θορυβώδης
θορυβώδης, noisy, uproarious, turbulent
θορῠβ-ώδης, ες,
- uproarious, turbulent, Pl. Lg. 671a; clamorous, -ῶδες φθέγγεσθαι Arist. HA 632b18; θορυβώδεα ἐνυπνιάζεσθαι Hp. VM 10. Adv. -δῶς Poll. 5.123, Iamb. Myst. 3.25 (prob.): Comp. -έστερον, διατίθενται Plu. QConv. 2.656f.
- II causing alarm, τῷ ἵππῳ θ. μηδὲν προσφέρειν X. Eq. 9.11.
- 2 confusing, δόξαι Demetr.Lac. Herc. 1696.4.
θορυβώδης, ης, ες [ῠ]
1 pass. tumultueux, Plat. Leg. 671a ; Arstt. H.A. 9, 49 ; Plut. Ages. 13 ||
2 act. qui trouble, qui effraye, Xén. Eq. 9, 15.
Étym. θόρυβος, -ωδης.
1. rumoerig.
2. verontrustend:
θορυβώδης, ες, geräuschvoll, lärmend ; ξύλλογος Plat. Legg. II.671a ; Sp., φθέγγεται ὁ κόττυφος θορυβῶδες Arist. H.A. 9.49.
• Adv ., Poll. 5.123.
• Adv ., Poll. 5.123.
θορυβώδης
θορῠβ-ώδης, ες
εἶδος
- Inoisy, uproarious, turbulent, Plat.
- IIcausing alarm, Xen.