Logeion | θηητός

θηητ-ός, ή, όν, Ion. for θεατός, Dor. θᾱητός,

gazed at, wondrous, admirable, Hes. Th. 31, Tyrt. 10.29, Call. Dian. 141; θ. ἀγών, γυῖα, Pi. O. 3.36, P. 4.80: in later Ion. Prose θεητός Aret. CD 1.4.

θηητός, ή, όν, digne d’admiration, Hés. Th. 31 ; Tyrt. 7, 29.

Étym. θηέομαι.

θηητός -ή -όν Ion. voor θεατός.

θηητός, ion. = θεατός, anzustaunen, bewundernswert, Hes. Th. 31.

θηητός = θεατός

Menu