Logeion | θορυβητικός

θορῠβ-ητικός, ή, όν,

θορυβητικός, ή, όν [ῠ] bruyant, tapageur, Ar. Eq. 1380.

Étym. θορυβέω.

θορυβητικός -ή -όν [θόρυβος] rumoerig, oproerig.

θορυβητικός, Lärm, Unruhe machend, dazu geneigt, Ar. Eq. 1377.

θορυβητικός θορῠβητικός, ή, όν

Menu