυριζόμεθα
οὔτε περὶ τῶν ἐναργῶν ... οὔτε περὶ τῶν ἀδήλων
εἰδέναι ἅπαντα οἴονται καὶ διισχυρίζονται
• reforzado por λέγειν afirmar tajantemente
ἄλλος τις διϊσχυρίζετο λέγων
- IDep. to lean upon, rely on, τινι Aeschin.
- IIto affirm confidently, τι Plat.; δ. τι εἶναι Plat.