δωδεκάμηνος
δωδεκάμηνος, of twelve months
δωδεκά-μηνος, ον,
- of twelve months, τέλος Pi. N. 11.10 (but δυω- codd.): -μηνον, τό, year, Thd. Da. 4.26, POxy. 506.15 (ii A.D.):—poet. δυωδεκάμ-, twelve months old, Hes. Op. 752.
1 de doce meses
παῖς
τέλος
δωδεκαμήνων ὄντων τῶν ἐνιαυτῶν
λυκάβας
2 subst. ἡ δ. periodo de doce meses LXX Da.4.29
δωδεκά·μηνος, ος, ον [ᾰ] Pd. N. 11, 11, de douze mois.
Étym. δ. μήν.
δωδεκάμηνος, von zwölf Monaten, τέλος, Pind. N. 11.10 ; poet. δυωδεκάμηνος, Hes. O. 750 ; δυοκαιδεκάμηνος, Soph. Tr. 645.
δωδεκᾰμηνος
- 1for twelve months, annual ἀλλὰ σὺν δόξᾳ τέλος δωδεκάμηνον περᾶσαί νιν ἀτρώτῳ κραδίᾳ (Er. Schmid: δυωδ- codd.: τὴν πρυτανείαν. Σ) N. 11.10