διώνυμος
διώνυμος, with two names
Could not find διώνυμον in Logeion dictionaries.
διώνυμον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of διώνυμος
- with two names, D.T. 636.11 (s. v. l.); or, of two persons, named together, θεαί E. Ph. 683 (lyr.).
- II (διά) far-famed, εὐτυχία Plu. Tim. 30; στρατηγός App. BC 4.54; χῶρος J. BJ 5.1.3.
1 nombrado emparejado
θεαί
de Perséfone y Deméter
2 de dos nombres
δι]ώνυμ[ός εἰμ]ι
• de fórmulas onomásticas romanas
πόθεν διώνυμοι καὶ τριώνυμοι οἱ ἀρχαῖοι ἐχρημάτιζον
• gram. que tiene doble denominación A.D.Pron.4.11, Eust.351.25, Tz.Metr.Pind.33.9
• subst. (τὸ) δ. gram. denominación doble aplicada a un solo individuo como
Ἀλέξανδρος / Πάρις
op. ἐπώνυμον
Βριάρεως / Αἰγίων
dionyma, ut ... Astyanax Scamandrios ... sicut apud nos Numa Pompilius, Tullus Hostilius
• tb. de la fórmula n. y epít. como
Φοῖβος / Ἀπόλλων
renombrado
εὐτυχία
χῶρος
στρατηγός
Πρίσκος
Ζαχαρίας
•Comp. de διά y ὄνομα.
- Iwith two names, or, of two persons, named together, Eur.
- II (διά) far-famed, Plut.