θηλέω

θηλέω, Dor. θᾱλέω, Ep. impf. θήλεον Od. 5.73: fut. θηλήσω (ἀνα-) Il. 1.236: Dor. poet. aor. θάλησα Pi. N. 4.88; part. θηλήσας AP 9.363 (Mel.): (τεθηλημένα is f.l. in Hp. Insomn. 90):—

• poet. for θάλλω, to be full of, abound in, c. gen., λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον Od. l.c.: c. dat., θάλησε σελίνοις Pi. l.c.; νικοφορίαις ἄστυ θάλησε ib. 10.42.
• • • 2 abs., grow luxuriantly, flourish, A.R. 3.221, AP l.c.; of a child, IG 14.1971; prob. for ἐθάλλεον, Epigr. ap. Plu. Cons.Apoll. 2.110b.
  • II causal, make to bloom, Alex.Aet. 3.9.

θηλέω, dor. θᾱλέω, grünen u. blühen ; von Wiesen, Od. 5.73 λειμῶνες σελίνου θήλεον, vom Eppich ; ἡμερίδες ἐθήλεον Ap.Rh. 3.221 ; Pind. N. 4.88 θάλησε σελίνοις, er blühte im Eppichkranz ; übertr., νικαφορίαις ἄστυ θάλησε N. 10.42 ; sp.D.

θηλέω

[θη-, θάλλω.]

(ἀνα-.)

To teem with, abound in.

With genit.: ἴου Od. 5.73.

θηλέω =θάλλω, w. gen. of fulness, Od. 5.73†.

θηλέω θάλλω

• • • 1to be full of, c. gen., λειμῶνες ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον the meadows were full of violets and parsley, Od.; so c. dat., θάλησε σελίνοις Pind.
    • 2absol. to flourish, Anth.