θορυβοποιέω
θορυβοποιέω, make an uproar
θορῠβοποι-έω,
- make an uproar, Cic. Fam. 16.23.2, D.S. 13.111, App. BC 2.74.
θορυβοποιέω-ῶ [ῠ] faire du bruit, causer du désordre, DS. 13, 111 ; App. Civ. 2, 74.
Étym. θορυβοποιός.
θορυβοποιέω, Lärm, Unruhe machen, Verwirrung anrichten ; DS. 13.111 ; App. B.C. 2.74.