θόρνυμαι
θόρνυμαι, jump
θόρνυμαι,
- = θρῴσκω II, [S.]Fr. 1127.9, Nic. Th. 130: 3 pl. subj., ἐπεὰν θορνύωνται Hdt. 3.109.
θόρνυμαι [ῠ] (seul. prés.)
1 jaillir, Theol. p. 45 ||
2 se jouer avec, Poèt. (Clém. 716) ||
3 saillir, Nic. Th. 130.
Étym. θρῴσκω.
θόρνυμαι, = θρῴσκω, sich begatten ; ἐπεὰν θορνύωνται κατὰ ζεύγεα Her. 3.109 ; Nic. Ther. 130 ; p. bei Eust. Il. 1057. – Pass. ist Theol.arithm. p. 45.35 ὁ γόνος τῷ ἄρρενι θόρνυται εἰς τὴν γυναικείαν μήτραν.
θόρνυμαι
- Dep., = θρώσκω II, 3rd pl. subj. θορνύωνται Hdt.