θαάσσω
θαάσσω, to sit
θᾰάσσω, Ep. form of θάσσω, used only in pres. and impf.,
- sit, λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν Il. 9.194, cf. 15.124; οὐδὲ ἔοικε . . ἐν δαιτὶ θαασσέμεν Od. 3.336, cf. h.Merc. 172; μετʼ ἀθανάτοισι θαάσσεις ib. 468.
θαάσσω (seul. prés. et impf.) être assis, accroupi, Hh. Merc. 468 ||
➳ Inf. θαασσέμεν, Od. 3, 336 ; Hh. Merc. 172 ; impf. θάασσεν, Il. 9, 194 ; 15, 424.
Étym. épq. p. θάσσω.
θαάσσω, ep. Dehnung von θάσσω, nur praes. u. impf., sitzen, λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν, Il. 9.194, 15.124, Od. 3.336. Vgl. θοάζω u. Buttmann Lexil. II p. 105.
θαάσσω
[cf. θῶκος.]
To sit, be seated: ἕδος ἔνθα θάασσεν Il. 9.194. Cf. Il. 15.124: δηθὰ θεῶν ἐν δαιτὶ θαασσέμεν Od. 3.336.
θαάσσω , inf. -έμεν, ipf. θάασσε: sit. (Il. and Od. 3.336.)
θαάσσω,
- to sit, Hom.; Epic inf. θαασσέμεν Od. Epic form of θάσσω only in pres. and imperf.