θαέομαι

θᾱέομαι,

• Dor. for θηέομαι (Ion. form of θεάομαι), Pi. P. 8.45: aor. 1 θαήσατο Lyr.Adesp. 40; imper. θάησαι Epigr. ap. Phan.Hist. 12; cf. *θάομαι.

θαέομαι, [ᾱ], dor. = θεάομαι ; Pind. P. 8.45 ; θαεῖτο Theocr. 22.20. Vgl. θηέομαι, die diesem entsprechende ion. Form, u. θάομαι, die Grundform, wie auch θαητός.

θᾱέομαι

• 1observe “θαέομαι σαφὲς δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶνʼ ἐπʼ ἀσπίδος νωμῶντα” (Amphiareus prophesies) P. 8.45 admire, “ταὶ δʼ ἐπιγουνίδιον θαησάμεναι βρέφος αὐταῖς” (Bergk, cf. fr. 33d. 10: θακάμεναι, θηκάμεναι, θησάμεναι codd.: κατθηκάμεναι Mosch) P. 9.62

θαέομαι θᾱέομαι, Doric for θηέομαι, Ionic form of θεάομαι, Pind., Theocr.